Κακοί δαίµονες

Πέντε καλοκαίρια τώρα, η εθνική µας οµάδα έχει φέρει στην Ελλάδα τρία µετάλλια, όλων των ειδών: χρυσό (το 2005), αργυρό (2006), χάλκινο (2009). Η συλλογή θα µπορούσε να ήταν µεγαλύτερη ή… βαρύτερη και για το ότι δεν είναι, ευθύνονται δύο οµάδες.

Η Αργεντινή (Πεκίνο 2008 και παρεµπιπτόντως Αθήνα 2004) και η Ισπανία που µας έχει στερήσει ουκ ολίγες επιτυχίες, σηµειώνοντας µάλιστα εις βάρος της οµάδας θριαµβευτικές και πειστικότατες νίκες.

Απόψε στην Κωνσταντινούπολη (21.00, ΕΤ1), η οµάδα του Γιόνας Καζλάουσκας θα βρει ξανά απέναντί της την οµάδαφόβητρο της Ευρώπης (και όχι µόνο) των τελευταίων ετών. Το κίνητρο για τη νίκη-πρόκριση στα προηµιτελικά είναι ούτως ή άλλως ισχυρό, όµως η πρόκληση του αποκλεισµού των γεµάτων υπεροψία Ισπανών το γιγαντώνει.

Η υπεροψία τους αυτή, αλλά και τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν φέτος οι πρωταθλητές Κόσµου και Ευρώπης, τους κόστισαν στην πρώτη φάση µε δύο ήττες που προκάλεσαν αίσθηση. Γαλλία και Λιθουανία έριξαν την οµάδα του Σέρτζιο Σκαριόλο στο καναβάτσο και έδειξαν ότι η Ισπανία δεν είναι άτρωτη. Το ίδιο είχαν πιστέψει αρκετοί και πέρυσι στην Πολωνία, όταν οι Ισπανοί έχασαν από τους Σέρβους και νίκησαν µε το ζόρι τη Μεγάλη Βρετανία, όµως µετά σάρωσαν όποιον βρήκαν στο διάβα τους…

Φέτος όµως τα πράγµατα είναι αρκετά διαφορετικά. Ο Σκαριόλο δεν έχει στη διάθεσή του τον καλύτερο ευρωπαίο παίκτη, πρωταθλητή του ΝΒΑ, Πάου Γκασόλ. Ο άσος των Λέικερς, για τον οποίο ο Κόµπι Μπρά ιαντ πίνει νερό στο όνοµά του, είναι ο παίκτης που µπορεί να κρίνει έναν αγώνα µόνος του. Ο αδελφός του, Μαρκ, ο Βάθκεθ που επέστρεψε, αλλά και ο «αναβαθµισµένος» (χρονικά) Γκαρµπαχόθα προσπαθούν να καλύψουν το κενό, αλλά δεν µπορούν.

Ταυτόχρονα ο ιταλός προπονητής, τέσσερις µέρες πριν από το Μουντοµπάσκετ, έχασε τον Καλντερόν και η Ισπανία µετά το inside game έχασε δύναµη στη «δηµιουργία» αλλά και την πίεση στον αντίπαλο.

ΥΠΕΡΟΠΤΕΣ Η υπεροψία αλλά και τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν φέτος οι πρωταθλητές Κόσµου και Ευρώπης τους κόστισαν µέχρι τώρα δύο ήττες που έκαναν πάταγο!