Το χρυσό αγόρι

Είναι µόνο οι τρεις βαθµοί που κέρδισε χθες η Εθνική στο παιχνίδι µε το Ισραήλ; Ασφαλώς όχι. Σίγουρα είναι υπερπολύτιµοι στην προσπάθεια που κάνει το αντιπροσωπευτικό συγκρότηµα προκειµένου να προκριθεί στην τελική φάση του Εuro 2012 στα γήπεδα Πολωνίας και Ουκρανίας.

Υπάρχει όµως και άλλο κέρδος µεγάλο, µε πρώτο και µεγαλύτερο τον Γιάννη Φετφατζίδη. Ο 20χρονος επιθετικός του Ολυµπιακού ήταν χθες «όλα τα λεφτά».

Και τι δεν έκανε. Ντρίµπλες; Η ειδικότητά του. Σουτ; Εξαιρετικά. Ετρεξε, µόχθησε, µάρκαρε, κουβάλησε µπάλα όταν χρειάστηκε, έβγαλε ασίστ, πήρε και από τον Καραγκούνη µερικά χτυπήµατα σε στηµένες φάσεις.

Σε άλλες εποχές, είναι αµφίβολο αν ο «µικρός» θα καλούνταν στην Εθνική. Τώρα έπαιξε σχεδόν ολόκληρο αγώνα. Και όχι µόνο αγωνίστηκε, αλλά και δικαίωσε τον Σάντος που τον εµπιστεύθηκε. Ξεσήκωσε τον κόσµο και συνέβαλε µε το ταλέντο και τις επινοήσεις του στο να αγαπήσουν οι φίλαθλοι ξανά την Εθνική.

Και δεν ήταν ο µόνος… Τον Καφέ ο Οτο Ρεχάγκελ τον είχε λησµονήσει. Χθες ήταν πολύ καλός. Βοήθησε στην οργάνωση του παιχνιδιού, έβγαλε την κάθετη πάσα στον Σαλπιγγίδη για το γκολ, ενώ έδωσε κι άλλες, αλλά ο φορ του ΠΑΟΚ δεν τις εκµεταλλεύθηκε. Στα 33 χρόνια του, ο Καφές είναι ένας από τους καλύτερους χαφ του πρωταθλήµατος και,ένα είναι το σίγουρο:

στην Εθνική παίζει γιατί το αξίζει και όχι γιατί κάποιος του χαρίζεται.

Συµπέρασµα; Στις πρώτες µέρες του ο Φερνάντο Σάντος δείχνει πως διαχειρίζεται το έµψυχο δυναµικό µε σωστό τρόπο. Παίζουν οι καλύτεροι.

Κέρδος επίσης το παιχνίδι της οµάδας. Θυµάστε την Εθνική επί Ρεχάγκελ; Καµία σχέση. Πλέον η οµάδα έχει πλάνο. Δεν προσαρµόζεται στο παιχνίδι του αντιπάλου.

Προσπαθεί, µε τους παίκτες που διαθέτει, να δηµιουργήσει. Να αλλάξει πάσες, να κάνει την κάθετη µπαλιά, να βγουν επιθέσεις από τα πλάγια.

Η οµάδα είχε πλάνο αγωνιστικό. Ο κάθε παίκτης γνώριζε τη θέση που παίζει και τι πρέπει να κάνει µέσα στο γήπεδο. Βεβαίως, από τη µια µέρα στην άλλη δεν µπορούν να αλλάξουν δραστικά τα πράγµατα.

Κανείς δεν πρέπει να βαυκαλίζεται. Δεν γίναµε από τη µια µέρα στην άλλη µεγάλη οµάδα. Στη ζωή όµως δεν µετράει µόνο το πού φθάνεις, αλλά και η προσπάθεια που κάνεις.

Και αυτή την προσπάθεια φαίνεται να την έχει συνειδητοποιήσει ο κόσµος. Χθες το βράδυ στο «Γ. Καραϊσκάκςη» ξεπέρασε τις 20.000 και ήταν περισσότερος από αυτόν που βρέθηκε στο µατς µε την Λετονία, αλλά αυτό δεν είναι το µόνο σηµαντικό. Γιατί ύστερα από αρκετό καιρό ο κόσµος φώναξε ρυθµικά συνθήµατα για την Εθνική, εµψύχωσε τους παίκτες, χειροκρότησε, πανηγύρισε. Αν έλειπαν και οι αποδοκιµασίες στον εθνικό ύµνο των Ισραηλινών και κάποια υβριστικά συνθήµατα εις βάρος της οµάδας του Φερναντέζ, όλα θα ήταν καλύτερα.