Στιβάνια και τακούνια στο Μπάντµιντον

Η πρόσβαση ήταν δύσκολη. Το µποτιλιάρισµα στους γύρω δρόµους αφόρητο. Οµως οι «συνιδρυτές» – όπως αποκαλούσαν εαυτούς – της ∆ηµοκρατικής Συµµαχίας ήταν αποφασισµένοι να φτάσουν εκεί.

Η ώρα έναρξης είχε οριστεί στις 11.00. Ηδη από τις 10.00 οι θέσεις πάρκινγκ ήταν δυσεύρετες στο Μπάντµιντον. Πολλοί απελπισµένοι παρέµεναν ακινητοποιηµένοι στην κίνηση µέσα στο προαύλιο. Αλλοι, οι πιο προνοητικοί, αδιαφορώντας για τον ΚΟΚ και το πλήθος των αστυνοµικών, είχαν καβαλήσει το πεζοδρόµιο κατά µήκος της Κατεχάκη.

Στο µεγάλο video wallπίσωαπότο βήµα που είχε στηθεί γιατηνΝτόρα Μπακογιάννη έπαιζε µια σειράσποτάκια.

«Απλοί» πολίτες απαντούσαν στην ερώτηση «πώς πιστεύετε ότι φτάσαµε σε τόσο βαθιά κρίση;». Βασικό συµπέρασµα: «Τους πολιτικούς τους έχω χεσµένους», όπως δήλωνε και εις εκ τωνπρωταγωνιστών (φυσικά, είχε «µπιπ» πάνω στην τελευταία του λέξη). Στην τεράστια πλατεία του θεάτρου δεν έπεφτε καρφίτσα. Οι περισσότεροι κρατούσαν στο χέρι µπλε, κίτρινα, µπορντό και πράσινα χαρτονάκια που τους είχαν µοιράσει. Ελευθερία, ∆ηµοκρατία, Σεβασµός, ∆ιαφάνεια, Ορθολογισµός, Καινοτοµία κ.τ.λ. ήταν γραµµένα πάνω τους µε λευκά γράµµατα. «Εχουµε από όλα», έλεγε ο εθελοντής σε όποιον πλησίαζε στον πάγκο για να τα προµηθευτεί. ∆ιαλέχτε! «Σήµερα είναι µια πολύ µεγάλη µέρα. Χιλιάδες κόσµου είναι µπλοκαρισµένοι στους δρόµους γύρω από το Badminton». Η φωνή του ανιµατέρ θύµιζε λίγο παρουσιαστή τηλεπαιχνιδιού. Κι εντός, πάντως, δεν λογάριαζαν στριµωξίδι και σπρωξίδι.

Το κοινό της Μπακογιάννη ήταν ετερόκλητο.

Από τη µια, κυριλέ σαραντάρηδες που ήλπιζαν πως κάποια στιγµή η χώρα θα αποκτήσει σοβαρή ∆εξιά, σαν κι αυτή του εξωτερικού, ήρθαν για να δηλώσουν την «απαγκίστρωσή µας από τη Ν.∆.», όπως έλεγαν πίνοντας το καφεδάκι τους στο φουαγιέ. Από την άλλη, δίπλα τους ακουγόταν κάθε τρεις και λίγο: «Ιντα κάνεις, µωρέ;». Σύµπασα η λεβεντογέννα Κρήτη, µαυροφορεµένη, µυστακοφόρα και µε το µπεγλέρι στο χέρι, ανταποκρίθηκε στο κάλεσµα. Αλλωστε τα σταθµευµένα πούλµαν απ’ έξω µαρτυρούσαν πως υπήρξε κινητοποίηση. «Μεγάλη», όπως παρατηρούσαν µε χαρά διάφοροι στα πηγαδάκια.

Ο ανιµατέρ ξαναχτυπά: «Φίλες και φίλοι, σαν πολλοί δεν µαζευτήκαµε εδώ σήµερα; Τυχαίο; ∆εν νοµίζω!». Από τα ηχεία ακούγονται κρητικές λύρες. Η ώρα έφτασε 11.40, για να τους ενηµερώσει πως η Ντόρα ήταν ανάµεσά τους.

Στις οθόνες παραπλεύρως του video wall παίζει η µεγάλη άφιξη. Κάθε λεπτοµέρεια είναι σκηνοθετηµένη. Οπως η αµερικανική σχολή της πολιτικής υπερπαραγωγής έχει διδάξει. Ενας προβολέας πέφτει στην είσοδο των τελευταίων σειρών.

Σύσσωµο το ακροατήριο στρίβει προς τα εκεί για να τη δει. Η µουσική έχει αλλάξει. «She’s got the look» των Roxette. Εξαιρετικά αφιερωµένο στην πρωταγωνίστρια. Η Μπακογιάννη περνά µέσα από το πλήθος. Οι παρευρισκόµενοι παραληρούν στους ρυθµούς του «We will rock you». Χειραψίες, αγκαλιές φιλιά. Οσοι τυχεροί δεν πρόλαβαν, τη µαγνητοσκοπούν µε τα κινητά τους. Στο πρόσωπό της φαίνεται πως το περίµενε καιρό. Κάνει πάνω από δέκα λεπτά να φτάσει από τις πίσω κερκίδες στο πόντιουµ. Με το που πατά το τακούνι της στη σκηνή ξεσπάνε σε χειροκροτήµατα και φωνάζουν: «Ηρθε η ώρα να πάµε µε την Ντόρα».

Η σκηνική της παρουσία είναι µελετηµένη µέχρι κεραίας. Ο προσωπικός τόνος της οµιλίας της θυµίζει έντονα Χίλαρι Κλίντον, ιδίως όταν φέρνει στην επιφάνεια τη θηλυκή, την ευαίσθητη πλευρά της. Πριν καν ολοκληρώσει τον λόγο της, πολλοί σπεύδουν να υπογράψουν την ιδρυτική διακήρυξη. Αφού παρουσιάζει το λογότυπο και το όνοµα του κόµµατος – ή, όπως το έθεσε η ίδια, κινήµατος –, ένας τύπος εκτός αίθουσας δίνει εντολή στις εθελόντριες – που η ηλικία και το παρουσιαστικό τους µαρτυρούσαν πως σίγουρα είχαν περάσει από κάστινγκ – να ακροβολιστούν σε πάγκους και άλλα καίρια σηµεία. Αποστολή τους, να βοηθούν όσους επιθυµούν να γίνουν συνιδρυτές της ∆ηµοκρατικής Συµµαχίας.

Στη µέση του φουαγιέ έχει στηθεί µια λευκή προκάτ ελιά και κάποιοι αφήνουν ένα ποστ ιτ µε το µήνυµά τους για την Ντόρα. «Ψηλή, πήγαινε µας ψηλά»,«Φάε τον Σαµαρά», «Καλή επιτυχία» κ.ά. Η ώρα πήγε 13.00, για να απέλθει της σκηνής η πρόεδρος.