Η φιλοσοφία του Σωκράτη

«Εγώ και ο Μέσι»! Αυτό θα σκέφτεται και θα λέει για όλη του τη ζωή ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος. Πάνω – κάτω στην ίδια ηλικία µε τον Αργεντίνο ο διεθνής στόπερ, µέχρι πριν από λίγα χρόνια έπαιζε στο Πεταλίδι της Μεσσηνίας προτού εκτοξευθεί µέσω της θητείας του στην ΑΕΚ στον µαγικό κόσµο του Καµπιονάτο. Κι αίφνης, πέτυχε εκεί που απέτυχαν παίκτες ολκής, παίκτες λαµπεροί της Ρεάλ και των λοιπών οµάδων τού ισπανικού πρωταθλήµατος.

Ο Παπασταθόπουλος ήταν το κρυφό χαρτί του Ρεχάγκελ. Ο Γερµανός το έριξε στο χορτάρι και µολονότι ήταν κίνηση αναχρονιστική, βγήκε, γιατί ο αµυντικός πάλεψε σαν σκυλί απέναντι στον καλύτερο παίκτη του κόσµου. Γρήγορος στα πρώτα µέτρα, δεν άφηνε τον κοντόσωµο Αργεντίνο να γυρίσει. Παράλληλα, του έκλεινε τον χώρο µε τη βοήθεια των συµπαικτών του, έβγαινε πρώτος στην µπάλα και ο Λιονέλ, ο διάσηµος µεσοκυνηγός που πετά τα γκολ µε συχνότητα µυδραλίου σίγησε!

Η Εθνική ηττήθηκε από την σαφώς ανώτερη Αργεντινή. Με το σύστηµα της µαζικής άµυνας, γύρισε το χρόνο σε προ Πορτογαλίας εποχές. Επιλογές είναι αυτές και όταν παλεύεις να κρατήσεις το µηδέν, όταν η κατοχή της µπάλας είναι σε νούµερα « 30-70», κάποτε θα γίνει το λάθος ή η καραµπόλα και θα έρθει το πικρό γκολ της ήττας. Αλλά ο Παπασταθόπουλος υπήρξε το νικητής της αναµέτρησης, ο παίκτης µε τις ανεβασµένες µετοχές. Συχνά, οι προπονητές του επιλέγουν να τον βάζουν δεξιά στην άµυνα, κάτι σαν ακραίο (και δεξιό ) στόπερ. Ο Σωκράτης, όπως γράφει και η φανέλα του, απέδειξε ότι µπορεί και στα αβαθή της µεσαίας γραµµής. Ισως όχι να προωθήσει την µπάλα, αλλά µε στόχο να βάλει φρένο στον πλέον προικισµένο ποδοσφαιριστή του πλανήτη, µε αποστολή ειδική και συγκεκριµένη. Τα κατάφερε.

Το αγωνιστικό του άλµα είναι ορατό. Οι δάφνες της επιτυχίες του από το τετ α τετ µε τον Μέσι για πάντα θα τον συντροφεύουν.