Προπονητές σε νευρική κρίση

Στο «Κλεάνθης Βικελίδης» ο Χιµένεθ έδεσε κόµπο τον Κούπερ. Γαϊδουρόκοµπο, ας πούµε. Το ίδιο έκανε και στον Νιόπλια, στο µατς µε τον Παναθηναϊκό. Ψαλιδίτσα αυτήν τη φορά. Το περασµένο Σάββατο, ο Νιόπλιας έκανε καντηλίτσα µε διπλό βρόχο τον Βαλβέρδε. Το συµπέρασµα ότι ο Χιµένεθ είναι καλύτερος προπονητής από όλους, ο Νιόπλιας χειρότερος από τον Χιµένεθ αλλά καλύτερος από τον Βαλβέρδε και ο Κούπερ «άστα να πάνε» θα προέκυπτε αβίαστα, αν ο συλλογισµός δεν είχε… µπάσει νερά στη Νέα Σµύρνη. Πάνω που πήγαµε να τα βάλουµε σε µία τάξη, ήρθε «από το πουθενά» ο Ακης Μάντζιος και έκανε τον Χιµένεθ οκτάρια σε δέστρα.

Δύο τινά µπορεί να συµβαίνουν: Α) Ο Μάντζιος είναι ανώτερος όλων. Διότι έσκισε τον Χιµένεθ, που ταπείνωσε τον Νιόπλια, που ξεφτίλισε τον Βαλβέρδε, που γονάτισε τον Κούπερ (σ.σ. τον προπονητή του ΠΑΟΚ δεν τον περιλαµβάνω στον διαγωνισµό γιατί είναι κάτι σαν το Ρlaymate του µήνα. Αν ο Ζαγοράκης κυκλοφορήσει ηµερολόγιο της οµάδας, θα έχει άλλον φωτογραφία τον Αύγουστο, άλλον τον Σεπτέµβριο και άλλον τον Οκτώβριο – όλοι τους οµορφόπαιδα, δεν λέω).

Β) Τα έχουµε κάνει ναυτικό κόµπο στο µυαλό µας προσπαθώντας να αξιολογήσουµε τους προπονητές σε λάθος στιγµή και µε λάθος τρόπο.

Ας µε συγχωρέσει ο Ακης (ο Μάντζιος) αλλά επιλέγω το Β. Το Πρωτάθληµα είναι µαραθώνιος και είµαστε ακόµη στην αρχή της διαδροµής. Το να συµπεραίνεις στην όγδοη αγωνιστική ποιος έχει κάνει καλή δουλειά και ποιος όχι είναι σαν να την έχεις στήσει στον Τύµβο για να προβλέψεις ποιος αθλητής θα µπει πρώτος στο Καλλιµάρµαρο. Περίµενε τουλάχιστον να περάσουν οι δροµείς την κακιά ανηφόρα του Γέρακα κι ύστερα δοκίµασε να µαντέψεις.

Επιπλέον, αναζητώντας τον µάστερ σεφ της προπονητικής ξεχνάµε ότι δεν µαγειρεύουν όλοι µε τα ίδια «υλικά». Του Βαλβέρδε του γέµισαν την κουζίνα του µε ό,τι παρήγγειλε. Αν ξέχασε να ζητήσει κάτι (ένα αµυ ντικό χαφ, για παράδειγµα) και τώρα το χρειάζεται, πρόβληµά του. Του Νιόπλια του είπαν ότι αυτά που έχει είναι υπεραρκετά (κι εκείνος βιάστηκε να συµφωνήσει προτού παρατηρήσει ότι κάποια ήταν ληγµένα – ας πρόσεχε). Και του Χιµένεθ του ζήτησαν να φτιάξει βινεγκρέτ αλλά το ντουλάπι δεν έχει ξίδι! Αλλά το κυριότερο προκειµένου να κρίνεις δίκαια και αντικειµενικά έναν τεχνικό είναι να έχεις βάλει µία σειρά προτεραιότητας σε αυτά που απαιτείς να πετύχει. Διότι το να του ζητάς τα πάντα ταυτόχρονα – και τίτλους, και θέαµα, και να αναδείξει ταλέντα – µου θυµίζει την ευχή «κάλλιο πλούσιος και υγιής παρά φτωχός και άρρωστος»!

Με την υποσηµείωση ότι, όταν τα θέλεις όλα, συνήθως δεν παίρνεις τίποτα».

Βαλβέρδε, Νιόπλιας και Χιµένεθ δίνουν τη µάχη τους, όπως ο καθένας ξέρει και µπορεί, κάτω από δύσκολες συνθήκες. Από τον Βαλβέρδε ζήτησαν επιθετικό, «χορταστικό» ποδόσφαιρο. Στην προσπάθειά του λοιπόν να «χωρέσει» όσο το δυνατόν περισσότερους από τους µεσοεπιθετικούς ποιότητας που διαθέτει έχτισε µία οµάδα χωρίς «καθαρόαιµο» αµυντικό χαφ – που είναι παγκόσµια πατέντα. Η κριτική ότι µετά το 0-1 στο ντέρµπι έπρεπε να «ταµπουρώσει» τον Ολυµπιακό στην άµυνα για να κρατήσει τη νίκη δεν πάει κόντρα µόνο στο «στυλ» της οµάδας αλλά και σε αυτό που του ζήτησαν να κάνει. Το πρόβληµα είναι ότι ο προπονητής που θα πει «το παν στο ποδόσφαιρο δεν είναι οι βαθµοί αλλά το θέαµα», στην Ελλάδα µπορεί να θεωρείται ήδη απολυµένος. Το βάσανο του Νιόπλια είναι άλλο. Αντίθετα µε τον Ολυµπιακό, η δική του οµάδα στηρίζεται στις µονάδες της κι όχι στο οµαδικό παιχνίδι. Πέρυσι, ο Σισέ και οι σπουδαίοι χαφ που διαθέτει της χάρισαν το νταµπλ. Φέτος, οι σπουδαίοι χαφ είναι… χώµα για τις γαρδένιες.

Οσο για τον Χιµένεθ, αυτόν τον καιρό κάνει τη διατριβή του για τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Η ΑΕΚ διαθέτει 4-5 «ποιοτικούς» παίκτες όλους κι όλους. Οταν φυσιολογικά έρχεται η κούραση, ο Ισπανός δεν µπορεί να κάνει τίποτα ως προπονητής. Μόνο ως ψυχολόγος.