Ενας ένας φεύγουν

Την ώρα που τα αγγλικά ταμπλόιντ στέλνουν το μήνυμα στον Καπέλο να βρει τερματοφύλακα, στα ενδότερα της δικής μας Εθνικής αναζητούνται στηρίγματα για τον Οτο Ρεχάγκελ. Γιατί είναι γεγονός πως ο Γερμανός έχει χάσει το ψυχικό δέσιμο με τους παίκτες και παράλληλα, ελάχιστοι θα έπεφταν στη φωτιά για χάρη του. Θέλετε παραδείγματα;

Ο Καραγκούνης, κάπτεν και φυσικός αρχηγός (παρά τις όποιες αδυναμίες του) αυτής της ομάδας, το είπε ξεκάθαρα μετά το στραπάτσο από τη Ν. Κορέα. «Δεν σχολιάζω τις επιλογές». Τι άλλο να εκστόμιζε, δηλαδή; Ο Χαλκιάς περίμενε καιρό ένα σπουδαίο γεγονός και είδε ξαφνικά να μην παίζει ούτε στα φιλικά. Ούτε λεπτό. Γιατί το ζητούμενο δεν σχετίζεται μόνο με την επιλογή του βασικού γκολκίπερ, αλλά με το γεγονός πως ο Χαλκιάς αισθάνεται «τρίτος» και καταϊδρωμένος στην ιεραρχία. Αλλο παράξενο; Ο Παπασταθόπουλος, με τις δάφνες μιας ικανοποιητικής παρουσίας στο Καμπιονάτο, διαπιστώνει πως γίνονται… πικρές αλχημείες εις βάρος του. Πειράματα στο κέντρο της άμυνας και έξω αυτός! Πώς να μη νιώθει ριγμένος; Αλλωστε, όπως λέγεται στο εσωτερικό της ομάδας, ο Γερμανός κόουτς όταν θέλει να δείξει κάτι σε κάποιον παίκτη, το κάνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο.

Ο Σαλπιγγίδης γνωρίζει πως πολύ δύσκολα θα γίνει ταίρι (αγωνιστικό) με τον Γκέκα. Ο Χαριστέας δεν βγαίνει με Ρεχάγκελ από την 11άδα, κυρίως γιατί έχει το μπόι που πάντα ζητεί από τους παίκτες του ο προπονητής. Αλλά το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ, ούτε θέση έχουν τα βιογραφικά και οι επετηρίδες. Αν ήταν έτσι, τότε η γενιά της Πορτογαλίας δεν θα σταματούσε ποτέ. Μετά το παιχνίδι της πρεμιέρας του Μουντιάλ, αρκετοί στα αποδυτήρια απέσυραν την εμπιστοσύνη τους προς τον Ρεχάγκελ. Παίκτες ή παράγοντες της Ομοσπονδίας. Στο προ εξαετίας Εuro πολλοί παίκτες έπαιζαν για τον προπονητή. Τώρα, όλο και περισσότεροι βγαίνουν και δεν κρύβουν το πόσο έχουν παγώσει από τη συμπεριφορά και το κουμάντο που κάνει…