ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παράδειγµα

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Δηµ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα γράφει:

«Στάθηκα τυχερός παρακολουθώντας στην ΤV εκποµπή αφιερωµένη στο Μουσικό Σχολείο Βόλου. Ενα µεγάλο ευχαριστώ σ’ όλους τους συντελεστές µε το θέαµα που προσέφεραν, δίνοντας ρεσιτάλ µουσικής παιδείας υψηλών προδιαγραφών.

Ευτυχώς βέβαια που υπάρχουν κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, όπως η µουσική τέχνη, γιατί διαφορετικά µε την ηθική, κοινωνική και οικονοµική κατάπτωση που βιώνουµε σήµερα σίγουρα δεν θα διαφέραµε σε τίποτε από κάποια τριτοκοσµική χώρα.

Ολοι τους ήταν υπέροχοι, αρχής γενοµένης από τον µαέστρο που έδωσε τον καλύτερό του εαυτό συντονίζοντας, συγχρονίζοντας, καθοδηγώντας, αποδίδοντας το απόλυτο.

Μουσικοί, τραγουδιστές, χορευτές, χορωδοί, καταγοήτευσαν µε την απόδοσή τους τους τηλεθεατές. Παιδιά ηλικίας κάτω των είκοσι ετών παρουσίασαν ένα τέλειο, ανεπανάληπτο µουσικό, τραγουδιστικό, χορευτικό θέαµα, που θα το ζήλευαν ακόµα και επαγγελµατίες καλλιτέχνες. Ο ένας καλύτερος από τον άλλο, άγγιξαν τις ψυχές µας µε την απόδοσή τους, µε το φέρσιµό τους, µε τα χαµογελαστά πρόσωπά τους. Πολλές φορές αναφερόµαστε µε απαξιωτικούς χαρακτηρισµούς, όσον αφορά τη συµπεριφορά των νέων. Λάθος. Κατ’ εξοχήν υπεύθυνη και συγχρόνως υπόλογη είναι η Πολιτεία· αυτή δεν φροντίζει να ληφθούν τα κατάλληλα, τα ενδεικνυόµενα εκείνα µέτρα, ώστε να στρέψει το ενδιαφέρον τους σε παραγωγικές, δηµιουργικές, πνευµατικές κατευθύνσεις.

Οµως, από τους νέους «Ζητείται ελπίς», σύµφωνα µε το διήγηµα του Αντώνη Σαµαράκη, αρκεί να το θελήσουν οι ταγοί της εξουσίας. Τα νέα παιδιά και ικανότητα και επιδεξιότητα διαθέτουν. Τρανό παράδειγµα τα παιδιά του Βόλου. Πόσο στ’ αλήθεια θα ‘θελα να ήµουν γονιός ενός από αυτά! Οι µαθητές του Μουσικού Σχολείου Βόλου για να φτάσουν σ’ αυτό το αξιοζήλευτο σηµείο δούλεψαν σκληρά θυσιάζοντας ένα κοµµάτι από τη ζωή τους, αψηφώντας πολλά άλλα. Πέτυχαν κάτι άλλο, απέκτησαν µ’ αυτόν τον τρόπο ισχυρότατους δεσµούς συνεργασίας και φιλίας µεταξύ τους απολαµβάνοντας παράλληλα τη συµµετοχή τους σε ανθρώπινες, δηµιουργικές εργασίες, οι οποίες δεν ωφελούν µόνο τους ίδιους, αλλά γενικότερα το κοινωνικό σύνολο.

Μουσικό Σχολείο Βόλου, είστε παράδειγµα προς µίµηση. Συνεχίστε το δηµιουργικό, καλλιτεχνικό σας έργο, µε την ίδια ζέση, µε την ίδια θέρµη, παράγοντας πολιτισµό, όχι µόνο σε τοπικό αλλά σε πανελλαδικό επίπεδο που τόσο ανάγκη τον έχει, ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που περνά η πατρίδα µας. Είστε άξιοι επαίνων, άξιοι συγχαρητηρίων. Μπράβο σας!

Ο Ν. Αθανασόπουλος, Κρέµου 129-176, Καλλιθέα, γράφει:

«Δεν ξέρω αν η χώρα µας κρατάει σταθερά σε παγκόσµια κλίµακα το χρυσό µετάλλιο µε τους περισσότερους δηµοσίους υπαλλήλους (όπως λέγεται), αλλά σίγουρα ερχόµαστε πρώτοι στην κατοχή και χρήση Ι.Χ.

αυτοκινήτων, αν και η Ελλάδα δεν διαθέτει εργοστάσιο κατασκευής αυτοκινήτων.

Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα µέσα µαζικής µεταφοράς το ιδιωτικής φύσης αυτοκίνητο καθίσταται σχεδόν περιττό, διότι µέσα στην πόλη και όχι µόνο οι µετακινήσεις µε τα πολλαπλά µέσα µεταφοράς (ταξί, µετρό, ηλεκτρικός σιδηρόδροµος κ.λπ.) είναι ολιγοδάπανες, αποφεύγουµε τη ρύπανση του περιβάλλοντος από τη µη συχνή χρήση Ι.Χ. αυτοκινήτου, έχουµε τη δυνατότητα να περπατάµε και φθάνουµε στον προορισµό µας µε άνεση και ασφάλεια, χωρίς το άγχος του µποτιλιαρίσµατος κ.λπ.».