Μητσοτάκης- Μαρωνίτης
Ενα λιτό περιβάλλον είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος για να ειπωθούν σημαντικά πράγματα
Μια εξομολόγηση: καραδοκώ χωρίς βέβαια ευχαρίστηση και με μεγάλη ανησυχία τη στιγμή που ένα ζεύγος, ως αταίριαστοι που είναι και πρακτικά και θεωρητικά, η συνέντευξη θα φτάσει σε μιαν έκρηξη ώστε να χρειαστεί ν΄ αναβληθεί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά φανταζόμουν πως θα συμβεί με τον Δ. Ν. Μαρωνίτη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ισως το ίδιο να ψυχανεμιζόταν κι ο ίδιος ο Μαρωνίτης όταν με ρώτησε μέσα στο ταξί: «Πώς σκέφτεσαι ν΄ αρχίσει η συνομιλία;». Του απάντησα πως καλό θα ήταν ν΄ αρχίσουμε με τις μεγάλες τους διαφορές (ηλικιακή, ιδεολογική ή μάλλον πολιτική, πρακτικής βίου) ως προϋπόθεση για μια ουσιαστική επικοινωνία. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω και έβγαλε ένα χαρτάκι από την τσέπη του όπου σημείωνε ακριβώς έναν αντίστοιχο τρόπο για να ξεκινήσουμε. Κι έτσι η συνέντευξη, χωρίς τίποτε το προσυνεννοημένο, εξελίχθηκε σε περίπατο, σε συνδυασμό μ΄ έναν γλυκύτατο Κυριάκο Μητσοτάκη που όσο σεβασμό διατηρούσε για τον Μαρωνίτη, άλλο τόσο ήταν αποφασισμένος να πει τη γνώμη του- και την είπε.
Το πλήρες κείμενο του δημοσιεύματος είναι διαθέσιμο μόνο στους συνδρομητές της ηλεκτρονικής έκδοσης των ΝΕΩΝ στο http://digital.tanea.gr














