Μουντιολόγιο

Αχ-άφρικα
Φιλαθλέων

Ιδού λοιπόν που στο «Μουντιάλ της Αφρικής» οι αφρικανικές ομάδες έλαμψαν διά της αποτυχίας τους.

Μια μόνο πρόκριση στους 16 και αυτή από μια Γκάνα που σκόραρε μόνο με πέναλτι. Από το 1990, με τις εμφανίσεις του Καμερούν και τα χορευτικά του Ροζέ Μιλά, ακούμε για το Παγκόσμιο Κύπελλο που κατευθύνεται «αναπόφευκτα» στη μαύρη ήπειρο. Η στιγμή αυτή διαρκώς αργεί- και το μόνο αναπόφευκτο στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο παραμένει η Γερμανία.

Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί γιατί. Γιατί ενώ το ποδόσφαιρο έχει εξαπλωθεί σε κάθε γωνιά της Αφρικής, γιατί ενώ σπουδαίοι αφρικανοί παίκτες παίζουν και πρωταγωνιστούν στις μεγαλύτερες ομάδες του κόσμου, γιατί ενώ το παιχνίδι γίνεται όλο και πιο «φίζικαλ» και οι Αφρικανοί είναι «φίζικαλ» από γεννησιμιού τους, γιατί ενώ κοπιάρουν τους Ευρωπαίους στα συστήματα και στους προπονητές, γιατί, ειδικά σε τούτο το Μουντιάλ, έδειξαν όχι μόνο να μη μειώνουν αλλά να αυξάνουν την απόσταση από τους ποδοσφαιρικά «προηγμένους»;

Μια εύκολη απάντηση θα μπορούσε να είναι μονολεκτική: γκολ. Παροιμιωδώς άστοχες και δύστοκες στην τελική προσπάθεια (παρά τους Ετό και τους Ντρογκμπά τους), οι αφρικανικές ομάδες δεν θα μπορούσαν να περιμένουν κάτι καλύτερο. Ζήτημα γονιδιακό; Ασφαλώς όχι- αλλά μια τάση για το «αφελώς ωραίο» είναι γενικό χαρακτηριστικό των λαών αυτής της ηπείρου. Από την άλλη, είναι βέβαιο ότι, προσπαθώντας ακριβώς να «εξευρωπαϊστούν», έχασαν μεγάλο μέρος από τον αυθορμητισμό και την αυθεντικότητά τους, έτσι ώστε, όταν προστέθηκε και το άγχος της εκπροσώπησης μιας ολόκληρης ηπείρου, το φορτίο παραήταν βαρύ, ακόμα και για συνηθισμένους σε μεγάλες ζέστες.

Ή πάλι μπορεί απλώς οι αφρικανικές ομάδες να έπεσαν θύματα σειράς κακών συμπτώσεων, όπως ο δύσκολος όμιλος του Ελεφαντοστού, οι απίστευτες χαμένες ευκαιρίες της Νιγηρίας με την Κορέα τη στιγμή που εκείνη της χάριζε την πρόκριση, οι αποκρούσεις του Δανού τερματοφύλακα και η γκίνια του Ερικσον για το Καμερούν, η κατάρα της τζαμπουλάνι στο πρώτο ματς της Αλγερίας. Η γενική εικόνα πάντως δεν αλλάζει. Εκτός αν την αλλάξει στα δύσκολα η Γκάνα- βάζοντας κανένα γκολ, έστω και όχι αμιγώς αφρικανικού στυλ.