Καλάθι αβεβαιότητας

Οπως το µάδηµα της µαργαρίτας. Κάτι αντίστοιχο. Θα αρχίσει ή όχι το πρωτάθληµα του µπάσκετ; Το περασµένο Σαββατοκύριακο προέκυψε ναυάγιο, η γνώµη των παικτών «πέρασε» και δηµιουργήθηκε έκρηξη των ισχυρών παραγόντων. Γιατί βλέπουν να προκύπτουν προβλήµατα στην επένδυσή τους. Και τώρα τι θα γίνει; Ο κ. Βασιλακόπουλος που όλο το µπάσκετ (θέλει να) γυρίζει γύρω του, τα είπε µε τον αρµόδιο υφυπουργό Γ. Νικητιάδη και προς τα έξω διέρρευσε ότι η κατάσταση οµαλοποιείται.

Μετά την τρικυµία η γαλήνη; Οχι ακριβώς. Γιατί µολονότι φθάσαµε αισίως την Πέµπτη, κάποια ζητήµατα παραµένουν σε εκκρεµότητα.

Πόσοι παίκτες θα αγωνιστούν; Διότι λέγεται ότι ο ΠΣΑΚ άναψε το πράσινο φως στα µέλη του για προαιρετική απεργία. Αρα, όποιος θέλει φοράει αθλητικά και όποιος δεν γουστάρει βάζει τα σκαρπίνια του! Πόσες οµάδες θα κατέβουν; ΠΑΟ και Ολυµπιακός επιθυµούν να παίξουν και πιέζουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Αλλά δεν αποκλείεται να έχουµε ελλείψεις και όχι κατ’ ανάγκη όλους τους αγώνες του προγράµµατος. Τέλος, αναφορικά µε τα αιτήµατα των παικτών, µένει να φανεί κατά πόσο λύθηκε το θέµα µε την ασφάλιση και την ιατροφαρµακευτική περίθαλψη. Οπως έλεγε και παλαιότερη εκποµπή «Ελλάδα δεν είναι µόνο η Αθήνα», έτσι και το µπάσκετ δεν είναι µόνο η χλιδάτη Α-1. Χλιδάτη τρόπος του λέγειν δηλαδή, καθόσον δεν έχουν όλοι οι παίκτες τα παχυλά συµβόλαια του Διαµαντίδη, του Σπανούλη, του Παπαλουκά και των λοιπών αστραφτερών αστέρων.

Επί της ουσίας: το µπάσκετ φυτοζωεί. Δεν µπορεί να ειπωθεί πως οδεύει ξανά προς τον ερασιτεχνισµό ή σε τέτοιες συνθήκες. Αλλωστε, οικογένειες που βάζουν χρήµατα παραµένουν στον χώρο και πληρώνουν αδρά. Οταν όµως οι χορηγοί φεύγουν, όταν οι οµάδες µε δυσκολία πληρώνουν τα λειτουργικά έξοδα των γηπέδων, όταν τα συµβόλαια παραµένει άγνωστο αν τηρηθούν στο ακέραιο, κάτι πάει στραβά.

Πώς θα πειστεί ο κόσµος που αγαπά το µπάσκετ να πάει στο γήπεδο; Και πώς θα κάνει τον προγραµµατισµό του την ώρα που ούτε το πρόγραµµα γνωρίζει αν θα τηρηθεί;