[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Οι εκλογές του «Καλλικράτη»

Στις εκλογές του προσεχούς Νοεµβρίου για τις περιφέρειες και τους νέους δήµους του «Καλλικράτη» αναµένεται να εκδηλωθεί µαζικά η συµµετοχή στελεχών της κεντρικής διοίκησης στα τοπικά ψηφοδέλτια. Και στο παρελθόν βέβαια ήταν µεγάλη η συµµετοχή δηµοσίων υπαλλήλων και κρατικών συνδικαλιστών στους τοπικούς συνδυασµούς, φέτος όµως η αύξηση της έκτασης και των αρµοδιοτήτων της Αυτοδιοίκησης κάνει ακόµα πιο επίζηλη την κατάκτηση αιρετών θέσεων, οι οποίες θα έχουν ακόµα πιο µεγάλη ισχύ και πολιτική επιρροή.

Σε αρκετούς δήµους τα ψηφοδέλτια που θα εµφανιστούν θα είναι µία µικρογραφία του Ελληνικού Δηµοσίου, αφού τις περισσότερες θέσεις θα κα ταλαµβάνουν είτε συνταξιούχοι (κυρίως στρατιωτικοί) εί τε εν ενεργεία υπάλληλοι, µε τη µερίδα του λέοντος να προέρχεται από τις υπηρεσίες Πολεοδοµίας, τα Νοσοκοµεία, τα Σώµατα Ασφαλείας, την Εκπαίδευση και τις Νοµαρχίες. Στο παρελθόν ήταν µεγάλη και η συµµετοχή εφοριακών, αλλά κάπως περιορίστηκε όταν µε νόµο του υπουργείου Οικονοµικών απαγορεύτηκαν οι υποψηφιότητες στην ίδια περιοχή που ασκούσαν τα καθήκοντά τους.

Εάν αυτό το φαινόµενο γιγαντωθεί θα έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες στις νεοπαγείς δοµές της Αυτοδιοίκησης για δύο λόγους: n Πρώτον, διότι το κίνητρο που κάνει ένα στέλεχος ή έναν συνδικαλιστή της κεντρικής διοίκησης να βάζει τοπική υποψηφιότητα σπανίως είναι ο διακαής πόθος να µεταλαµπαδεύσει τις γνώσεις του σε έναν νέο τοπικό θεσµό που χρειάζεται έµπειρα άτοµα. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις το κυρίαρχο κίνητρο είναι να αξιοποιήσει την επιρροή που «έχτισε» στην προηγούµενη θέση του και να καταλά βει ένα αιρετό αξίωµα µε στόχο την ενίσχυ ση του πελατειακού δικτύου για ακόµα πε ρισσότερες εξυπηρετήσεις.

Σκεφτείτε για παράδειγµα ένα στέλεχος της Πολεοδοµίας που έχει αρµοδιότητα σε µια περιοχή µε δασικές εκτάσεις. Εάν, όπως έχει καθήκον, εφαρµόζει τους νόµους για να σώσει τα δάση από την παράνοµη δόµηση, είναι βέβαιο ότι θα έχει γίνει µισητός σε όλους τους ιδιοκτήτες των αµφισβητούµενων εκτάσεων και αν τολµήσει να εκτεθεί ως υποψήφιος θα έλθει τελευταίος – αν φυσικά δεν έχει απορριφθεί προηγουµένως από τα κοµµατικά όργανα ως «αντιπαθής» στο λαϊκό αίσθηµα. Αντίθετα εάν ήταν ελαστικός στις αποφάσεις του και διευκόλυνε – µε το αζη µίωτο – την αυθαίρετη βίλα τού κάθε κατα πατητή, είναι βέβαιο ότι θα έχει µία ισχυρή βάση εκλογικής υποστήριξης και θα ανταµειφθεί για τις εξυπηρετήσεις του όχι µόνο από όσους «φρόντισε» αλλά κυρίως από τους αδηµονούντες για ανάλογη µεταχείριση.

Ανάλογα παραδείγµατα µπορεί να σκεφτεί κανείς και για άλλες ειδικότητες. Ο τροχονόµος που σβήνει τις κλήσεις έχει θεαµατικά µεγαλύτερες πιθανότητες να γίνει αιρετός άρχων από αυτόν που κυνηγά τους παράνοµους οδηγούς. Ο δάσκαλος που περνά εύκολα τα παιδιά θα είναι η αυτονόητη επιλογή των βαριεστηµένων γονέων και όχι αυτός που τους βάζει εργασίες στις δια κοπές. Το ίδιο πανηγυρικά θα εκλεγεί ο για τρός όταν γράφει πολλά φάρµακα σε κατά φαντασίαν ασθενείς που εν συνεχεία τα ανταλλάσουν µε καλλυντικά, παρά ο ευσυνείδητος και αυστηρός λειτουργός της Υγείας.

n Δεύτερον, διότι η ασφυκτική παρουσία κρατικών συνδικαλιστών στην Αυτοδιοίκηση µοιραία οδηγεί σε ατροφία και εξαφάνιση τις τοπικές πρωτοβουλίες και κάνει τους εκτός Δηµοσίου πολίτες να είναι ανενεργοί και καχύποπτοι καθώς βλέπουν τους δήµους να αποτελούν άλλο ένα µακρύ βραχίονα του κεντρικού κράτους.

Πριν λοιπόν φτάσουµε να απαριθµούµε τις στρεβλώσεις και τη σύγχυση που θα επι φέρει η κατάληψη των αυτοδιοικητικών αξιωµάτων από στελέχη της κεντρικής εξουσί ας, είναι ακόµα καιρός να θεσπιστούν κανόνες που θέτουν µέγιστο όριο στις θέσεις που µπορούν να διεκδικούν τα στελέχη της κε ντρικής διοίκησης σε κάθε δήµο και θα τους αναγνωρίζουν το δικαίωµα του εκλέγεσθαι µόνο σε περιοχές εκτός αρµοδιότητός τους κατά την τελευταία δεκαετία.

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι καθηγητής στο Οικονοµικό Πανεπιστήµιο Αθηνών και πρώην υπουργός Οικονοµίας και Οικονοµικών

ΤΟΥΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ

Η ασφυκτική παρουσία κρατικών συνδικαλιστών στην Αυτοδιοίκηση µοιραία οδηγεί σε ατροφία και εξα φάνιση τις τοπικές πρωτοβουλίες