Μουντιολόγιο

Φαβορίτες
Φιλαθλέων

Τα δύο μεγάλα θεωρητικά φαβορί αυτού του Μουντιάλ δυσκολεύτηκαν πέρα από κάθε προσδοκία στα πρώτα τους παιχνίδια. Η Βραζιλία είδε τη Βόρεια- την «κακή» και στο γήπεδο και στο πολίτευμαΚορέα να την παίζει στα ίσα και γλίτωσε μάλλον χάρις στο «πόδι του Μαϊκόν» (όπως λέμε το «χέρι του θεού», με την τύχη στη θέση της κλεψιάς). Νίκησε όμως τουλάχιστον- κι έτσι διατήρησε, θα φανεί μέχρι πότε, τον τίτλο του φαβορί. Αντίθετα η Ισπανία έχασε- και περισσότερο από άτυπους τίτλους κινδυνεύει η αυτοπεποίθησή της.

Με την Ελβετία οι «ρόχας» σε αυτό το παιχνίδι δεν ήταν «φούριας» και φανέρωσαν τις αδυναμίες που είχαν αχνοφανεί στο περσινό παιχνίδι, πάλι στη Νότια Αφρική, με τις ΗΠΑ. Το βασικό τους πρόβλημα είναι ότι αυτό που πιάνει στην Μπαρτσελόνα, δεν πιάνει αναγκαστικά στην εθνική ομάδα και ότι το μεγάλο πρόβλημα της Μπαρτσελόνα, η αποκοπή του Τσάβι, μεγεθύνεται στην Ισπανία.

Απέναντι σε κλειστές άμυνες οι αυτοματισμοί είναι λιγότερο εύκολοι, η κάθετη πάσα πιο σπάνια και η εδαφική υπεροχή πιο ανούσια.

Προσθέστε τη γενική κούραση, το ντεφορμάρισμα των δύο επιθετικών, τον υπερσυντηρητισμό του Ντελ Μπόσκε (δυόμισι αμυντικοί μέσοι κι ένας επιθετικός σε ένα τέτοιο παιχνίδι) και τον παράγοντα τύχη (στο γκολ των Ελβετών και στο δοκάρι του Τσάμπι Αλόνσο) κι έχετε την ιστορία του χτεσινού αγώνα.

Το στοίχημα τώρα δεν είναι τόσο αθλητικό (η ομάδα είναι θνητή αλλά καλή) όσο ψυχολογικό. Ο Τύπος θα γκρινιάξει, ο κόσμος θα αρχίσει να ξαναβλέπει τους εφιάλτες των πάντα χαμένων ευκαιριών, η κατάρα των Μουντιάλ θα συνδυαστεί με τον εφιάλτη της κρίσης, τα πόδια των παικτών θα βαρύνουν (κι άλλο), το φάντασμα της Βραζιλίας, στο πρώτο νοκ άουτ παιχνίδι, θα αρχίσει να πλανάται. Θα το ξεπεράσουν παίκτες και προπονητής που κουβαλάνε τόσες προσδοκίες;

Καμιά φορά ο όρος φαβορί μοιάζει με τις φαβορίτες: ωραίες όταν τις σκέφτεσαι, άβολες όταν τις έχεις.