Πρωταθλήτρια κόσμου η… Ελβετία

Με καθαρά ποδοσφαιρικούς όρους θα ήταν το Μουντιάλ των εκπλήξεων. Αλλά η κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου από την Ελβετία δεν εκπλήσσει κανέναν όταν τα γκολ μπαίνουν από τους δείκτες ευημερίας μιας χώρας.

Η πρώτη μεγάλη έκπληξη θα ερχόταν από τον «ελληνικό» όμιλο, εκεί που οι παίκτες του Οτο Ρεχάγκελ καλούνται να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τη Νότια Κορέα και τη Νιγηρία, αλλά και την ποδοσφαιρική υπερδύναμη της Αργεντινής. Η ελληνική ομάδα θα κατακτούσε την πρώτη θέση με δεύτερους τους Νοτιοκορεάτες και θα έπαιρνε πανηγυρικά την πρόκριση στην επόμενη φάση αφήνοντας έξω την «μπιάνκο τσελέστε» του Μέσι, του Τέβες, του Μιλίτο και των άλλων παιδιών του Μαραντόνα. Η επιτυχία θα συνεχιζόταν στη φάση των «16» όταν η Ελλάδα θα συνέτριβε την Ουρουγουάη με τελικό σκορ 8-3. Θα σκόνταφτε, όμως, στα προημιτελικά απέναντι στην Αυστραλία με το ταπεινωτικό 9-2 από την- ασήμαντη ποδοσφαιρικά – Αυστραλία. Με βάση της επιδόσεις της, πάντως,- και ασφαλώς με τη βοήθεια της κλήρωσης- η Ελλάδα θα μπορούσε να περηφανεύεται ότι είναι στις «8» καλύτερες ομάδες του κόσμου. Αντίθετα, στην κατάταξη που προκύπτει από τη μέση βαθμολογία των έντεκα δεικτών, η Εθνική κατρακυλάει στη 15η θέση.

Μια… τρελή ενδεκάδα. Ολα αυτά θα συνέβαιναν εάν στη θέση του τερματοφύλακα έπαιζαν οι δαπάνες για την παιδεία και την άμυνα στα πλάγια κρατούσαν η οικονομική ελευθερία και η ανθρώπινη ανάπτυξη· αν το κεντρικό αμυντικό δίδυμο αποτελούνταν από την εμπιστοσύνη στους πολιτικούς και το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές και εάν στο κέντρο κατέβαιναν το προσδόκιμο ζωής, το ποσοστό παιδικής θνησιμότητας, τα μέτρα για το περιβάλλον και οι επιπτώσεις της εγκληματικότητας στην οικονομία. Και τέλος, εάν στην επίθεση έπαιζαν το κατά κεφαλήν εισόδημα και η θέση των εθνικών ομάδων στην παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, η οποία αποτελεί και τη μοναδική παράμετρο ποδοσφαιρικής αξίας των «32» που συμμετέχουν στην τελική φάση αυτού του ιδιότυπου Μουντιάλ.

Εκτός «16» η Βραζιλία. Οι εκπλήξεις δεν σταματούν στον όμιλο της Ελλάδας. Εξω η Βραζιλία από τους «16» που περνάει τους ομίλους μόνο και μόνο επειδή αντίπαλοί της είναι η Ακτή του Ελεφαντοστού και η Βόρεια Κορέα. Πρώτη στον Δ΄ όμιλο η Αυστραλία, που θα άφηνε πίσω της την «ατμομηχανή της Ευρώπης» και ποδοσφαιρική δύναμη Γερμανία, αλλά και τη Σερβία. Δεύτερη η Ιταλία στον Ζ΄ όμιλο, πίσω από τη Νέα Ζηλανδία. Στους «4» η Αυστραλία, που χάνει το εισιτήριο για τον τελικό με μόλις ένα γκολ διαφορά από την Ελβετία. Ο άλλος ημιτελικός, Γερμανία- Ολλανδία, είναι ο μοναδικός αγώνας από τους δύο που υπάρχουν πιθανότητες να παρακολουθήσουμε στις οθόνες μας με όλα τα- ποδοσφαιρικά – αστέρια των δύο ομάδων. Οπως στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1974, όταν σε έναν σπουδαίο αγώνα η Γερμανία του Μπεκενμπάουερ και του Μίλερ επικράτησε της Ολλανδίας του Κρόιφ και του Νέσκενς με 2-1. Στο Μουντιάλ της ευημερίας, οι Ολλανδοί θα έχαναν και πάλι στον τελικό: αυτή τη φορά από τους Ελβετούς με το όχι και πολύ ποδοσφαιρικό 7-4.

Συμμετέχουν οι 32 φιναλίστ του πραγματικού Μουντιάλ, αλλά αναμετρώνται με 11 δείκτες ευημερίας