Η γνώση είναι αήττητη

Το 19ο Παγκόσµιο Κύπελλο που ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ στο Soccer City του Γιοχάνεσµπουργκ είναι αλήθεια πως δεν θα κρατήσει πολλές σελίδες στο άλµπουµ των αναµνήσεών µας.

Οι «βαριές φανέλες» πήγαν πρόωρα για διακοπές, ενώ κάποιες άλλες δεν διήνυσαν την αναµενόµενη – σύµφωνα µε την αξία τους – πορεία.

Η Ευρώπη µπορεί να ανέδειξε το ζευγάρι του µεγάλου τελικού, όµως από τη φάση των οµίλων υποχρεώθηκε σε αποκλεισµούς που προκάλεσαν σοκ. Εξω η προηγούµενη κάτοχος του τροπαίου Ιταλία, έξω η Αγγλία, έξω η Γαλλία – ποιος θα το πίστευε. Αλλά και η Λατινική Αµερική είχε τους δικούς της µεγάλους χαµένους, αφού η Βραζιλία και η Αργεντινή, δύο από τα φαβορί της διοργάνωσης, απέτυχαν παταγωδώς και δεν έφτασαν ούτε καν στους ηµιτελικούς.

Ποιο είναι, λοιπόν, το βασικό συµπέρασµα που προκύπτει και από εκείνους που προχώρησαν αλλά και από όσους έµειναν στα µέσα της διαδροµής;

Το µοντέλο της οµάδας του προπονητή είναι αυτό που επικρατεί από το αντίστοιχο της οµάδας του προέδρου.

Αυτό µας το έδειξε και η κατάκτηση του Τσάµπιονς Λιγκ από την Ιντερ του Μουρίνιο, που κέρδισε ακόµη και την «ανίκητη» Μπαρτσελόνα και ως έπαθλο πήρε τη δική του µεταγραφή για τη Ρεάλ. Το κατάλαβε και ο πρόεδρος της «βασίλισσας» Λορέντσο Πέρεθ ότι µπορεί να έδωσε εκατοντάδες εκατοµµύρια ευρώ για να φέρει στο Μπερναµπέου τούς Κριστιάνο Ρονάλντο και Κακά, ωστόσο ο σύλλογός του έµεινε µακριά από όλα τα τρόπαια.

Αυτός ήταν που έδιωξε τον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε από την Μαδρίτη όπως και τους Ολλανδούς Σνάιντερ και Ρόµπεν, ενώ η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους µας. Το µάρκετινγκ και η επικοινωνία προσπάθησαν να βάλουν από κάτω το ποδόσφαιρο, αλλά η γνώση αποδείχθηκε αήττητη. Κανείς δεν µπορεί να αµφισβητήσει τους βασικούς κανόνες του ποδοσφαίρου και όποιος οδηγεί στο αντίθετο ρεύµα δύσκολα θα αποφύγει τη µοιραία σύγκρουση µε νταλίκα.