[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Αχ κύριε, κύριε Φασουλή, Για κατεβείτε απ’ το ταξί…

Με τη µέση τυλιγµένη στην ορθοπεδική ζώνη σάς διάβαζα χτες, κύριε Φασουλή, όπως κάνω κάθε Τετάρτη, κι απολάµβανα το ωραίο σας ποιητικό ύφος. Αλλά οι σουβλιές του λουµπάγκο εντάθηκαν µόλις διάβασα ότι περάσατε µε ταξί από την Κυψέλη, κι είδατε µόνο µαύρους. Πότε σας συνέβη αυτό, αγαπηµένε κύριε Φασουλή, εγώ πού ήµουν; Εγώ που είµαι κάθε χρόνο πιο λευκή από τον προηγούµενο, διότι, ξέρετε, ασπρίζουν και τα µαλλιά µου. Με καθήλωσε η πονεµένη µέση στο κρεβάτι, και σας άφησα στην Πλατεία Αµερικής µόνο, µε το γκρεµισµένο Αττικα… Οµως να ξέρετε, θα έφταιγε ο κακός φωτισµός. Εχουµε πολλούς λευκούς στη γειτονιά, µερικούς χιονάτους µάλιστα, κάτι Πολωνούς και Πολωνές ας πούµε που νοµίζεις ότι πέρασαν από χλωρίνη. Βέβαια το µαύρο υπερτερεί στα γονίδια, κι όταν οι Πολωνές παντρεύονται µαύρους κάνουν παιδιά πιο µελαχρινά κι από Ελληνες, οπότε σκουραίνουν τα πράγµατα. Ναι, οι Πολωνές παντρεύονται µαύρους, στην Κυψέλη συµβαίνει και αυτό. Ξέρω µια που έχει παντρευτεί δυο φορές, από τον πρώτο γάµο έχει ένα κατάλευκο παιδί, µε γαλάζια µάτια και ξανθά µαλλιά, από τον δεύτερο γάµο, µε τον µαύρο, έχει ένα σκούρο παιδί, µιλάνε µεταξύ τους πολωνέζικα και µε µας ελληνικά κι είναι να τρελαίνεσαι µε την πολυχρωµία και την πολυγλωσσία τους. Αν έχετε πρόχειρο κανένα στίχο του Γκάτσου για την περίσταση, θα τον χρειαστώ.

Πάντως, κρίµα που δεν κατεβήκατε από το ταξί καθόλου, να πλησιάσετε το γκρεµισµένο Αττικα, γιατί θα σας ψιθύριζε ότι το γκρέµισαν οι ιδιοκτήτες του, όπως όλα τα παλιά σπίτια της Κυψέλης, για να κερδίσουν από τη γη τα µέγιστα, όπως σε ολόκληρη την Κυψέλη. Μάλλον λευκοί Ελληνες δηλαδή, αλλά µέσα στο ταξί κανείς παθαίνει κι αχρωµατοψία.