Μαθήµατα διοίκησης

Η µετακίνηση του Παπασταθόπουλου στη Μίλαν, η παραχώρηση του Καραγκούνη στην Ουντινέζε και η προ διετίας αγορά του Κυργιάκου από κοτζάµ Λίβερπουλ, είναι γεγονότα που αποδεικνύουν πως ο έλληνας ποδοσφαιριστής έχει… εκτόπισµα στον ευρωπαϊκό χώρο.

Κάτι οι επιτυχίες της Εθνικής, κάτι οι παρουσίες όσων ξενιτεύτηκαν, φανερώνουν την ποιοτική άνοδο και την εκτόξευση των κασέ. Παράλληλα, δείχνουν τον αληθινό δρόµο προς όσους παράγοντες βλέπουν µπροστά και δεν ζητούν την «ντε και καλά» άµεση επιτυχία. Αυτή έρχεται µε τους έτοιµους ποδοσφαιριστές, µε τα δυνατά ονόµατα που αφορούν κυρίως ισχυρές ΠΑΕ. Ωστόσο, υφίσταται και η άλλη πλευρά του φεγγαριού: ο δρόµος της επένδυσης, της εκπαίδευσης και της αξιοποίησης του ελληνικού ταλέντου. Για τους ξένους, το ελληνικό πρωτάθληµα µοιάζει µε βατήρα εκτόξευσης! Καλύτερο από την… άγονη γραµµή της Ανατολής και σαφώς υποδεέστερο από τα χλιδάτα πρωταθλήµατα µε τη µεγάλη δηµοσιότητα. Αρα, οι έλληνες παράγοντες πρέπει να βελτιώσουν το προϊόν και να πουλούν ακριβότερα ή σε βάθος χρόνο να κερδίζουν από τα απανωτά deals. Κάποτε, ο Ολυµπιακός πούλησε τον Τουρέ στη Μονακό σχεδόν… κοψοχρονιά. Η µετέπειτα πορεία του µέσου, οι τρανταχτές µετακινήσεις του, έδειξαν πόσο καλύτερα θα µπορούσαν να εκµεταλλευτούν στο Λιµάνι το λαχείο που τους έπεσε. Αντίστοιχα, στο Περιστέρι ο Ατρόµητος θα έπρεπε να οχυρωθεί καλύτερα και να µη χάσει σχεδόν τζάµπα τον Καραγκούνη, ενώ αντικείµενο συζήτησης είναι το ποσό που θα πάρει η ΑΕΚ από την πώληση του Παπασταθόπουλου στη Μίλαν. Λίγα ή πολλά δεν έχει τόσο σηµασία, όσο µετρά το µήνυµα. Γιατί, η συνεργασία µε κολοσσούς επιβεβαιώνει πως οι ελληνικές οµάδες δεν µπορούν να κρατήσουν τους φιλόδοξους αστέρες τους. Αυτό που οφείλουν να κάνουν σχετίζεται µε τη βελτίωση των νεαρών άσων, µε την όσο το δυνατόν καλύτερη ετοιµασία τους, ώστε να φέρουν κέρδη στα ταµεία. Στη σύγχρονη εποχή, µόνο µε καλές αγορές και ακόµη καλύτερες πωλήσεις µπορεί µια οµάδα να επιβιώσει.