Τώρα είμαι εγώ

O Ιβκοβιτς άφησε σαφείς αιχμές εναντίον των προκατόχων του για την αγωνιστική στασιμότητα του Ολυμπιακού.

Το 1997, ο Ντούσαν Ιβκοβιτς καθοδηγούσε τον Μίλαν Τόμιτς από τον πάγκο ώστε να εξελιχθεί σε έναν από τους πολυτιμότερους παίκτες του Ολυμπιακού στον δρόμο προς το τριπλ κράουν. Χθες ήταν η σειρά του Μίλαν να οδηγήσει τον «Ντούντα» στο… σπίτι του, το ΣΕΦ, στο οποίο επιστρέφει 11 χρόνια μετά. Με το αυτοκίνητο του πρώην παίκτη του λοιπόν, ο κόουτς επέστρεψε εκεί από όπου είχε φύγει το 1999 με τον κόσμο πραγματικά να είναι θλιμμένος και να τον αγκαλιάζει ακόμα και στην αποχώρησή του.

Τότε, το 1996, στην παρουσίασή του από τον Ολυμπιακό σε κεντρικό ξενοδοχείο ήταν κοστουμαρισμένος δίπλα στον Σωκράτη Κόκκαλη και γενικά λίγο «κουμπωμένος» δεδομένου ότι διαδεχόταν τον ήδη επιτυχημένο Γιάννη Ιωαννίδη και η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη (αφού πολλοί φίλοι των Ερυθρολεύκων δεν ήθελαν να φύγει ο Ξανθός). Αυτή τη φορά, στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου (προσωπική, καθώς η παρουσίασή του με την ομάδα θα γίνει αργότερα) ως τεχνικός του Ολυμπιακού ο Ντούνταμ αν και ήταν άυπνος (έφτασε πέντε το πρωί η αποστολή της Σερβίας στην Αθήνα από το Μάριμπορ για το «Ακρόπολις»), ήταν φανερά πολύ πιο άνετος από το 1996.

Περνώντας από την κεντρική σάλα του γηπέδου για την αίθουσα Τύπου, τα λάβαρα με τα πρωταθλήματα έχουν σταματήσει στο «στοιχειωμένο» 1997, με τον δικό του τελευταίο τίτλο σε Ελλάδα και Ευρώπη (από τότε μόλις δύο Κύπελλα Ελλάδος πήρε ο Ολυμπιακός). Οταν ρωτήθηκε γιατί έχει μείνει τόσο στάσιμος αυτά τα χρόνια ο Ολυμπιακός, ο σέρβος τεχνικός που έχει απίστευτη όρεξη για δουλειά (είναι το μόνο που υποσχέθηκε άλλωστε), δεν φοβήθηκε από την πρώτη στιγμή τη σύγκριση με τον «άρχοντα των δαχτυλιδιών», κουμπάρο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, και έριξε ουσιαστικά το γάντι:

«Ολα αυτά τα χρόνια, ο Παναθηναϊκός ήταν πιο σταθερός και υπερτερούσε στο τεχνικό τιμ που ήταν πιο ισχυρό. Τώρα δεν θα έχει εκεί τόσο μεγάλο πλεονέκτημα», είπε θέλοντας να δείξει πως πλέον αναλαμβάνει ο ίδιος δράση.

ΣΟΒΑΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
«Δεν θα υποσχεθώ τίτλους και κύπελλα. Απλώς αυτό που μπορώ να πω είναι πως θα κάνουμε μια σοβαρή και οργανωμένη δουλειά. Η πρώτη μεταγραφή που έγινε φέτος ήταν αυτή που τάραξε τα νερά. Ηταν ο Σπανούλης. Μετά ήρθα κι εγώ. Αυτές οι κινήσεις, λοιπόν, ξύπνησαν και τον Παναθηναϊκό ώστε να φτιάξει μια ισχυρή ομάδα. Κάναμε κάτι καλό για το ελληνικό μπάσκετ. Εμείς δεν χρειαζόμαστε πολλά λόγια. Ολα θα φανούν στο γήπεδο», είπε ο Ντούντα που δείχνει ακμαίος και στα 67 του χρόνια:

«Αν δεν ένιωθα να έχω ενέργεια, δεν θα ήμουν εδώ. Ηταν μεγάλο κίνητρο να επιστρέψω και μόνο για τον Ολυμπιακό θα το έκανα, που είναι μια ομάδα με την οποία δέθηκα και είναι στην καρδιά μου. Είχα σχεδόν αποφασίσει ότι θα τελειώσω την καριέρα μου με την Εθνική, αλλά δεν μπορούσα να πω όχι στην πρόταση των αδελφών Αγγελόπουλων και γι΄ αυτό για πρώτη φορά στην καριέρα μου αποφάσισα να επιστρέψω για δεύτερη φορά σε ομάδα», συνέχισε ο κόουτς που είχε πλαισιωθεί με δύο εκ των συνεργατών του, τον Μίλαν Τόμιτς («Θα είναι ακόμα καλύτερος στον νέο του ρόλο, εκτός παρκέ», είπε για τον μαθητή του) και τον Βαγγέλη Αγγέλου.

«Εχουμε καλό υλικό. Αν παρουσιαστεί ένας παίκτης που θα κάνει τη διαφορά, σίγουρα θα ασχοληθούμε, αλλά προς το παρόν δεν βλέπω κάτι τέτοιο. Οι εφημερίδες μπορούν να γράφουν για τον Ρούντι Φερνάντεζ. Κι εγώ μπορώ να λέω για τον Ρούντι. Η αλήθεια, όμως, είναι πως αυτή τη στιγμή δεν βλέπω κάποιον άλλο παίκτη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να εμφανιστεί στο μέλλον. Από την ομάδα είχα διαπιστώσει ότι έλειπε ένας κλασικός σουτέρ γι΄ αυτό πήραμε τον Κέσελι, που είναι ένας πολύ καλός σουτέρ και θα μας βοηθήσει στον συγκεκριμένο τομέα του παιχνιδιού».

Είπε

«Ολα αυτά τα χρόνια ο Παναθηναϊκός ήταν πιο σταθερός και υπερτερούσε στο τεχνικό τιμ που ήταν πιο ισχυρό. Τώρα δεν θα έχει εκεί τόσο μεγάλο πλεονέκτημα»

Οι προπονητές προ Ιβκοβιτς

ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ (1999-2000): Τερμάτισε πρώτος στην κανονική περίοδο, με διπλές νίκες επί Ομπράντοβιτς (ΠΑΟ)- Ιβκοβιτς (ΑΕΚ), αλλά αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον ΠΑΟΚ και ο Κόκκαλης έσπασε το τριετές συμβόλαιό του.

ΗΛΙΑΣ ΖΟΥΡΟΣ (2000-1/2002): Το στοίχημα του Σωκράτη Κόκκαλη, για να απομυθοποιήσει τον «Ξανθό». Ικανότατος, αλλά άπειρος (τότε), πάλεψε αλλά δεν κατάφερε να σπάσει την κυριαρχία του Παναθηναϊκού (ήττα με 3-2 στους τελικούς).

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΟΥΜΠΟΤΙΤΣ (1/2002-2003): Αγγιξε το θαύμα, καθώς είναι ο μόνος που κατάφερε να στερήσει από τον «Ζοτς» πρωτάθλημα (τον απέκλεισε και στο Κύπελλο), το οποίο όμως…

χάρισε στην ΑΕΚ με 3-2 (παρά το προβάδισμα με 2-0). Την επόμενη σεζόν τζίφος.

ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΣΑΚΟΤΑ (2003-2004): Εχασε το Κύπελλο από τον Αρη, εξαιτίας των επεισοδίων των οπαδών, αλλά στο πρωτάθλημα η ομάδα ήταν υπό διάλυση…

ΓΙΟΝΑΣ ΚΑΖΛΑΟΥΣΚΑΣ (2004-2006): Αλλαξε φιλοσοφία στην ομάδα, αλλά χρεώνεται την απώλεια τίτλου με 3-0 από τον Παναθηναϊκό. Δεν κατάφερε καν να κοντράρει τον Ομπράντοβιτς. ΠΙΝΙ ΓΚΕΡΣΟΝ (2006-2/2008):

Ο μόνος που «άγγιξε» τον τίτλο κόντρα στον «Ζοτς» στην πρώτη του σεζόν. Το περίφημο «Νo call» του Πηλοΐδη στο φάουλ του Διαμαντίδη στον Πεν στέρησε από τους Πειραιώτες μια πιθανή νίκη – μισό πρωτάθλημα στο ΟΑΚΑ.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (2/2008-2010): Ο μόνος τεχνικός του Ολυμπιακού που νίκησε σε τελικό τον Ομπράντοβιτς (Κύπελλο 2010). Ομως στο πρωτάθλημα, μόνο την πρώτη χρονιά έχασε δύσκολα (3-2), ενώ πρόπερσι το έχασε με πλεονέκτημα έδρας.