Τρεις στο ρετιρέ της Νέας Δημοκρατίας

Ενας Μεσσήνιος στην κορυφή κι ένας Κορίνθιος με έναν Αρκά στη βάση, δημιουργούν μια νέα ηγετική πυραμίδα στη Ν.Δ.. Στην αξιωματική αντιπολίτευση, δίκην ανεκδότου, κάνουν λόγο από χθες για την… εκδίκηση της Πελοποννήσου απέναντι στους Βορειοελλαδίτες που είχαν την πρωτοκαθεδρία στην περίοδο Καραμανλή. Ισως και απέναντι στη Κρήτη, όπου στρατολογεί και τα περισσότερα στελέχη της η Ντόρα Μπακογιάννη για το- υπό σχεδιασμό- κόμμα της.

Ανεξάρτητα από τη γαλάζια ανθρωπογεωγραφία, πάντως, η κίνηση του Αντώνη Σαμαρά να δημιουργήσει δύο θέσεις αντιπροέδρων για τους κ.κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο και Σταύρο Δήμα, εκλαμβάνεται από τους περισσότερους στη Ν.Δ. ως απόδειξη των προθέσεων του προέδρου του κόμματος «να ανοίξει το γήπεδο». Στο κομματικό επιτελείο ευελπιστούν ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα αποκτήσει δυναμική, κλείνοντας και τον κύκλο της μεγάλης φθοράς που άρχισε για το κόμμα τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 2007 και οδήγησε σε μια πρωτοφανή πολιτική κατάρρευση. Παράλληλα, αναμένουν να ενισχυθεί η κομματική συνοχή, που θεωρείται ζωτικής σημασίας προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα του νέου σχεδιασμού του κ. Σαμαρά. Την ίδια στόχευση, σύμφωνα με κεντρικά στελέχη της Ν.Δ., έχει και η επιλογή του Ανδρέα Λυκουρέντζου, ο οποίος εξελέγη διά βοής χθες από τη γαλάζια Πολιτική Επιτροπή νέος γραμματέας του κόμματος. Ο (επίσης Αρκάς…) γραμματέας καλείται να επιταχύνει τις διαδικασίες ανασυγκρότησης του κομματικού μηχανισμού σε όλη τη χώρα, ο οποίος μετά τις εσωκομματικές κάλπες του τελευταίου μήνα κινείται πλέον στην εποχή Σαμαρά.

Ποιοι εξελέγησαν. Από τις χθεσινές κάλπες της Πολιτικής Επιτροπής για τις επτά αιρετές θέσεις στη νέα Εκτελεστική Γραμματεία της Ν.Δ. (πρώην Πολιτικό Συμβούλιο) πρώτος αναδείχθηκε ο Νικ. Δένδιας και ακολουθούν οι κ.κ. Φίλ. Ταυρής, Ελίζα Βόζεμπεργκ, Γ. Κουμουτσάκος, Δημ. Πτωχός, Δημ. Πανοζάχος και Αθανασία Κακαλή (με ποσόστωση που άφησε εκτός τον Μαργ. Τζίμα).

Η νέα στρατηγική του προέδρου της Ν.Δ. και η απόφαση να διανείμει ρόλους και να ενισχύσει την ηγετική ομάδα του κόμματος, υπαγορεύθηκε από τρεις βασικούς λόγους, σύμφωνα με έμπειρους κομματικούς παράγοντες:

Πρώτον, τα δημοσκοπικά μηνύματα της τελευταίας περιόδου που δείχνουν ότι η Ν.Δ., παρά την αλλαγή σελίδας, είχε βαλτώσει σε εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά και αδυνατούσε να εισπράξει πολιτικά οφέλη από την κυβερνητική φθορά και την κοινωνική δυσαρέσκεια από τα μέτρα σκληρής λιτότητας. Η επιλογή της κομματικής ηγεσίας να αντιταχθεί σθεναρά στο μνημόνιο με Ε.Ε. και ΔΝΤ δεν έβαζε τη Ν.Δ. σε τροχιά ανόδου και κρίθηκε σκόπιμο την αντιπολιτευτική μάχη να δώσουν πλέον περισσότερα κορυφαία στελέχη. Η επιλογή του κ. Δήμα, ο οποίος θα αναλάβει ως αντιπρόεδρος τους τομείς Οικονομίας και Ανάπτυξης, θεωρείται ότι θα ενισχύσει την αξιοπιστία της γαλάζιας πρότασης, ενώ σε μια συντονισμένη προσπάθεια προβολής της «στρατηγικής κατά του μνημονίου», στην οποία επενδύει ο κ. Σαμαράς, αναμένεται να ενταχθεί πλήρως και ο κ. Αβραμόπουλος, ο οποίος απέφευγε μέχρι τώρα να βρεθεί στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση αυτής της επιλογής.

Δεύτερον, τις κινήσεις της Ντόρας Μπακογιάννη για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, τον οποίο προεξοφλούν πλέον και στη Ρηγίλλης. Στο κομματικό επιτελείο θεωρούν ότι η διαγραφείσα βουλευτής αδυνατεί να δημιουργήσει, τουλάχιστον άμεσα, μια αξιόμαχη ομάδα κρούσης και να πλήξει καίρια τη Ν.Δ. και τον κ. Σαμαρά, αλλά αναγνωρίζουν ότι η δημιουργία ενός νέου κόμματος που απευθύνεται κατά βάση στις δεξαμενές στελεχών και ψηφοφόρων της Ν.Δ., μπορεί να παρατείνει την εσωστρέφεια στο γαλάζιο στρατόπεδο και να κρατήσει ανοικτό τον κύκλο των εσωκομματικών τριβών.

Περιμένουν… πόλεμο. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, εκτιμούν ότι θα είναι ακόμη πιο δύσκολη η προσπάθεια ανάκαμψης της Ν.Δ.. Τα ίδια στελέχη αναμένουν μια ιδιαίτερα σκληρή πολεμική από την πλευρά της κ. Μπακογιάννη και σημειώνουν με νόημα ότι τόσο οι κ.κ. Δήμας και Αβραμόπουλος όσο και ο κ. Λυκουρέντζος έχουν αξιόπιστο λόγο μπροστά στο κομματικό ακροατήριο για να αντιπαρατεθούν στην πρώην υπουργό, αφού και οι τρεις έχουν βρεθεί πολιτικά απέναντί της- οι κ.κ. Δήμας και Λυκουρέντζος, μάλιστα, υπήρξαν διαχρονικά αντίπαλοι και της λεγόμενης «μητσοτακικής» πτέρυγας. Τρίτον, το ενδεχόμενο να υπάρξουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις έως το φθινόπωρο και να βρεθεί η Ν.Δ. αντιμέτωπη με έναν εκλογικό αιφνιδιασμό.

Επίθεση κατά Γιώργου. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, στη Ρηγίλλης τα σενάρια των πρόωρων εκλογών δεν έχουν μπει στο συρτάρι. Στα ηγετικά κλιμάκια της Ν.Δ. θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αναζητήσει διέξοδο στις κάλπες εάν τον Σεπτέμβριο υπάρχουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις. Υπό αυτό το πρίσμα, κρίθηκε επιβεβλημένο όχι μόνο να επιταχυνθούν οι αλλαγές στο κομματικό οργανόγραμμα, αλλά το κόμμα να παρουσιάσει σύντομα μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας, την οποία θα μπορούν να υποστηρίξουν στελέχη που δεν έχουν φθαρεί από το πρόσφατο κυβερνητικό παρελθόν του κόμματος και διαθέτουν όσο το δυνατόν ισχυρό πολιτικό προφίλ. Σε αυτό τον σχεδιασμό, άλλωστε, εντάσσεται η παρουσίαση από τον κ. Σαμαρά, την προσεχή Τρίτη, της γαλάζιας πρότασης για έξοδο από την οικονομική κρίση, αλλά και η κλιμακούμενη επίθεση της Ν.Δ. στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Γ. Παπανδρέου, με απαξιωτικούς πλέον χαρακτηρισμούς.


Επένδυσε στην πολιτική διπλωματία

Το καλοκαίρι του 1994 ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είχε βρεθεί εκτός Βουλής από το Εκλογοδικείο και πήρε το πρώτο μεγάλο πολιτικό ρίσκο: αποδέχθηκε να αντιπαρατεθεί με τον Θόδ. Πάγκαλο για τον Δήμο Αθηναίων. Ο «κύριος Τίποτα» ανέτρεψε τις αρχικές δημοσκοπήσεις και με μια «διπλωματική» καμπάνια χαμηλών τόνων επικράτησε. Το δεύτερο μεγάλο ρίσκο δεν του βγήκε: Το 2000 γύρισε την πλάτη στον Κων. Καραμανλή, αλλά το Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών που δημιούργησε, αποδείχθηκε θνησιγενές. Τον περασμένο Οκτώβριο πήρε το τρίτο ρίσκο (για το οποίο προετοιμαζόταν τουλάχιστον επί μια τριετία), να διεκδικήσει το «δαχτυλίδι» του Καραμανλή. Και έσωσε την παρτίδα με την απόφαση να στηρίξει τον Αντώνη Σαμαρά, όταν διαπίστωσε ότι η κούρσα της γαλάζιας διαδοχής ήταν για δύο.

Η κυβερνητική θητεία του 57χρονου πρώην διπλωμάτη είναι αμφιλεγόμενη, τόσο στο υπουργείο Τουρισμού όσο και στο υπουργείο Υγείας, αλλά δεν έχει πλήξει την πολιτική εικόνα του και τη δυναμική του στην Α΄ Αθήνας. Ισως γιατί και ο ίδιος, όπως αναγνωρίζουν οι άσπονδοι φίλοι του, γνωρίζει καλά τον ρόλο του ισορροπιστή και αποφεύγει τις ρήξεις εάν δεν έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια. Οι κινήσεις που έκανε στα πρώτα πολιτικά βήματά του αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα: αν και υπήρξε «πολιτικό παιδί» του Μητσοτάκη, για τον Δήμο Αθηναίων ήταν ο εκλεκτός του Μιλτ. Εβερτ. Με τον Αντ. Σαμαρά δίνει έμφαση στα κοινά τους σημεία και αφήνει σε δεύτερο πλάνο τις διαφορές τους. Την αναβάθμισή του σε αντιπρόεδρο του κόμματος, ακόμη και αν το αξίωμα είναι μοιρασμένο με τον Στ. Δήμα, πολλοί στη Ν.Δ. την εκλαμβάνουν ως απόδειξη ότι ο κ. Αβραμόπουλος εξακολουθεί να κατέχει την τέχνη της διαπραγμάτευσης…


Με περγαμηνές από τις Βρυξέλλες

Ο Σταύρος Δήμας επέστρεψε από την Κομισιόν με περγαμηνές. Επίτροπος με προσωπικό μπλογκ που άνοιγε διάλογο για περιβαλλοντικά ζητήματα και είχε επισκέπτες από κάθε χώρα της Ευρώπης, κατάφερε να αναδειχθεί ως ένα από τα πιο προβεβλημένα μέλη της Επιτροπής Μπαρόζο- και για πολλούς, από τις πλέον επιτυχημένες επιλογές της εγχώριας πολιτικής σκηνής για τις Βρυξέλλες. Στην πολιτική μπήκε μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά. Βουλευτής Κορινθίας από το 1977 έως το 2004 είχε εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία στελέχη της Ν.Δ., αναλαμβάνοντας υπουργεία που ανήκουν στον λεγόμενο παραγωγικό κύκλο (Εμπορίου, Γεωργίας, Βιομηχανίας και Ενέργειας), ενώ στα χρόνια της γαλάζιας αντιπολίτευσης είχε επιτελικό ρόλο στο κομματικό οργανόγραμμα (κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος την περίοδο 1985-90 και γενικός γραμματέας της Κ.Ο. την περίοδο 1995-2000).

Αρκετοί στη Ν.Δ. θεωρούν ότι αν στις Βρυξέλλες ήταν ο μεγάλος σταθμός της πολιτικής διαδρομής του, ο επόμενος ήταν στη… Μόσχα, καθώς στη ρωσική πρωτεύουσα καταγράφτηκε η ρήξη του με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη τον Αύγουστο του 1991, η οποία τον οδήγησε εκτός κυβέρνησης και στην ομάδα των αντιμητσοτακικών. Μπροστά σε εμβρόντητους έλληνες και ρώσους αξιωματούχους, είχε δεχθεί πρωτοφανή επίθεση από τη Μαρίκα Μητσοτάκη με το επιχείρημα ότι δεν είχαν προετοιμαστεί σωστά η επίσημη επίσκεψη του συζύγου της και μια εμπορική συμφωνία με τη ρωσική κυβέρνηση. Την επομένη ο κ. Δήμας είχε παραιτηθεί από το υπουργείο Βιομηχανίας και πρωτοστάτησε στη δημιουργία ενός πόλου εσωκομματικής αντιπολίτευσης στον Κ. Μητσοτάκη. Στη Ν.Δ. δεν λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η εκδίκησή του ολοκληρώθηκε τον περασμένο Νοέμβριο με την ανοιχτή υποστήριξή του στον Α. Σαμαρά.