Ο «Οµπάµα της Δεξιάς»

Το σύνθηµά του ήταν «να ξαναδιεκδικήσουµε την Αµερική». Μέσα σε έναν χρόνο ο Μάρκο Ρούµπιο, ο 39χρονος γιος εξόριστων Κουβανών , ανέτρεψε όλα τα προγνωστικά, έγινε το αγαπηµένο παιδί του κινήµατος Τσάι Πάρτι
και την περασµένη Τρίτη κέρδισε πανηγυρικά την έδρα της Φλόριντας στη Γερουσία. Οι συγκρίσεις µε τον Οµπάµα και τον Κέννεντυ έχουν αρχίσει. Μήπως η αµερικανική Δεξιά βρήκε τον νέο της ήρωα;

Στο ξενοδοχείο «Μπίλτµορ» του Κόραλ Γκέιµπλς στο Μαϊάµι, το βράδυ της περασµένης Τρίτης ήταν συγκεντρωµένοι περισσότεροι από 200 δηµοσιογράφοι από 12 χώρες.

Τα φλας άρχισαν να αστράφτουν όταν εµφανίστηκε στη σκηνή τής ειδικά διαµορφωµένης αίθουσας ο Μάρκο Ρούµπιο για να πανηγυρίσει την κατάκτηση της έδρας που έχει η Φλόριντα στη Γερουσία. Τόσοι ξένοι ανταποκριτές για την έδρα της Φλόριντας; Τα πρωτοσέλιδα της επόµενης ηµέρας σε όλο τον κόσµο αλλά και η θριαµβευτική περιγραφή της πορείας του Ρούµπιο από τον παρουσιαστή του CΝΝ αναφέρονται πλέον σε έναν πιθανό µελλοντικό πρόεδρο των ΗΠΑ – κάποιοι µάλιστα θεωρούν ότι µπορεί να διεκδικήσει τον Λευκό Οίκο από τον Οµπάµα σε δύο χρόνια. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ήδη έχουν αρχίσει πολλοί να αποκαλούν τον 39χρονο Ρούµπιο, ο οποίος όταν ορκιστεί τον Ιανουάριο θα είναι το νεώτερο µέλος της Γερουσίας, «Οµπάµα της Δεξιάς». Ο Μάρκο Ρούµπιο µε µόλις 10 χρόνια πολιτική πείρα – εξελέγη στην τοπική Γερουσία της Φλόριντας το 2000 – είναι πλέον ένα από τα λαµπρότερα αστέρια των Ρεπουµπλικανών. Πέρσι τον Μάιο όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του τον είχαν χαρακτηρίσει «τρελό» που θέλησε να τα βάλει µε τον δηµοφιλή Ρεπουµπλικανό κυβερνήτη της Φλόριντας Τσάρλι Κριστ που διεκδικούσε και αυτός την έδρα στη Γερουσία και βρισκόταν µπροστά στις δηµοσκοπήσεις 30 ποσοστιαίες µονάδες. Οµως το µήνυµα του Ρούµπιο για τη µεγάλη κυβέρνηση που έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο αποδείχθηκε τέλειο για το συντηρητικό κίνηµα του Τσάι Πάρτ. Το σύνθηµα του νεαρού Μάρκο «Να ξαναδιεκδικήσουµε την Αµερική» µεταφέρθηκε από στόµα σε στόµα και τον έφερε µπροστά στα γκάλοπ µέσα σε λίγους µήνες, κερδίζοντας το χρίσµα των Ρεπουµπλικανών και αναγκάζοντας τον Κριστ να εγκαταλείψει το κόµµα του και να κατέλθει ως ανεξάρτητος. «Είναι ο σωστός υποψήφιος στη σωστή εποχή», δήλωσε ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντας Τζεµπ Μπους, αδελφός του πρώην προέδρου.

Η καταγωγή του. Γιος κουβανών προσφύγων, ο Ρούµπιο δεν σταµατά ποτέ να υπενθυµίζει την καταγωγή του, γεγονός που ενθουσιάζει τους όλο και περισσότερους ισπανόφωνους που ζουν στις ΗΠΑ. «Οπου κι αν πάω ή όποιο τίτλο και αν κατακτήσω, θα είµαι πάντα γιος εξόριστων και κληρονόµος δυο γενεών ανεκπλήρωτων ονείρων», λέει συχνά. Οι γονείς του έφυγαν από την Κούβα τη δεκαετία του ‘60. Ο πατέρας του Μάριο εργαζόταν ως µπάρµαν και η µητέρα Ορια ήταν καθαρίστρια σε ξενοδοχείο του Λας Βέγκας όπου η οικογένεια µε τα τέσσερα παιδιά µετακόµισε το 1979 και έµεινε έως το 1985. Στο κολέγιο ο Μάριο που σπούδαζε Πολιτικές Επιστήµες ήταν τόσο καλός στο ποδόσφαιρο ώστε να του εξασφαλίσουν υποτροφία.

Λίγο νωρίτερα στο λύκειο είχε γνωρίσει τη Ζανέτ Ντουσντέµπ (η οποία διετέλεσε κατόπιν και τσιρλίντερ στους Μαϊάµι Ντόλφινς) µε την οποία παντρεύτηκαν το 1998 και σήµερα έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Εκείνη σήµερα µένει σπίτι για να προσέχει τα παιδιά, µαζεύει τους φίλους της µια φορά την εβδοµάδα για να διαβάσουν τη Βίβλο και λέει ότι θα της λείψουν όταν η οικογένεια αναγκαστεί τον Ιανουάριο να µετακοµίσει στην Ουάσιγκτον.

Τώρα το βιβλίο του Ρούµπιο «100 καινοτόµες ιδέες για το µέλλον της Φλόριντας», το οποίο όπως είπε έγραψε µετά τα συνεχή ταξίδια του σε διάφορες πόλεις και χωριά της πολιτείας και συζητήσεις που είχε µε τους κατοίκους, αναµένεται να επιστρέψει στην κορυφή των µπεστ σέλερ. Ο νέος, δυναµικός και σοβαρός συγγραφέας του δεν αποκλείεται να θελήσει να επαναλάβει το εγχείρηµα αυτή τη φορά για όλη τη χώρα, βάζοντας έτσι τις βάσεις για µια προεκλογική εκστρατεία µε τελικό στόχο τον Λευκό Οίκο. Φαίνεται να καταλαβαίνει πολύ καλά τις επιθυµίες των ψηφοφόρων και βρίσκει τρόπο να το δείχνει. Εν µέσω των πανηγυρισµών, τον ρώτησαν ποια είναι η σηµαντικότερη συµβουλή που άκουσε τους τελευταίους µήνες.

«Καλύτερα να µην πας εκεί πέρα (στην Ουάσιγκτον) για να γίνεις όπως όλοι οι άλλοι», ήταν η απάντησή του.

Το κατεστηµένο των Ρεπουµπλικανών έσπευσε να τον αγκαλιάσει. Ο πρώην πρόεδρος Ντικ Τσέινι εξέφρασε δηµοσίως την εκτίµησή του, ο Ρούντολφ Τζουλιάνι και η Σάρα Πέιλιν πήραν µέρος στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις. Ποιος να φανταστεί ότι πριν από µερικά χρόνια δεν τον αναγνώριζαν ούτε οι ψηφοφόροι της γειτονιάς του και ότι τρία ολόκληρα χρόνια αφότου είχε εκλεγεί στη Γερουσία της Φλόριντας, ένας συνάδελφός του τον πέρασε λόγω του νεαρού της ηλικίας του για κλητήρα; Ο Ρούµπιο που κλείνει τα 40 τον ερχόµενο Μάιο κατάλαβε γρήγορα ότι «οι περισσότεροι ψηφοφόροι αισθάνονταν πως κανένα κόµµα στην Αµερική δεν µιλούσε για τις δικές τους φιλοδοξίες σχετικά µε την κατεύθυνση της χώρας». Αυτό το κατανόησε το κίνηµα του Τσάι Πάρτι και ο εκλεκτός του Μάρκο.

Η νέα γενιά. Οπως παρατηρεί ο Αλεξ Καστελάνος, ένας από τους συµβούλους της ρεπουµπλικανικής ηγεσίας, ο Ρούµπιο εκπροσωπεί «µια νέα γενιά στελεχών του κόµµατος που θα µπορούσαν να κερδίσουν το κέντρο µε τις αξίες τους και όχι παρ’ ότι έχουν αυτές τις αξίες». Τώρα ο Ρούµπιο, ο οποίος µιλά περισσότερο για όνειρα και λιγότερο για συγκεκριµένα προγράµµατα που πιστεύει ότι πρέπει να περικοπούν, θα αντιµετωπίσει τη µεγάλη πρόκληση που είχε µπροστά του και ο Οµπάµα όταν αναδείχθηκε στη Γερουσία το 2004: να κουµαντάρει τις προσδοκίες που δηµιούργησε όχι λόγω συγκεκριµένων προτάσεων αλλά χάρη στη ρητορική του δεινότητα.

Εχει όµως ένα σαφές µήνυµα για τα στελέχη των Ρεπουµπλικανών: «Θα κάνουµε µεγάλο σφάλµα εάν πιστέψουµε ότι αυτά τα αποτελέσµατα δείχνουν κατά κάποιον τρόπο ότι οι ψηφοφόροι ενστερνίστηκαν το Ρεπουµπλικανικό Κόµµα. Απλώς, µας δίνουν µια δεύτερη ευκαιρία να γίνουµε αυτό που τους υποσχεθήκαµε πριν από λίγο καιρό ότι µπορούµε να γίνουµε».

ΕΙΠΕ

Το έθνος µας οδηγείται στη λάθος κατεύθυνση. Και γι’ αυτό ευθύνονται και τα δύο κόµµατα

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ

Ο Μάρκο Ρούµπιο είναι το νέο αίµα και το µέλλον του κόµµατός µας

Ο Ρεπουµπλικανός Ρούντολφ Τζουλιάνι, πρώην δήµαρχος της Νέας Υόρκης