Κι αυτό θα το αντέξουµε

ΗΤΑΝ µια – διαφορετικού τύπου, έστω – εµπειρία.

Να βλέπεις φάση των «16» στο Μουντιάλ µε µουσική υπόκρουση!

Ή µε κάποια ρύθµιση, να πέφτει ο ήχος από το Μad ΤV. Γιατί όχι;

Επί ένα διήµερο, τα µατς µεταδίδονταν χωρίς σχολιασµό. Μόνον οι βουβουζέλες έδιναν τον τόνο, αλλά ακόµη και αυτή η ανυπόφορη ηχορρύπανση έµοιαζε µε µελωδία στ’ αυτιά αν τη συνέκρινες µε όσα ακούς τελευταία. Και ναι, όσοι έκαναν από εδώ τις µεταδόσεις, έχουν κάποια δικαιολογία για τα µικρολάθη και µπράβο που τα κατάφεραν σε αντίξοες συνθήκες. Οι άλλοι, όµως; Σφάλµατα σε παίκτες, αδυναµία στην περιγραφή, φωνή σε ένταση αντιστρόφως ανάλογη µε τη σηµασία του µατς. Στον τελικό, δηλαδή, λέτε να χρειαστούµε ωτασπίδες; Ή να παρακαλάµε για µια νέα απεργία;

Το συµπέρασµα είναι το εξής: µπορούµε, αντέχουµε και χωρίς το σπικάζ. Αποδείχθηκε ότι δεν χάσαµε και τίποτα, µόνο κάποια χρήµατα για ανώφελες αποστολές.