Οχι στον φόβο

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία καμπή. Αν αποτύχει η προσπάθεια για ανάκαμψη και για έξοδο από την οικονομική κρίση, είναι ορατή η πιθανότητα να εξελιχθεί σε κοινωνική κρίση με ανεξέλεγκτες επιπτώσεις. Εκτός από συμβολικό χαρακτήρα, συνεπώς, η τρομοκρατική δραστηριότητα έχει στόχο την επιβολή συνθηκών κοινωνικού χάους που, για την παραμυθένια ορολογία των ακραίων που επικαλούνται την πολιτική βία (όπως την ονομάζουν θεωρητικοί τύπου Σλαβόι Ζίζεκ και εγχώριοι φίλοι τους), είναι δυνάμει συνθήκη κοινωνικής επανάστασης.

Στην πραγματικότητα, έστω και αν οι τρομοκράτες δρουν στο όνομα μιας ψευδούς απόδοσης δικαιοσύνης, αυτό που γεννάνε είναι φόβος και αβεβαιότητα. Είναι το μόνο πράγμα που δεν έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή η χώρα. Κι απέναντι σε αυτούς που σπέρνουν τον φόβο, μία μόνο απάντηση υπάρχει. Η δημοκρατική εγρήγορση. Η επαγρύπνηση και η δράση για την υπεράσπιση της δημοκρατίας, της κοινωνικής ειρήνης, των στοιχειωδών δικαιωμάτων των πολιτών να ζουν μια πολιτισμένη, ειρηνική, δημιουργική ζωή.

Σ΄ αυτή την καταστατική επιδίωξη οφείλουν να συναντηθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Κυβέρνηση, μείζων αντιπολίτευση αλλά και, κυρίως, όλη η ελάσσων αντιπολίτευση και ιδίως η Αριστερά. Ολη τη Μεταπολίτευση, η Αριστερά ήταν δύναμη που, με τις δικές της επεξεργασίες, είχε έναν κοινό στόχο: καλύτερες καθημερινές συνθήκες για τους πολίτες, σε μία ασφαλή και ισχυρή χώρα. Οποιαδήποτε απόκλιση από αυτό τον στόχο θα έπληττε εξίσου με την κοινωνία και την Αριστερά.