Μην κλαις για µένα Αργεντινή

Εκατοντάδες Αργεντινοί στάθηκαν χθες στην ουρά για να αποτίσουν ύστατο φόρο τιµής στον Νέστορ Κίρτσνερ, πρώην πρόεδρο της χώρας, αλλά και σύζυγο και σύµβουλο της σηµερινής προέδρου της Αργεντινής, της Κριστίνας Φερνάντες Κίρτσνερ.

Ο Νέστορ Κίρτσνερ, 60 ετών, υπέστη πολλαπλά εµφράγµατα και πέθανε το πρωί της Τετάρτης στην οικία του, στο Καλαφάτε της Παταγονίας, όπου βρισκόταν µε την οικογένειά του για να αναπαυθεί. Πρόσφατα είχε υποβληθεί σε σοβαρή καρδιακή επέµβαση. Ο θάνατός του δηµιουργεί ερωτήµατα για το πολιτικό µέλλον της χώρας, καθώς επρόκειτο να είναι ος (και µάλιστα ο επικρατέστερος για τη νίκη) στις προεδρικές εκλογές του ερχόµενου Οκτωβρίου.

Αποτελεί επίσης σηµαντικό πλήγµα για την Κριστίνα, η οποία όχι µόνον έχασε τον εδώ και 35 χρόνια σύζυγο και πατέρα των δύο παιδιών της, αλλά και τον στενότερο σύµβουλό της. Από την άλλη ο θάνατός του αυξάνει τις πιθανότητες να επιδιώξει την επανεκλογή της, αφού µάλιστα η δηµοτικότητά της είναι µεγαλύτερη από αυτή του εκλιπόντος συζύγου της.

Ο Νέστορ Κίρτσνερ, στέλεχος της αριστερής πτέρυγας του κυβερνώντος Κόµµατος των Περονιστών, διετέλεσε πρόεδρος της Αργεντινής από το 2003 ώς το 2007, όµως αντί να διεκδικήσει µια δεύτερη θητεία, παραµέρισε για να επιτρέψει στη σύζυγό του να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία.

Το ζεύγος Κίρτσνερ θεωρούνταν το ισχυρότερο πολιτικό ζευγάρι της Αργεντινής µετά τον Χουάν και την Εβίτα Περόν, ενώ µερικοί τους συνέκριναν και µε τον Μπιλ και τη Χίλαρι Κλίντον.

Πρώην δικηγόρος και κυβερνήτης της Σάντα Κρους, µιας άγονης επαρχίας της Παταγονίας, ο Νέστορ Κίρτσνερ προερχόταν από φτωχή οικογένεια και ήταν έκπληξη η νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2003. Το 2001 η χώρα είχε ανακοινώσει πως δεν µπορούσε να εξυπηρετήσει το ύψους 95 δισ. δολαρίων εξωτερικό χρέος της. Εκτοτε είχαν ήδη περάσει τρεις πρόεδροι, όµως ο Κίρτσνερ ήταν ο µόνος που αναδιάρθρωσε το χρέος και οδήγησε τη χώρα στην ανάπτυξη.

«Νέος Ρούζβελτ»
«Αυτό που έκανε ήταν ιστορικό», λέει ο Μαρκ Ουάισµπροτ, αναλυτής του Κέντρου Οικονοµικής και Πολιτικής Ερευνας στην Ουάσιγκτον. «Συχνά τον συγκρίνω µε τον Ρούζβελτ στο Μεγάλο Κραχ: υπήρχε και τότε ανάλογη ανεργία και µείωση της παραγωγής και εκείνος τα έβαλε µε τα πιο ισχυρά συµφέροντα στον κόσµο και κέρδισε».

Στη διάρκεια της προεδρίας του, ο Κίρτσνερ άνοιξε επίσης τον δρόµο για δεκάδες δίκες προσώπων που κατηγορούνται για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωµάτων κατά τη στρατιωτική δικτατορία (1976 – 1983).

Ανέπτυξε σχέσεις µε αριστερούς λατινοαµερικανούς προέδρους όπως ο Εβο Μοράλες της Βολιβίας και ο Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας. «Ω αγαπητή µου Κριστίνα… Τόσος πόνος!

Τόσο µεγάλη απώλεια για την Αργεντινή και την Αµερική! Κίρτσνερ για πάντα!», έγραφε το µήνυµα που έστειλε ο Τσάβες, µέσω Τwitter στην Κριστίνα Φερνάντες Κίρτσνερ µόλις πληροφορήθηκε τον θάνατο του συζύγου της.


Ο πρόεδρος που νίκησε το ΔΝΤ!

Η ΥΦΕΣΗ στην Αργεντινή από το 1998 ώς το 2002 ήταν συγκρίσιµη µε εκείνη του Μεγάλου Κραχ σε όρους ανεργίας (πάνω από 21%) και απώλειας παραγωγής (περίπου 20% του ΑΕΠ). Οι περισσότεροι Αργεντινοί έπεσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Τον Δεκέµβριο 2002 και τον Ιανουάριο 2003, η χώρα αναγκάστηκε να προχωρήσει σε µεγάλη υποτίµηση του νοµίσµατός της, ανακοίνωσε ότι δεν µπορεί να ανταποκριθεί στο εξωτερικό χρέος που έφτανε τα 95 δισ. δολάρια παρακολουθώντας ανίσχυρη να παρέµβει την κατάρρευση ολόκληρου του χρηµατοπιστωτικού συστήµατός της. Το ΔΝΤ διαδραµάτισε οργανικό ρόλο στην κατάρρευση αυτή υποστηρίζοντας, ανάµεσα σε άλλες αρνητικές πολιτικές, τη διατήρηση µιας υπερτιµηµένης συναλλαγµατικής ισοτιµίας που αύξανε διαρκώς το χρέος της Αργεντινής. Και όταν αναπόφευκτα η οικονοµία κατέρρευσε, το ΔΝΤ, επιδιώκοντας την καλύτερη δυνατή συµφωνία για τους ξένους πιστωτές, δεν προσέφερε βοήθεια στη χώρα αλλά επέβαλε µια σειρά από όρους που παρεµπόδιζαν την ανάκαµψη.

Αναδιάρθρωση
Τον Σεπτέµβριο του 2003 η σύγκρουση κορυφώθηκε όταν ο Κίρτσνερ προτίµησε να αρνηθεί προσωρινά την πληρωµή του χρέους παρά να αποδεχθεί τους όρους του ΔΝΤ. Λίγο αφότου ανέλαβε την προεδρία, κοινοποίησε στο ΔΝΤ ότι η Αργεντινή θα µπορούσε να επιστρέψει στους πιστωτές της µόνο 35 σεντς ανά δολάριο που όφειλε. Παρά τις προβλέψεις πολλών παρατηρητών, το ΔΝΤ τελικά υποχώρησε και συµφώνησε στην αναδιάρθρωση του χρέους. Ετσι η Αργεντινή µπόρεσε να ανακάµψει. Το 2008 πέτυχε µέση ετήσια ανάπτυξη πάνω από 8% βγάζοντας από τη φτώχεια περισσότερους από 11 εκατοµµύρια ανθρώπους (σε πληθυσµό 40 εκατ.). Οι πολιτικές της κυβέρνησης Κίρτσνερ δεν ήταν δηµοφιλείς στην Ουάσιγκτον και στον οικονοµικό Τύπο, όµως έφεραν αποτελέσµατα.