Πάμε Σινεμά

Τρελοκομείο!
, Ο Δημήτρης Δανίκας , προτείνει και αντιπροτείνει

ΠΑΝΖΟΥΡΛΙΣΜΟΣ. Το καλύτερο χάμπουργκερ των πιτσιρικάδων των Μultiplex. Ετσι μεγαλώσαμε κι εμείς. Με σπαγκέτι Western και Σέρτζιο Λεόνε. Να περνάει η ώρα και να αισθάνεσαι πολύ καλά. Το λένε «Τhe ΑTeam» και σας βεβαιώ: ανώτερο από «Ιnglourious Βasterds»«Αδωξοι μπάσταρδη»- του Ταραντίνο. Ενδωξη αυτοί του Τζον Κάρναχαν!

Το δίλημμα σκληρό. Τι από τα δυο; Μουντιάλ ή «Τhe Α-Team»; Ο,τι και να πω, το ζήτημα εντελώς προσωπικό. Πάντως δεν είναι για το κορίτσι και τον κουλτουριάρη τον μελαγχολικό. Είναι ζουρλομανδύας κανονικός. Περιπέτεια μεταποιημένη. Αντίθεση από τη γνωστή και άχαρη, πλαστική αμερικανιά… Στυλάτη, χαοτική, θορυβώδης και σαρωτική. Οπου τέσσερις λεβέντες των ΟΥΚ της Αμερικής με ένα στόμα και μια φωνή: «Κill me? Κill you!».

Για ένα τρύπιο δολάριο; Οχι ακριβώς. Γιατί, λέει, κάποιοιίσως η μαφία του Σαντάμ Χουσεΐν- σουφρώσανε πλάκες αυθεντικής κοπής για να κόψουν έναν ωκεανό δολάρια και να καταστρέψουν την οικονομία της Αμερικής. Οποτε τέσσερις dudes (μάγκες, παλιόφιλοι, κολλητοί) κόντρα στις εντολές του Πενταγώνου και της CΙΑ αρχίζουν να σκαλίζουν, να γκρεμίζουν, να τρέχουν, να καταδιώκουν και να καταδιώκονται. Από το Μεξικό στη Βαγδάτη από εκεί Φρανκφούρτη και στο τέλος εντός Αμερικής.

ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΟΛΩΝ. Το πιο εξωφρενικό; Ολοι μα όλοι, από το Πεντάγωνο μέχρι τη CΙΑ εναντίον τεσσάρων τρελών που ψάχνουν να βρουν τις πλάκες για να μην καταστραφεί η Αμερική. Πλάκα κι αυτή!

Η μούρλα δεν πάει στα βουνά. Σε μια σκηνή- την πιο παρανοϊκή- οι τέσσερις καθαιρεμένοι από τον στρατό και λιποτάκτες των φυλακών, ίπτανται στον ουρανό. Εντός ενός τανκ. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται. Γιατί το τανκ είναι δεμένο σε αλεξίπτωτο τρομερό. Το τανκ πέφτει στη λίμνη Φολγκάστε πλησίον Φρανκφούρτης. Κι έτσι μια γερμανίδα Μέρκελ βρίσκει την ησυχία της. Διότι το σκάφος ενός συνταξιούχου που παριστάνει τον ψαρά και ρίχνει δυναμίτες να πιάσει ψάρια νεκρά, βυθίζεται αύτανδρο στα γερμανικά νερά. Χα χα χα!

CΑSΤ: Καλύτερος όλων ο Πάτρικ Ουίλσον. Ο κύριος Λιντς των μυστικών υπηρεσιών. Τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί. Ακολουθούμενος από τον παρανοϊκό πιλότο Σάρλτο Κόπλεϊ, τον θηριώδη μαύρο Κουίντον «Ράμπατζ» Τζάκσον και τέλος τον άγριο γκόμενο Μπράντλεϊ Κούπερ. Α, ξέχασα τον Λίαμ Νίσον. Κατώτερος των προσδοκιών.

Να το δω;

Χαβαλές με μυαλό, χιούμορ, δράση και τρελοκομείο. Ο,τι πρέπει για 16χρονα kids!

Μικρές πληγές

«LΕ ΡΕRΕ DΕ ΜΕS ΕΝFΑΝΤS», τουτέστιν «Ο πατέρας των παιδιών μου». Από τη Γαλλία. Από μια σχεδόν πρωτοεμφανιζόμενη και μόλις 30 ετών με το όνομα Μία Χάνσεν-Λόβε. Και δεν θέλω «ουουουου»! Το μισό είναι τόσο μα τόσο εξαιρετικό! Το στόρι από αληθινό περιστατικό. Το αναφέρω γιατί είναι γνωστό. Ανήσυχος και δημιουργικός γάλλος παραγωγός- σαν αυτόν ούτε μισός εν Ελλάδι- στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Το όνομά του (το πραγματικό, γιατί σ΄ αυτόν αναφέρεται η ταινία) Ουμπέρ Μπαλσάν. Ιn love με τη γυναίκα του. Τρυφερός με τα τρία μικρά κορίτσια του. Παραγωγός πενήντα ταινιών. Οχι για το χρήμα, αλλά για το σινεμά και την ηδονή των κινούμενων εικόνων. Στριμωγμένος από δανειστές. Ο μελλοθάνατος των τραπεζών. Ο αναλώσιμος της παγκοσμιοποίησης. Κι όμως, αφήνει έξω από το προσωπικό του δράμα την οικογένειά του. Πνιγμένος από τα χρέη κι όμως ακάθεκτος προχωράει. Εξαιρετικός ο Λουί-Ντο ντε Λενκεσέν. Παίζει με όλα. Με τα ρούχα, τα μαλλιά του, τα τσιγάρα, την περπατησιά του. Σε αιφνιδιάζει κάθε λεπτό. Τραγωδία κλεισμένη μέσα σ΄ ένα σώμα αγέρωχο, ακούραστο, ορμητικό. Η ψυχή του αιμορραγεί αλλά η όψη του προσαρμόζεται σε κάθε στιγμή. Δυστυχώς, μετά την κορύφωση της πρώτης ώρας καταφθάνει το follow up. Ετσι αρχίζει φλυαρία, λεπτομέρεια και το ρεπορτάζ. Κρίμα!

Να το δω;

Το πρώτο μισό μάθημα κινηματογραφικό!

Μπάρμπι ζωντανή

ΜΙΑ Η ΚΟΜΕΝΤΙ Η ΚΑΛΗ: «Δεν είναι για τα μούτρα σου». Δηλαδή «She΄s Οut of Μy League» με σκηνοθέτη τον Τζιμ Φιλντ Σμιθ. Και με την Αλις Ιβ εντελώς Μπάρμπι ζωντανή. Αν δεν με πιστεύετε, ν΄ ανοίξει η γη να με καταπιεί. Μακάρι να συνέβαινε σε κάθε ασήμαντο, αγύμναστο και εντελώς «αόρατο» παιδί. Οπως συμβαίνει σ΄ αυτή την ιστορία την τρελή. Οπως στο «Δέκα», οπου ο Τζέι Μπαρούσελ, εντελώς loser, γίνεται το αντικείμενο του φλερτ και του έρωτα μιας ξανθιάς κούκλας. Να το πιστέψει; Μπα, σα να βλέπει όνειρο τρελό!

Να το δω;

Για το «είδος» του, χαριτωμένο και ολίγον σουρεαλιστικό!