Ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος της κάλπης

Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν; Οχι πάντα. Παράδειγµα, ο Ανδρέας Δρυµιώτης – o άνθρωπος που έµαθε τους Ελληνες να βλέπουν τα εκλογικά αποτελέσµατα από τον καναπέ τους, µε βάση την πληροφορική,
πολύ πριν την ανακαλύψουν για άλλες χρήσεις. Εβαλε την επιστήµη των υπολογιστών στην υπηρεσία των εκλογών. Εκτοτε τον συνοδεύει ο τίτλος «µάγος των αποτελεσµάτων»
Στα εβδοµήντα του σήµερα, ο Ανδρέας Δρυµιώτης θεωρείται µεν παλαίµαχος, αλλά εξακολουθεί να προσφέρει τις γνώσεις του. Αλλωστε κανείς δεν ξέρει καλύτερα την τέχνη της µεταφοράς του περιεχοµένου της κάλπης στην οθόνη. Εβγαλε για πρώτη φορά αποτελέσµατα στις εκλογές του 1981, χρησιµοποιώντας έναν υπολογιστή της Τράπεζας Πίστεως – ήταν ο µόνος στη χώρα εκείνη τη στιγµή που του έδινε εγγυήσεις αξιοπιστίας. Δεν υπήρξε το παραµικρό ψεγάδι. Και αυτό ισοδυναµούσε µε συµβολή σε µια πολιτική αλλαγή, την όποια δεν ήταν όλοι έτοιµοι να αποδεχτούν . Και ενδεχοµένως µε την παραµικρή αφορµή θα την αµφισβητούσαν. Εκτοτε το όνοµά του συνδέθηκε µε τις εκλογές πάσης φύσεως. Διαχειρίζεται εδώ και τριάντα χρόνια τα αποτελέσµατα της κάλπης και δεν έκανε ποτέ το παραµικρό λάθος. Σε µια χώρα που έχει παρελθόν αµφισβήτησης της εγκυρότητας εκλογικών διαδικασιών αυτό είναι άθλος. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος που συνεργάσθηκε µαζί του στις δηµοτικές εκλογές του 1998 θα πει. «Σοβαρός άνθρωπος και καινοτόµος επιστήµονας που βοήθησε ιστορικά µε τη γνώση και το πάθος του να εξελιχθεί η διαδικασία εξαγωγής εκλογικών αποτελεσµάτων και αυτό συνιστά προσφορά στη δηµοκρατική ταξη». «Είχε την ικανότητα να παίρνει πρωτοβουλίες», θυµάται άλλος πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ. «Είναι συγκεντρωτικός, αλλά ξέρει τι λέει πάντα», σχολιάζει παλαιός παράγων της πληροφορικής πιάτσας. «Συνεργάτης µε ευπρέπεια και ήθος», όπως λέει παλαιό στέλεχος της Ν.Δ. που δούλεψε µαζί του. Η εξέλιξη της τεχνολογίας υπήρξε σύµµαχος του Ανδρέα Δρυµιωτη. Δηµιούργησε µια σφιχτή οµάδα για τις εκλογικές διαδικασίες, το καλύτερο τιµ σ’ αυτόν τον τοµέα που υπήρξε ποτέ στη χώρα. Με διαγράµµατα και πίνακες βοήθησε να ζήσουµε πιο εντυπωσιακά και πιο άµεσα τη διαδικασία της καταµέτρησης των ψηφοδελτίων σε πάσης φύσεως εκλογές. Από µία άποψη, πρώτα έβγαζε η Δέλτα Πληροφορική τους πρωθυπουργούς, τους βουλευτές και τους δηµάρχους και µετά τους µαθαίναµε οι υπόλοιποι. Πολλοί λυπήθηκαν όταν αποχώρησε από τις επιχειρήσεις και τη «µαχόµενη πληροφορική», όπου έγραψε ιστορία σε διαδοχικές πολιτικές περιόδους. Αλλά παρέµεινε ενεργός «πληροφορικάριος». Τον περασµένο Φεβρουάριο ορίστηκε σύµβουλος του Πρωθυπουργού και επικεφαλής της Μονάδας Θεµάτων Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών του Μεγάρου Μαξίµου. Ορισµένοι αιφνιδιάστηκαν και υπήρξαν σχόλια για το ενδεχόµενο να επηρεάσει η παρουσία του τις σχέσεις στην αγορά της Πληροφορικής. Κάποιες εταιρείες του χώρου θεώρησαν ότι θίγονται. Πολύ σύντοµα το κύρος του διέλυσε κάθε υπόνοια. Αυτό το κύρος έχει µια προϊστορία δεκαετιών. Στις αυριανές εκλογές ο πατριάρχης της τεχνολογικής υποστήριξης της πιο κρίσιµης πολιτικής διαδικασίας θα είναι τυπικά απών.

Στη θέση του βρίσκονται σήµερα ένας από τους γιους του και ο Γιάννης Καρακαδάς, πρόεδρος και διευθύνων σύµβουλος της Singular Logic, που θα συγκεντρώσει και θα µεταδώσει τα αποτελέσµατα. Ολοι όµως γνωρίζουν ότι η σκιά του θα είναι παρούσα. Και δεν είναι από τους ανθρώπους που αφήνουν τη σκιά τους να κυκλοφορεί µόνη της. Γεννηµένος στη Λευκωσία το 1940, µετά το σχολείο φοίτησε στο Παγκύπριο Γυµνάσιο, αλλά µέχρι την τετάρτη τάξη. Τις υπόλοιπες δύο τάξεις ουσιαστικά τις τελείωσε στα κρατητήρια Κοκκινοτριµιθιάς και Πύλας, όπου φυλακίσθηκε χωρίς δίκη για είκοσι µήνες. Η συµµετοχή του στη δράση της ΕΟΚΑ αποτυπώθηκε από τον ίδιο µε εντυπωσιακό τρόπο στο βιβλίο του «20 µήνες όµηρος», που κυκλοφόρησε το 2007 από τις Εκδόσεις Λιβάνη µε ενθουσιώδη πρόλογο του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ηταν ένα βιβλίο-προσωπικό ηµερολόγιο για όσα έζησε ως όµηρος. Και ταυτόχρονα ντοκουµέντο για µια περίοδο της ιστορίας, µε την ευθύτητα της γραφής ενός νέου ανθρώπου που κρατήθηκε όµηρος για τη συµµετοχή σ’ έναν αγώνα δίκαιου και κρατήθηκε όρθιος. Θα σηµειώσει ο ίδιος για το κίνητρο της έκδοσης του ηµερολογίου της φυλακής. «Δεν περιγράφω µόνο τη δική µου εµπειρία, αλλά ουσιαστικά είναι µια µαρτυρία από τη ζωή όλων των κρατουµένων της εποχής εκείνης. Κι επειδή “η µνήµη – όχι το αίµα – είναι ο µεγάλος κρίκος που εξασφαλίζει την ενότητα και τη συνέχεια”, όπως είχε πει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, προχώρησα στην έκδοση για να διατηρήσω τη µνήµη». Η δράση του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου σηµάδεψε τον χαρακτήρα και τη ζωή του, καθώς του έµαθε να βάζει στόχους και να τους πετυχαίνει.

Οι σπουδές του. Το 1959 ήρθε στην Αθήνα και µετά την αποφοίτησή του από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο – στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών – πήγε στην Αγγλία για µετεκπαίδευση. Με την επιστροφή του εντάχθηκε στο δυναµικό του θρυλικού γραφείου Δοξιάδη, όπου σταδιοδρόµησε ως στέλεχος. Το 1984 µαζί µε την τότε Τράπεζα Πίστεως ίδρυσαν την εταιρεία Δέλτα Πληροφορική. Πρόεδρος και διευθύνων σύµβουλος µέχρι το 2001, όταν η Δέλτα Πληροφορική συγχωνεύθηκε µε την εταιρεία Singular και δηµιουργήθηκε η Delta Singular, στην οποία παρέµεινε πρόεδρος µέχρι την απορρόφησή της από την Αlpha Βank το 2005 και ο ίδιος έγινε αντιπρόεδρος στην Unisystems Α.Ε.

Παρουσιάζοντας το Σύστηµα Ασφαλούς Μετάδοσης των αποτελεσµάτων – το οποίο για πρώτη φορά θα χρησιµοποιηθεί σε δύο διακριτές εκλογικές διαδικασίες και δύο κύκλους εκλογών – ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης σηµείωσε τις κοινοτοπίες που θα περιέχει για την ποιότητα και την ταχύτητα της ενηµέρωσης. Π.χ. η απεικόνιση στήριξης των υποψηφίων θα περιλαµβάνει νέα στοιχεία για την κοµµατική προέλευσή τους και οι πολίτες θα έχουν – και στο κινητό τους τηλέφωνο – τη λίστα των υποψηφίων και τα εκλογικά αποτελέσµατα κατά τη διάρκεια της µετάδοσης.

ΕΙΠΕ

Προχώρησα στην έκδοση του βιβλίου «20 µήνες όµηρος» για να διατηρήσω ζωντανή τη µνήµη όλων των κρατουµένων της εποχής (του αγώνα κατά της αγγλικής κατοχής στην Κύπρο)

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ

Βοήθησε ιστορικά µε τη γνώση και το πάθος του να εξελιχθεί η διαδικασία εξαγωγής εκλογικών αποτελεσµάτων και αυτό συνιστά προσφορά στη δηµοκρατική τάξη

Αλέκος Παπαδόπουλος