Ενας «πιλότος» στο τιμόνι της Φορντ
Αλαν Μουλάλι. Οταν πήγε στη Φορντ το 2006 χρειάστηκε να αντιμετωπίσει αρκετές αντιδράσεις από στελέχη που είχαν αντισταθεί σε προηγούμενες προσπάθειες αναδιαρθρώσεων. Καθοριστικός παράγοντας ήταν η στήριξη του προέδρου της εταιρείας, ενός από τους εγγονούς του Χένρι Φορντ, ο οποίος όταν στελέχη άρχισαν να καταφτάνουν στο γραφείο του για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους, τούς έκλεισε την πόρτα σώζοντας ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο την εταιρεία του
Οταν ο Αλαν Μουλάλι αποφάσισε το 2006 να αφήσει την ηγεσία της Μπόινγκ και να αναλάβει τη θέση του επικεφαλής της Φορντ, πολλά στελέχη από τον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας- ιδίως μέσα από την ίδια τη Φορντ- έσπευσαν να τον κατηγορήσουν ότι δεν ξέρει πολλά από αυτοκίνητα.
Ο Μουλάλι όμως- που ήξερε πολλά από… αεροπλάνα- απέδειξε σύντομα την αξία του «απογειώνοντας» κυριολεκτικά τη Φορντ η οποία από τεράστιες ζημιές βρέθηκε με μεγάλα κέρδη αυξάνοντας παράλληλα σημαντικά το μερίδιό της στην αγορά. Για να το πετύχει αυτό χρησιμοποίησε την εμπειρία του από την Μπόινγκ και άλλαξε δραστικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η εταιρεία, έχοντας την υποστήριξη του προέδρου της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, του Μπιλ Φορντ Τζούνιορ.
Τα αποτελέσματα του Μουλάλι μιλούν από μόνα τους: μετά την παραλίγο καταστροφή με την οποία βρέθηκαν αντιμέτωπες οι τρεις μεγάλες «αδελφές» του Ντιτρόιτ- η Φορντ, η Τζένεραλ Μότορς και η Κράισλερ, μαζί και 5.000 εταιρείες-προμηθευτές τους- το 2008 λόγω της οικονομικής κρίσης, η Φορντ τώρα πετάει στα ύψη. Το δεύτερο τρίμηνο τα κέρδη της ανήλθαν σε 2,6 δισ. δολάρια από πωλήσεις 31,3 δισ. δολαρίων. Τα λειτουργικά κέρδη προ φόρων που αποτελούν ένδειξη για το πόσο καλά λειτουργεί η επιχείρηση έφτασαν τα 2,9 δισ. έναντι απωλειών 424 εκατ. δολαρίων το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα. Το μερίδιο αγοράς της Φορντ αυξήθηκε κατά 1,4% και έφτασε το 17,5%, εις βάρος των μεγάλων της ανταγωνιστών, της Τζένεραλ Μότορς και της Κράισλερ.
Τώρα ο Μουλάλι έχει θέσει έναν άλλο στόχο για να οδηγήσει τη Φορντ στα ύψη- εκμεταλλευόμενος την 37χρονη θητεία του στην Μπόινγκ: Θέλει να ανταγωνιστεί στα ίσια δύο από τις πιο πετυχημένες και μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες στον κόσμο, την Τογιότα και τη Φολκσβάγκεν.
Καθοριστική η στήριξη του Φορντ
Οταν ο Μουλάλι πήγε στη Φορντ το 2006, χρειάστηκε να αντιμετωπίσει αρκετές αντιδράσεις από στελέχη που είχαν αντισταθεί σε προηγούμενες προσπάθειες αναδιαρθρώσεων. Καθοριστικός παράγοντας ήταν η στήριξη του προέδρου της εταιρείας, ένας από τους εγγονούς του Χένρι Φόρντ ο οποίος έγραψε ιστορία εφαρμόζοντας για πρώτη φορά στην αυτοκινητοβιομηχανία την ιδέα της μαζικής παραγωγής. Στελέχη της Φορντ άρχισαν να παραπονιούνται τη στιγμή που ο Μουλάλι πάτησε το πόδι του στην εταιρεία και άρχισαν να καταφτάνουν στο γραφείο του Φορντ για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους. Ομως ο Φορντ τους έκλεισε την πόρτα σώζοντας ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο την εταιρεία του. Βέβαια ο Φορντ χρειάστηκε να στηρίξει τον Μουλάλι όταν έκανε και κάποιες πολύ σκληρές επιλογές. Οταν ανέλαβε τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στη Φορντ, η εταιρεία είχε 300.000 εργαζόμενους και 108 εργοστάσια σε όλο τον κόσμο. Σήμερα έχει 178.000 εργαζομένους και 80 εργοστάσια. Στο «παγκόσμιο αυτοκίνητο» ποντάρει για την «απογείωση»
Ο 65χρονος σήμερα Μουλάλι βασίζει τα σχέδιά του σύμφωνα με το «Τάιμ» στην παρουσίαση νέων μοντέλων που θα κατασκευάζονται με τον ίδιο τρόπο σε ολόκληρο τον κόσμο – μειώνοντας με τον τρόπο αυτό το κόστος παραγωγής. Το νέο Fiesta που παρουσιάστηκε το Μάιο αποτελεί απόδειξη της προσπάθειας της εταιρείας να μπει στην κερδοφόρα αγορά των μικρών αυτοκινήτων εγκαταλείποντας τους βενζινοβόρους «δεινόσαυρους» του παρελθόντος. Ακόμη και τα μεγαλύτερα οχήματα όμως, όπως το νέο τζίπ Εxplorer που παρουσιάστηκε τον Ιούλιο, είναι πολύ πιο οικονομικό στην κατανάλωση καυσίμων σε σύγκριση με τον προκάτοχό του.
Το μεγαλύτερο όμως στοίχημα της Φορντ είναι το νέο Φόκους που θα αποτελέσει το πρώτο «παγκόσμιο αυτοκίνητο» της εταιρείας. Παγκόσμιο αυτοκίνητο (ή «Ενα Φορντ» όπως το αποκαλεί ο Μουλάλι) σημαίνει ότι θα πωλείται σε όλο τον κόσμο το ίδιο μοντέλο, κατασκευασμένο με τον ίδιο τρόπο. Περίπου το 85% των εξαρτημάτων του θα είναι ίδια σε όλες τις αγορές. Στόχος του Μουλάλι είναι να μειώσει τα πολλά διαφορετικά μοντέλα αλλά και τις μάρκες που είχε στην κατοχή της η Φορντ. Το τελευταίο μάλιστα το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Πούλησε την Τζάγκουαρ και τη Ρέιντζ Ρόβερ στην ινδική Τata Μotors και την Αστον Μάρτιν σε βρετανική κοινοπραξία. Επίσης, μείωσε τη συμμετοχή της Φορντ στη Μάζντα από 33% σε 13% και φέτος πούλησε τη Βόλβο στην κινεζική Geely. Επίσης, έκλεισε τη μη προσοδοφόρο μάρκα Μέρκιουρι, τα αυτοκίνητα της οποίας πωλούνταν κατά κύριο λόγο στις ΗΠΑ.
Στο δεύτερο τρίμηνο τα κέρδη της Φορντ ανήλθαν σε 2,6 δισ. δολάρια έναντι απωλειών 424 εκατ. δολ. το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα














