Dear Εconomist…

Απαντήσεις στα διλήμματα των αναγνωστών με τα εργαλεία της οικονομικής επιστήμης
Χρόνια τώρα με μπερδεύει η στρατηγική που ακολουθούν οι γυναίκες στις ιστοσελίδες γνωριμιών. Ως άνδρας προσπαθώ να δείξω πως έχω μια καλή και σταθερή δουλειά. Δεν μπορώ να καταλάβω, όμως, τι ακριβώς ζητούν οι γυναίκες που χρησιμοποιούν τα σάιτ γνωριμιών. Οι περισσότερες γράφουν ολόκληρες παραγράφους με ανοησίες. Δεν καταλαβαίνουν πως η πλειονότητα των ανδρών απλά κοιτάζει τις φωτογραφίες τους και προσπαθεί να επικοινωνήσει με τις πιο όμορφες;

Ψηφιακός ΕραστήςΑγαπητέ Ψηφιακέ Εραστή, Στη θεωρία των παιγνίων αυτό χαρακτηρίζεται ως «παιχνίδι ευτελούς συζήτησης», γιατί ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε στο Διαδίκτυο. Το θέμα είναι, αν τέτοιου τύπου συζητήσεις βοηθούν τους ανθρώπους να βρουν το ταίρι τους. Λέγοντας «ας συναντηθούμε στην Καφεΐνη το μεσημέρι» κανονίζεις ένα επιτυχημένο ραντεβού. Με τη φράση «θα ήθελα να πάω στο θέατρο», επίσης. Μόνο όμως αν ο άνδρας απαντήσει ειλικρινά. Κι όχι αν- όπως εσύ- απαντά: «Ναι, γιατί όχι… Θα μου άρεσε κι εμένα» και μετά ελπίζει να σταθεί τυχερός. Δυστυχώς, οι γυναίκες επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος σε αυτή την προσέγγιση του κυνηγού που εφαρμόζεις, αφού αναγκάζονται να μιλάνε περισσότερο. Γι΄ αυτό δεν περιμένω να την αλλάξεις. Ισως όμως θα έπρεπε. Γιατί ό,τι κι αν κερδίζεις εξασφαλίζοντας μεγαλύτερο αριθμό ραντεβού, μπορεί να το χάσεις επειδή πολύ απλά δεν θα έχετε τίποτα κοινό με αυτές τις γυναίκες. Ο ψυχολόγος Νταν Αριέλι, μαζί με τρεις συνεργάτες του, μελέτησε τα διαδικτυακά ραντεβού και βρήκε ότι οι άνθρωποι ξοδεύουν δώδεκα ώρες την εβδομάδα στέλνοντας e-mail ή ψάχνοντας on-line και μόλις δύο για τα ραντεβού τους. Ο Αριέλι ρίχνει την ευθύνη γι΄ αυτό στον κακό σχεδιασμό των ιστοσελίδων γνωριμιών. Εγώ, όμως, λέω πως φταις εσύ…

Τιμ Χάρφορντ