ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Οπως συµβαίνει πάντα στην πολιτική, η σκόνη της πολιτικής αντιπαράθεσης που ακολούθησε την τηλεοπτική παρέµβαση του Πρωθυπουργού σιγά σιγά θα αραιώσει.

Και τότε οι πολίτες πρέπει να είναι έτοιµοι να δουν µε ψυχραιµία και ρεαλισµό την ουσία πίσω από τις εν θερµώ αντιδράσεις. Θα αναδειχθούν δηλαδή τα διλήµµατα τα οποία εξ ορισµού περιέχει οποιαδήποτε εκλογική αντιµέτρηση, συνδυαζόµενη µε τη συγκυρία της διεξαγωγής της.

Τα διλήµµατα είναι αυτά που έθεσε ο Πρωθυπουργός ευθέως. Είναι επίσης όσα υπονόησε και ενδεχοµένως όσα θα προκύψουν ακόµη και την ώρα που ο ψηφοφόρος θα πάρει τον δρόµο προς το εκλογικό του κέντρο.

Ή και νωρίτερα, όταν θα αποφασίσει αν αξίζει τον κόπο να πάρει αυτόν τον δρόµο. Το δίληµµα της συµµετοχής είναι καίριο. Και δεν υπάρχει αµφιβολία ότι στο όνοµα της Δηµοκρατίας πρέπει να απαντηθεί θετικά. Η αποχή είναι υπεκφυγή και παράδοση άνευ όρων.

Το ακόµη πιο καίριο δίληµµα όµως αφορά τον χαρακτήρα της ψήφου.

Η έννοια της χαλαρότητας που διακινείται σε αυτού του είδους τις εκλογικές αναµετρήσεις, έχει ήδη αρθεί εκ των πραγµάτων. Το κέντρο βάρους αυτής της αναµέτρησης έχει ήδη µετακινηθεί στα ζητήµατα µείζονος πολιτικής σηµασίας.

Προφανώς εις βάρος των αυτοδιοικητικών κριτηρίων.

Αλλά σε αυτό δεν είναι η κυβέρνηση που ήρξατο χειρών αδίκων.

Δεν ήταν ο Πρωθυπουργός που συνέδεσε πρώτος τις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση µε το Μνηµόνιο.

Και φυσικά δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ που έθεσε δίκην… δηµοψηφίσµατος το ερώτηµα αν πρέπει να συνεχιστεί χωρίς δισταγµούς η προσπάθεια οριστικής αποτροπής του ενδεχοµένου χρεοκοπίας.

Αυτό το στοιχείο πρέπει να το προσµετρήσουν στα κριτήριά τους οι πολίτες και να αποδώσουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Επιπροσθέτως, δεν θα ήταν υπερβολή να σηµειώσουµε ότι το περιεχόµενο ορισµένων αλλαγών στα πλαίσια του Μνηµονίου δεν είναι άσχετο µε το περιεχόµενο της µεταρρύθµισης που επιφέρει ο «Καλλικράτης» – αντίθετα την ενισχύει εν τη γενέσει της.

Αρα υπάρχει και µια αντίστροφη ανάγνωση από εκείνη που επιχειρούν να δώσουν όσοι εκλαµβάνουν αυτές τις εκλογές ως άσκηση πολιτικών παιγνίων και σκηνικό για τρικ που επιφέρουν εύκολα κοµµατικά κέρδη για µετεκλογική χρήση.

Συµπέρασµα. Το ουσιαστικό περιεχόµενο όσων ανέδειξε ο Πρωθυπουργός και το πραγµατικό ζητούµενο στις εκλογές του Νοεµβρίου µάς θέτουν αντιµέτωπους µε τη θεωρία του ποδηλάτου: αν σταµατήσουµε τώρα, θα πέσουµε.