Μόδα οι Ισπανοί

Η Ισπανία δηµιουργεί σχολή.

Ο θρίαµβος της οµάδας του Ντελ Μπόσκε στο Μουντιάλ και η εν γένει παρουσία (θετική ως επί το πλείστον) ισπανών αθλητών σε όλα τα µήκη και πλάτη της Γης, στρέφουν τον φακό στην Ιβηρική Χερσόνησο.

Κάτι τέτοιο επιδιώκει να κάνει και ο Ολυµπιακός. Στον Πειραιά οµιλούν ήδη την Ισπανική και τη νέα σεζόν αυτό θα γίνεται κατά κόρον. Ο λόγος;

Θα έχουµε ένα ισπανικό µοντέλο στο Νέο Φάληρο, αφού πολλοί παίκτες προέρχονται από τη χώρα αυτή και έχουν γαλουχηθεί στο προηγµένο στυλ και στους ρυθµούς της Πριµέρα Ντιβιζιόν.

Να θυµηθούµε τους «παλιούς»; Ο Πάρντο, ύστερα από µια σεζόν στον πάγκο του Ολυµπιακού, δηλώνει έτοιµος να διεκδικήσει επί ίσοις όροις τη φανέλα του βασικού γκολκίπερ. Αντίπαλός του, ο Νικοπολίδης. Ο Μέλµπεργκ ναι µεν ήρθε από τη Γιούβε και τον είδαµε στην Αστον Βίλα, ποιος όµως µπορεί να λησµονήσει ότι έπαιξε επί τρία συναπτά έτη στη Ρασίνγκ Σανταντέρ; Ο Ραούλ Μπράβο προέρχεται από θετική χρονιά και παραµένει σταθερός σε απόδοση. Ο Μαρέσκα, τέκνο της ιταλικής σχολής, θριάµβευσε στην Ισπανία µε τη Σεβίλλη! Για τον Οσκαρ µπορεί να ειπωθούν πολλά σχετικά µε το αν αξίζει τα χρήµατα που δόθηκαν προ διετίας στη Σαραγόσα, δεν υπάρχει όµως αµφιβολία ότι σε επίπεδο τακτικής και πάσας ξεχωρίζει.

Κάπου εδώ µπαίνουν στην ιστορία τα (φετινά) µεταγραφικά αποκτήµατα του Ολυµπιακού. Ο αργεντίνος Ιµπαγάσα δείχνει πιο Ισπανός και από τους Ισπανούς. Γιατί εξελίχθηκε µε φανέλες ισχυρών οµάδων και το παιχνίδι του στηρίζεται σε συνδυασµό λογικής – φαντασίας. Ο δε Ριέρα απλά είναι «άλλη πάστα», το εξτρά πιόνι σε µια πανάκριβη ενδεκάδα. Αν σε όλη αυτή τη… συµµορία των Ισπανών και «Ισπανών», προσθέσουµε και τον Κοβάσεβιτς µε την πλούσια ιστορία στη χώρα, αντιλαµβάνεστε για ποιο λόγο ο Ολυµπιακός ρίχνει κλεφτές µατιές σε ένα τόσο χλιδάτο πρωτάθληµα…