ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μουντζούρες

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Η ∆.Π.Σ. (δεν µπορώ να διαβάσω την κακογραµµένη υπογραφή της), Βασ. Αδµήττου 8, Ιωάννινα, γράφει:

«∆εν γνωρίζω γιατί δεν γίνεται τίποτα µε τόσες µουντζούρες – γκραφίτι το λένε τώρα – στους τοίχους. ∆εν υπάρχει αρµόδια αρχή να πιάσει όλους αυτούς τους ανεύθυνους να τους τιµωρήσει, βάζοντάς τους να βάφουν ή να καθαρίζουν τις µουντζούρες τους ή να πληρώνουν πρόστιµο ανευθυνότητας; Θα πρέπει κάποια στιγµή να πέσει ο πέλεκυς πάνω στους κακοµαθηµένους που καταστρέφουν το περιβάλλον και εξοργίζουν όσους αγαπούν την καλαισθησία, την αρµονία και τον πολιτισµό στον τόπο τους.

Με την ευκαιρία, µιλώντας για ρύπανση, να συγχαρούµε πρώτα το ΚΚΕ. Εχει τα πρωτεία στη χαρτορύπανση και στο γκραφίτι. Και να πω στην κ. Παπαρήγα συγχαρητήρια. Αξιος ο µισθός της.

Ακολουθεί κατά γράµµα αυτό που διακήρυξε ο Μαο Τσετούνγκ. “Ο κοµµουνισµός δεν έχει να κάνει τίποτα µε την αγάπη. Είναι ένα τσεκούρι που το έχουµε για να κόβουµε τους εχθρούς µας”. Ε, λοιπόν, αυτό έκανε και η εν λόγω κυρία µόλις άκουσε για τα µέτρα που θα βοηθήσουν την οικονοµία και τον τόπο µας να µη βουλιάξει.

“Πόλεµο! Θα πολεµήσουµε µε όσα µέσα διαθέτουµε” αναφώνησε. Και πράγµατι τρία γεγονότα σηµάδεψαν αυτό τον πόλεµο. Πρώτα βεβήλωσαν το εθνικό µας σύµβολο, τον Παρθενώνα. (Μου θύµισε τον συχωρεµένο τον Χριστόδουλο, Θεός σχωρέστον, που ξεσήκωσε τον κόσµο για τις ταυτότητες και κατέβασαν ένα άλλο σύµβολο από τα Καλάβρυτα, τη σηµαία της Ελληνικής Επανάστασης.

Τελικά όταν ανέλαβε ο Καραµανλής ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Και στις ταυτότητες δεν µπαίνει πια το θρήσκευµα). Η κ. Παπαρήγα κατάφερε να πραγµατοποιηθεί ο πόλεµος. Και όπως συµβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, υπάρχουν πάντα θύµατα.

Ε, λοιπόν, δεν ξέρω αν ο Θεός τη συγχωρήσει, _ εκείνη δεν την νοιάζει, γιατί δεν πιστεύει – για τον άδικο χαµό των τριών και του αγέννητου µωρού. Τέσσερις αδικοχαµένες ψυχούλες των υπαλλήλων της Τράπεζας Μαρφίν, θύµατα του πολέµου που επαγγελθήκατε κυρία.

Και τώρα έχει βάλει άλλο στόχο. Μετά τον διχασµό, τις χούντες κ.τ.λ. και µόλις ανέλαβε ο Ανδρέας, για να µη χάσει πολιτικά, δηµιουργήθηκε το “Μητσοτάκης – Φλωράκης κ.λπ.”. Κι αφού τον πολέµησε λυσσαλέα, ο στόχος της άλλαξε.

Στοχεύει στην καταστροφή του τουρισµού και τον αφανισµό των ανθρώπων που πάνε µε λουλούδια να υποδεχτούν τους τουρίστες, και οι δικοί της αντιδρούν µε απεχθείς πολλές φορές τρόπους. ∆εν αγαπάτε την Ελλάδα, αγαπάτε µόνο την αναρχία και το κόµµα σας, κυρία Παπαρήγα.

Οσο για τον καλοθρεµµένο τροτσκιστάκο, πρέπει να περάσει από πολλά θρανία της πολιτικής ζωής του τόπου για να είναι σε θέση να καθορίσει µια σωστή πολιτική. Το 1981, µόλις ο Ανδρέας κέρδισε τις εκλογές, πέσανε όλοι πάνω του µε τις απεργίες. Βγαίνοντας από το σπίτι µου ένα πρωί, είδα τον άνθρωπο του δήµου που σκούπιζε τον δρόµο. Είχα ακούσει ότι την εποµένη θα είχαν απεργία διαρκείας. Τον ρώτησα για ποιο λόγο θα απεργούσαν αυτοί και περίµενα ν’ ακούσω για αύξηση µισθών ή καλύτερες συνθήκες εργασίας, κάτι τέλος πάντων που να είχε σχέση µε την εργασία τους. Ε, η απάντηση που µου έδωσε µε άφησε άναυδη. “Απεργούµε γιατί θέλουµε να ψηφιστεί η απλή αναλογική”».