Το «This is… Spata» του Χιµένεθ

Ο τρόµος – ο δικός µου και των συµµαθητών µου – ήταν να βρεθούµε τετ α τετ µε τονλυκειάρχη στο γραφείοτου. Στο«ένας µε έναν» η ευθύνη είναι ατοµική και η τιµωρία όλη δική σου. Αντίθετα, όταν ο λυκειάρχης έµπαινε στην τάξη και απευθυνόταν σε όλους µας, ακούγοντας τις τροµερές απειλές φοβόµασταν µόνο µήπως δεν καταφέρουµε να συγκρατήσουµε τα γέλια µας.

Κάπως έτσι θα ένιωσαν και οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ όταν τους «τα έψαλε» ο Χιµένεθ µετά τον αγώνα στην Καβάλα. Οπως και το αόριστο ξέσπασµα του λυκειάρχη, έτσι και οιφωνές του προπονητή µαρτυρούν ένα πράγµα: ότι στην πραγµατικότητα δεν γνωρίζει ποιοιφταίνε που η τάξη έγινε…ροντέο ή – ακόµα χειρότερα – ότι αυτοί που φταίνε είναι τόσοι πολλοί, που αν τους διώξει όλους, θα πάψει να υφίσταται το πρόβληµα αλλά και η τάξη.

Το «όποιος δεν µπορεί, να µου το πει» µαρτυράει ότι η εικόνα για το ποιος µπορεί και ποιος όχι, είναι ακόµα συγκεχυµένη. Εκτός αν ο Ισπανός περίµενε ότι κάποιος θα σήκωνε το χέρι και θα του έλεγε: «Κόουτς, τζάµπα µε πληρώνετε – εγώ δεν κάνω ούτε για το δίτερµα».

Πριν αποδεχθεί την πρόταση να αναλάβει την ΑΕΚ, ο Μανόλο Χιµένεθ είχε µελετήσει αρκετά DVD µε αγώνες της. Να του έστειλε ο Αδαµίδης παιχνίδια των αρχών της δεκαετίας του ’90 που η οµάδα«πετούσε», κοµµάτι δύσκολο. Ο πρόεδρος δεν είναι ο άνθρωπος που θα προσπαθήσει να σε δουλέψει.

Αρα, η διαβεβαίωση του Ισπανού ότι µε αυτό το «υλικό» που είδε, µπορεί να φτιάξει µία ανταγωνιστική οµάδα, οφείλεται στο σύνδροµο που διακατέχει κάθε προπονητή µε περίσσευµα αυτοπεποίθησης. Αντί να αναλογιστεί πού πάει να µπλέξει, νοµίζει ότι θα πει δυο λογάκια στους παίκτες που «σέρνονται», θα αλλάξει σύστηµα και τρόπο προπόνησης, θα τους τρίξει τα δόντια, και ξαφνικά τα«µπάζα» θα καταπλήξουν. Είναι ανθρώπινο να πιστεύεις ότι εσύ µπορείς να κάνεις τη δουλειά καλύτερα από κάποιον άλλον, όµως όταν αυτός ο άλλος (ο Μπάγε βιτς) είναι ένας πολυνίκης τεχνικός κι όχι κανένας σαλεπιτζής, µάλλον την έχεις πατήσει σαν τον ποντικό που µύρισε το τυρί αλλά δεν είδε τη φάκα.

Ερχεται, λοιπόν, µε το καλό ο Χιµένεθ και η ΑΕΚ κάνει τους µουγκούς να παραµιλάνε νικώντας τον Άρη και τον Παναθηναϊκό. Οι ποδοσφαιριστές πάντα φροντίζουν να εντυπωσιάζουν το καινούργιο «αφεντικό» αλλά οι παίκτες της ΑΕΚ είχαν έναν επιπλέον λόγο: ήθελαν να δείξουν στους οπαδούς ότι για τα παλιά έφταιγε ο «πρίγκιπας» — και η άτιµη η κοινωνία που τους αδίκησε. Ετσι,ακόµη και ο Ντιοπ που έχει την ευκινησία της τρίφυλλης ντουλάπας, στο µατς του «Βικελίδης» όργωσε το χορτάρι. Ολοι τους έκαναν εξαιρετική προσπάθεια τρέχοντας, µαρκάροντας και πιέζοντας σε όλο το γήπεδο, όµως γι αυτό ακριβώς η προσπάθεια λέγεται εξαιρετική: επειδή δεν είναι ο κανόνας. Κι όπως έλεγε ένας σοφός δάσκαλός µου που πρόσφατα εγκατέλειψε τον µάταιο τούτο κόσµο, ακόµη και ένα χαλασµένο ρολόι, δύο φορές την ηµέρα δείχνει τη σωστή ώρα. Αυτό ακριβώς συνέβη µε την ΑΕΚ.

Και τώρα ο Χιµένεθ, οοποίος πολύ αµφιβάλλω αν ακόµη και σήµερα έχει καταλάβειτι στο λύκο συµβαίνει, ζητάει µεταγραφές. Τη συνέχεια µπορούµε να τη φανταστούµε. Ο Αδαµίδης θα τηλεφωνήσει στον Πέτρο Παππά για να του µεταφέρει το αίτηµατου προπονητή και µετά από τρία «χτυπήµατα» θα ακούσει:

– Αν θέλετε να γίνετε χορηγός της ΠΑΕ, πατήστε το 1 – Αν θέλετε να αγοράσετε ποδοσφαιριστή, πατήστε το 2 – Αν θέλετε να αγοράσετε ολόκληρη την οµάδα, πατήστε το 3 – Αν θέλετε χρήµατα για να αγοράσει η ΑΕΚ παίκτες, πατήστε… τον Νοτιά στον λαιµό.

Αµέσως µετά ο Αδαµίδης θα τηλεφωνήσει στον Νοτιά. Ο οποίος, µόλις δει ποιοςτον καλεί, θα σκεφτεί ότι το µεγαλύτερο επίτευγµα της τεχνολογίας είναι η… απόρριψη κλήσης. Τότε ο πρόεδρος θα καλέσει τον Χιµένεθ για να του πει τα… ευχάριστα: «Μανόλο, πάρε όποιους θες, διώξε όποιους θες, αρκεί αυτοί που θα έρθουν ναείναι φθηνότεροι από αυτούς που θα φύγουν».


Λεξικό

Η διαβεβαίωση, η δέσµευση ότι κάποιος θα κάνει κάτι Το ότι δεν υπήρχε ρουθούνι εκπροσώπου της Πολιτείας στα εγκαίνια του νέου γηπέδου της Λάρισας την περασµένη Τρίτη, εξηγεί το γιατί η ΑΕΛ έκανε τα εγκαίνια – και το γήπεδο – ενώ ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ ή ο Ηρακλής το… συζητάνε από τότε που ο Πηλαδάκης δεν ήξερε πού πέφτει η Θεσσαλία. Ο Παναθηναϊκός έµπλεξε στο πρότζεκτ το κράτος και τον ∆ήµο Αθηναίων και, προς το παρόν, καµαρώνει τα σχέδια του έργου. Ο Γρανίτσας ποντάρισε σε λάθος δήµαρχο και, αντί να χτίσει καινούργιο γήπεδο για την ΑΕΚ, γκρέµισε το παλιό περνώντας στην ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να κατασκευάσει… οικόπεδο. Ο Ηρακλής το παλεύει καµιά σαρανταριά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων µια ντουζίνα πολιτικοί έκαναν ισάριθµες τελετές θεµελίωσης αλλά ακόµη κανείς δεν ξέρει αν τα θεµέλια θα πέσουν στη Μίκρα ή στους Χορτατζήδες. Ο Πηλαδάκης τα κατάφερε γιατί αντελήφθη το αυτονόητο: οι πολιτικοί µηχανικοί χτίζουν γήπεδα ενώ οι πολιτικοί… σκέτο γκρεµίζουν σχέδια.


Εχει φάση

ΑΠΕΝΑΝΤΙ σε οµάδες όπως η Μπαρτσελόνα, χάνεις και το φχαριστιέσαι. Κλέβεις µία φορά την µπάλα από τον Μέσι και µετά παίρνεις σβάρνα τους φωτορεπόρτερ που ήταν στο γήπεδο µπας και κάποιος έχει τραβήξει τη φάση για να κάνεις τη φωτογραφία ταπετσαρία στην οθόνη του κινητού σου. Πατάς την περιοχή της και έχεις κάτι να διηγείσαι στα εγγόνια σου.

ΤΟ ΠΩΣ µπορείς να βγάλεις συµπεράσµατα για την οµάδα σου από ένα τέτοιο µατς, όταν την µπάλα την έχουν διαρκώς οι άλλοι, υπάρχει µόνο στο µυαλό του Φερέιρα. Το πολύ πολύ να καταλάβεις αν τους αµυντικούς σου τούς πειράζει η θάλασσα, αν ο τερµατοφύλακάς σου πανικοβάλλεται στη θέα του τρένου που έρχεται κατά πάνω του κι αν ο σέντερ φορ σου αντέχει τη µοναξιά.

ΤΟ «ΣΤΟΙΧΗΜΑ» του Πορτογάλου δεν είναι να φτιάξει µία οµάδα που θα µπορεί να κοντράρει την Μπαρτσελόνα, αλλά µία δική του «Μπάρτσα» στα ελληνικά µέτρα. Με την Πόρτο τα κατάφερε, αλλά εκεί είχε τον Μπελούτσι των 9 εκατοµµυρίων ευρώ αναπληρωµατικό του Λούτσο Γκονζάλες και του Μεϊρέλες. Ενώ στον Παναθηναϊκό, ο Ζιλµπέρτο Σίλβα, ο Καραγκούνης και ο Κατσουράνης είναι πια λιγότερο για ποδόσφαιρο και περισσότερο για ηµερίδα µε θέµα «Βρε, πώς πέρασαν τα χρόνια…». Αρα, το «στοίχηµα» είναι κυρίως των µεγαλοµετόχων και του λογιστή της ΠΑΕ.