Κλάδος ελαίας προς τη χούντα
Η Αουνγκ Σαν Σούου Κίι µιλάει στους υποστηρικτές της έξω από τα γραφεία του κόµµατός της κατά τη χθεσινή συγκέντρωση. «Yπάρχει καιρός για σιωπή και καιρός για να µιλήσουµε», είπε έπειτα από επτά χρόνια κατ'' οίκον περιορισµό
Η χούντα της Μιανµάρ απελευθέρωσε την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης και βραβευµένη µε Νοµπέλ Ειρήνης το 1991 Αουνγκ Σαν Σούου Κίι, η οποία εµφανίστηκε µπροστά στο πλήθος των υποστηρικτών της ελεύθερη να βγει από το σπίτι της για πρώτηφορά έπειτα από επτά χρόνια.
Η 65χρονηΑουνγκΣαν Σούου Κίι, σύµβολο του αγώνα για την δηµοκρατία στη Μιανµάρ, εµφανίστηκε στην πόρτα του σπιτιού τηςκαι έγινε δεκτή από περισσότερους από χίλιους υποστηρικτές της που πανηγύριζαν το Σάββατο, ενώ χθες µίλησε σε µια µεγάλη συγκέντρωση χιλιάδων οπαδών της και υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώµατα καλώντας τον αρχηγό της χούντας σε απευθείας συνοµιλίες. Ο µετρηµένος τόνος της οµιλίας της πάντως υπενθύµισε στους πολιτικούς παρατηρητές ότι η γυναίκα που εξελέγη πρωθυπουργός της τότε Βιρµανίας το 1990 και το στρατιωτικό καθεστώς αρνήθηκε να της παραδώσειτην εξουσία, βαδίζει σε τεντωµένο σχοινίκαι προσπαθεί να ισορροπήσει ανάµεσα στις προσδοκίες του δηµοκρατικού κινήµατος της χώρας και στους περιορισµούς που επιβάλλει η χούντα.
«Υπάρχει µια στιγµή που πρέπει να παραµείνουµε σιωπηλοί και µια στιγµή που πρέπει να µιλήσουµε. Οι άνθρωποι πρέπει να εργαστούν ενωµένοι. Μόνο τότε µπορούµε να πετύχουµε τον στόχο µας», δήλωσε λίγο πριν συναντηθεί µε στελέχη του κόµµατος της αντιπολίτευσηςτην Εθνική Ενωση για το ∆ηµοκρατικό Κόµµα. Η Σούου Κίι εξέτισε επιπλέον ποινή 18µηνου κατ’ οίκον αυστηρού περιορισµού, που της επιβλήθηκε τον Ιούλιο του 2009 για παραβίαση των συνθηκών κράτησής της, επειδή επέτρεψε την πρόσβαση σε αµερικανό υπήκοο στην τότε παραλίµνιο κατοικία της. Η ποινή είχε τεθεί σε ισχύ στις 13Μαΐου 2009, ηµέρα της πρώτηςσύλληψής της και έληξε το Σάββατο, ενώ από το 2003 ζούσε σε κατ’ οίκον περιορισµό.
«Εάν θέλουµε να επιτύχουµε αυτό που επιζητούµε, θα πρέπει να το κάνουµε µε τον σωστό τρόπο», δήλωσε η Σούου Κίι τονίζοντας πως «η βάση των δηµοκρατικών ελευθεριών είναι η ελευθερία του λόγου». Πρόσθεσε πως επί έξι ώρες την ηµέρα άκουγε τις εκποµπές των µέσων ενηµέρωσης και πιστεύει πως «γνωρίζει τι θέλει ο λαός ως ένα βαθµό». Ακόµη είπε στους οπαδούς της πως δεν είναι θυµωµένη µε την στρατιωτική χούντα, η οποία την κρατούσε περιορισµένη τα 15 από τα τελευταία 21 χρόνια και πως έτυχε καλής µεταχείρισης κατά τη διάρκεια της κράτησής της. «∆εν τρέφω κανενός είδους ανταγωνισµό απέναντι στους ανθρώπους που µε κράτησαν σε κατ’ οίκον περιορισµό. Εγώ πιστεύω στα ανθρώπινα δικαιώµατα και στους κανόνες δικαίου. Οι φύλακές µου µε µεταχειρίσθηκαν καλά. Εγώ από την πλευρά µου θέλω να τους ζητήσω να µεταχειρίζονται καλά και τον λαό», τόνισε στην οµιλία της και κατέληξε: «Εχω ανάγκη απότην ενέργεια του λαού. Θέλω να αφουγκραστώ τη φωνήτου λαού και στη συνέχεια να αποφασίσουµε εκείνο που θέλουµε να κάνουµε». Η δικηγόρος της είχε προειδοποιήσει ότι ηΣούου Κίι δεν θα αποδεχθεί κατά πάσα πιθανότητα τους όρους απελευθέρωσής της αν της απαγορεύουν τη συµµετοχή στην πολιτική σκηνή. Την προηγούµενη Κυριακή το µεγαλύτερο φιλοκυβερνητικό κόµµα της Μιανµάρ κέρδισε στις εκλογές, τις πρώτες που διεξήχθησαν στη χώρα εδώ και 20 χρόνια.
ΚΡατΟΥΜένη
Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Μιανµάρ έζησε περιορισµένη τα 15 από τα τελευταία 21 χρόνια
Γυναίκες στον αγώνα για δηµοκρατία
ΣιΡιν έΜΠαντι
τιΜηΜένη Μέ Νοµπέλ Ειρήνης το 2003 για το έργο της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, κυρίως των γυναικών και των παιδιών. Ηταν η πρώτη γυναίκα δικαστής στο Ιράν και ιδρυτής του Κέντρου για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων στη χώρα. Το 2000 φυλακίσθηκε «για διατάραξη της δηµόσιας τάξης».
ΛΟΥντΜιΛα αΛέξέγιέβα
ΠέΡαΣέ τΟ µεγαλύτερο µέρος των 82 της ετών διαµαρτυρόµενη εναντίον της πολιτικής καταπίεσης στη Ρωσία. Επικεφαλής του τµήµατος του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι στη Μόσχα, την πιο παλιά οργάνωση προστασίας ανθρωπίνων δικαιωµάτων στη Ρωσία. Το 2009 τιµήθηκε µε το βραβείο Ζαχάροφ.
ΛαΟΥΡα ΠΟΛαν
έΠιΚέΦαΛηΣ των «γυναικών µε τα άσπρα», των συζύγων και µητέρων των 75 διαφωνούντων µε την κυβέρνηση Κάστρο που φυλακίσθηκαν το 2003. Εκτοτε διαδηλώνουν συχνά στην Αβάνα για την απελευθέρωσή τους.
Σήµερα παραµένουν στη φυλακή 13 εξ αυτών αλλά σε αυτούς έχουν προστεθεί άλλοι 52 πολιτικοί κρατούµενοι. Το 2005 τιµήθηκαν µε το βραβείο Ζαχάροφ.














