Κυβέρνηση για… εκλογές

Μια κυβέρνηση µε πιο δεξιά χροιά παρουσίασε χθες το βράδυ οΝικολά Σαρκοζί, έπειτα από µια διαδικασία ανασχηµατισµού που διήρκεσε… 24 ώρες. Ο γάλλος πρόεδρος διατήρησε τον «αξιόπιστο» Φρανσουά Φιγιόν στην πρωθυπουργία, θέτοντας παράλληλα τον Μπερνάρ Κουσνέρ, πάλαι ποτέ σύµβολο του «ανοίγµατος προςτα αριστερά», εκτός κυβέρνησης.

Υπουργός Οικονοµίας παραµένει η Κριστίν Λαγκάρντ, στη θέση του Κουσνέρ στο υπουργείο Εξωτερικών µετακινήθηκε από το υπουργείο ∆ικαιοσύνης η Μισέλ Αλιό-Μαρί, ενώ υπουργός Αµυνας αναλαµβάνει ένα «βαρύ όνοµα» της γαλλικής ∆εξιάς που παραµένει δηµοφιλές µεταξύ των συντηρητικών ψηφοφόρων, παρότι είχε καταδικαστεί το 2004 για κατάχρηση δηµόσιου χρήµατος: ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ.

Τον δρόµο της εξόδου πήρε µαζί µε τον Κουσνέρ µία ακόµα σοσιαλίστρια, η υφυπουργός αρµόδια για τα αστικά κέντρα Φαντελά Αµαρά – αντιθέτως, ο Φρεντερίκ Μιτεράν, ανιψιός του ιστορικού σοσιαλιστή ηγέτη, µένει στο υπουργείο Πολιτισµού. Ο κεντρώος τέως υπουργός Οικολογίας Ζαν-Λουί Μπορλού ανακοίνωσε πως προτίµησε να µη συµµετάσχει στη νέα κυβέρνηση «ώστε να υπηρετήσω καλύτερα τις αξίες µου». Σαφώς καυστικότερος ήταν ο επίσης κεντρώος τέως υπουργός ΑµυναςΕρβέ Μορέν:χαρακ τήρισε τη νέα κυβέρνηση «προεκλογική οµάδα»καιδήλωσε:

«Περίµενα µια χειρονοµία ενότητας… Λυπάµαι». Εκτός κυβέρνησης τέθηκε και ο Ερίκ Βερτ, ο υπουργός Εργασίας που µπλέχτηκε ανεπανόρθωτα στο σκάνδαλο Μπετανκούρ· ο εξίσου αµφιλεγόµενος υπουργός Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, ο Ερίκ Μπεσόν,έγινευφυπουργός Βιοµηχανίας, Ενέργειας και Ψηφιακής Οικονοµίας. Ξεχωριστό υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, πάντως, δεν υφίσταται πλέον – ενσωµατώθηκε στο υπουργείο Εσωτερικών.

Αλλωστε η νέα κυβερνητική οµάδα είναι µικρότερη: από 37, τα µέλη της µειώθηκαν στα 30. Ο γάλλος πρόεδρος είχε ανακοινώσει από τον Ιούνιο την πρόθεσή του να προχωρήσει σε ανασχηµατισµό µετά την υιοθέτηση της συνταξιοδοτικής µεταρρύθµισης. Επειτα από ένα θορυβώδες µπρα-ντε-φερ που έληξε µε νίκη του επί των συνδικάτων, η µεταρρύθµιση απέκτησε την περασµένη εβδοµάδα ισχύ νόµου· και το βράδυ της Παρασκευής, όταν ο Σαρκοζί επέλεξε να µην παραστεί στο δείπνο των αρχηγών κρατών που συµµετείχαν στη Σύνοδο της G20 στη Σεούλ (παρότι µόλις ανέλαβε την προεδρία της) και να επιστρέψει στο Παρίσι, όλοι κατάλαβαν.

Ο Φιγιόν τον επισκέφθηκε στα Ηλύσια Πεδία δύο φορές το Σάββατο. Η δεύτερη, η βραδινή, συνοδεύτηκε από ένα επίσηµο ανακοινωθέν:

«Ο Φρανσουά Φιγιόν υπέβαλε στον Πρόεδρο της ∆ηµοκρατίας την παραίτηση της κυβέρνησής του». Το επόµενο πρωί, το Προεδρικό Μέγαρο ανακοίνωσε πως ο Φιγιόν παραµένει στην πρωθυπουργία. Χρειάστηκαν άλλες 12 ώρες ατελείωτης φηµολογίας για να στηθεί ο Κλοντ Γκεάν, ο προεδρικός εκπρόσωπος, στα σκαλιά του Ελιζέ και να ολοκληρωθεί ο ανασχηµατισµός – ένας ανασχηµατισµός µε στόχο να βελτιωθούν τα δραµατικά ποσοστά δηµοτικότητας του Σαρκοζί ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2012.

ΗΧΗΡΕΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ

Την έξοδο είδε ο σοσιαλιστής Μπ.
Κουσνέρ και ο Ερ. Βερτ που είχε εµπλακεί στην υπόθεση Μπετανκούρ

∆εν άλλαξε πρωθυπουργό

ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΤΙΝΟΣ, η Γαλλία θεωρούσε βέβαιο πως ο Φρανσουά Φιγιόν δεν θα παρέµενε πρωθυπουργός µετά τον ανασχηµατισµό.

Αλλωστε οι σχέσεις των δύο ανδρών, του υπερκινητικού προέδρου και του µετρηµένου πρωθυπουργού, υπήρξαν συχνά δύσκολες και ο Φιγιόν εδώ και τρία χρόνια έχει σταθερά υψηλότερο ποσοστό δηµοτικότητας από τον Σαρκοζί – στην τελευταία δηµοσκόπηση, η αντιστοιχία ήταν 48% – 35%. Φηµολογούνταν λοιπόν πως ο πρόεδρος θα προτιµούσε να τον αποµακρύνει. Τελικά, επικράτησε η ρεαλπολιτίκ. Ο Σαρκοζί χρειάζεται έναν έµπιστο και ικανό συνεργάτη να χειριστεί τα εσωτερικά όσο εκείνος θα ασχολείται, ως πρόεδρος της G20, µε τα φιλόδοξα σχέδια της µεταρρύθµισης του παγκόσµιου νοµισµατικού συστήµατος. Στο λιτό ανακοινωθέν που εξέδωσε µετά τον επαναδιορισµό του, ο Φιγιόν δεσµεύτηκε να επικεντρωθεί στον τοµέα της οικονοµίας, και δη της εργασίας.