Γιορτή σε ρυθμούς της Αφρικής

Εντονα χρώματα, ρυθμική μουσική, χορός, τραγούδια, βουβουζέλες και πολλά χαμόγελα, μια παναφρικανική γιορτή ήταν η τελετή έναρξης του 19ου Μουντιάλ στο Γιοχάνεσμπουργκ. Οσο για το σύνθημά της, μας γύρισε πίσω στις αρχές της ανθρωπότητας: «Welcome home, world».

Καλοσυντονισμένα μπαλέτα δεν υπήρχαν, ούτε ασκήσεις ακριβείας, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου άλλωστε δεν φημίζεται για τις τελετές έναρξης. Ομως η χαρά των Νοτιοαφρικανών είναι μεγάλη και εμφανής γι΄ αυτή τη διοργάνωση. Την ώρα που χορευτές ντυμένοι με πολύχρωμες φορεσιές κατέκλυζαν τον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου, το οποίο είναι σχεδιασμένο να θυμίζει «καλαμπάς», το παραδοσιακό αφρικανικό δοχείο, τα βιντεογουόλ έδειχναν αυτό που ονειρεύονται οι Νοτιοαφρικανοί για τη χώρα τους: όχι μόνο την παράδοση και την άγρια φύση με τα τσιτάχ, τα λιοντάρια και τους ελέφαντες, αλλά και τους ουρανοξύστες, τα τεχνολογικά επιτεύγματα και τα τρένα υψηλής ταχύτητας. Οι χοροί εναλλάσσονταν αλλά οι κερκίδες δεν γέμιζαν γρήγορα- οι διοργανωτές διαπίστωσαν ότι λόγω μποτιλιαρίσματος οι θεατές άργησαν να προσέλθουν και το στάδιο γέμισε μόλις λίγο πριν να αρχίσει το εναρκτήριο παιχνίδι της Νότιας Αφρικής με το Μεξικό.

Παναφρικανική γεύση προσπάθησαν να δώσουν οι οικοδεσπότες καθώς είχαν προσκαλέσει διάσημους τραγουδιστές από τις 6 αφρικανικές χώρες που συμμετέχουν φέτος στο Μουντιάλ: Καλέντ, Οσιντίσα, Χιου Μασεκέλα και Θέμι Κούτι πήραν το μικρόφωνο πριν ο Αμερικανός R. Κelly τραγουδήσει το «Sign of a Victory». Ο ποιητής Ζολάνι Κίβαλο μίλησε για την «ιστορική στιγμή που γράφεται στην Αφρική» και γύρω του εννέα άνδρες με τύμπανα έδιναν τον ρυθμό σε χορευτές που στρέφονταν σε εννέα κατευθύνσεις- εκεί όπου βρίσκονται τα άλλα εννέα γήπεδα που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες των 32 εθνικών ομάδων.

Το πιο θερμό χειροκρότημα επιφυλάχτηκε για τον Νέλσον Μαντέλα ο οποίος δεν παρέστη, όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο, διότι το βράδυ της Πέμπτης έπειτα από τη μεγάλη συναυλία της Σακίρα και των Βlack Εyed Ρeas, επιστρέφοντας στο σπίτι της, σκοτώθηκε η 13χρονη δισέγγονή του Ζενάνι. Ολο το στάδιο όμως σηκώθηκε όρθιο όταν εμφανίστηκε στο βιντεογουόλ ο Μαντέλα να λέει: «Η γενναιοδωρία του ανθρώπινου πνεύματος μπορεί να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια. Με την συμπόνοια και τη φροντίδα, δημιουργούμε ελπίδα».

Χορευτές που σχημάτιζαν ένα μεγάλο σκαθάρι εμφανίστηκαν στο στάδιο την ώρα που ο Νομπελίστας Ντέσμοντ Τούτου χόρευε στις κερκίδες δίπλα από τον πρόεδρο του Μεξικού Φελίπε Καλντερόν, τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, τον πρίγκιπα του Μονακό Αλβέρτο και τον πρώην πρόεδρο της Νότιας Αφρικής Φρεντερίκ ντε Κλερκ που είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Μαντέλα για την κατάργηση του απαρτχάιντ. Παρ΄ όλα αυτά, η κάμερα επέμενε να κάνει κοντινά στο πρόσωπο της Ναόμι Κάμπελ… Ο Γιώργος Τουρλιάδης, έφηβος Ελληνας από την Αλεξανδρούπολη, μπήκε στο στάδιο με τη σημαία της ΦΙΦΑ (συνέντευξη στη σελίδα 4 του ειδικού αθλητικού ενθέτου).

Το σύνθημα «Ολοι είμαστε παιδιά της Αφρικής και τώρα επιστρέφουμε σπίτι» ειπώθηκε πολλές φορές- είτε σε απαγγελία, είτε σε τραγούδια. Ομάδες του Σοβέτο χόρεψαν και τραγούδησαν με όλους τους καλλιτέχνες, θυμίζοντας στους θεατές ότι στη Νότια Αφρική, αυτή τη χώρα των αντιθέσεων, το 70% των κατοίκων συνεχίζει να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας- πολλοί θεωρούν πως η διοργάνωση του Μουντιάλ μπορεί να σημάνει μια καινούργια αρχή.

Οι 1.500 χορευτές, το κοριτσάκι που γεννήθηκε το καλοκαίρι του 2000 και μας έδειξε τη δική της Νότια Αφρική, οι διάσημοι τραγουδιστές, όλη η τελετή δεν χαρακτηρίστηκε από πρωτοτυπία, απέπνεε όμως ένα είδος εθνικής περηφάνιας που οι Νοτιοαφρικανοί δεν είχαν νιώσει από το 1990 όταν απελευθερώθηκε από τη φυλακή ο Νέλσον Μαντέλα για να οδηγήσει τη χώρα στις πρώτες πολυφυλετικές εκλογές. Και αυτή την αίσθηση μοιράστηκαν εκατομμύρια Αφρικανοί καθώς, όπως μεταδίδουν τα πρακτορεία, σε όλες τις χώρες της Μαύρης Ηπείρου οι δρόμοι γέμισαν από πολίτες που παρακολουθώντας την τελετή σε μεγάλες οθόνες χόρευαν και πανηγύριζαν.

«Είναι μια στιγμή που ενώνει όλη την Αφρική», φώναζαν. Με μια εξαίρεση. Οι ισλαμιστές της Σομαλίας απέτρεψαν τον κόσμο να παρακολουθήσει την τελετή έναρξης «και αυτούς τους τρελούς που τρέχουν πίσω από μια μπάλα φορώντας σορτ…».


Με ισοπαλία άρχισαν οι μάχες
, ΑΠΟΣΤΟΛΗ , ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΝΤΑΣ

OΜάρκες στέρησε από τους Νοτιοαφρικάνους τη χαρά της νίκης στο εναρκτήριο παιχνίδι του Μουντιάλ, αλλά το τελικό 1-1 κρίνεται απόλυτα δίκαιο. Στο κατάμεστο από 85.000 κόσμο γήπεδο «Soccer City», οι ήχοι από τις χιλιάδες βουβουζέλες δημιούργησαν ξεχωριστή ατμόσφαιρα, ενώ η ποιότητα του θεάματος από δύο πραγματικά και θεωρητικά μέτριες ομάδες της διοργάνωσης κάνει τους φίλους του ποδοσφαίρου να ανυπομονούν για όσα θα ακολουθήσουν.

Το σουτ του Τσουμπαλάλα (55΄) που κατέληξε στα δίχτυα του Πέρεζ δεν ήταν απλώς ένα γκολ, ήταν η αιτία να πανηγυρίσει μια πλούσια ήπειρος με φτωχούς (στην συντριπτική πλειονότητα) ανθρώπους που είδαν πως μπορούν να προσβλέπουν σε ένα καλύτερο αύριο, τόσο μέσω της διοργάνωσης του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος στον πλανήτη, όσο και μέσα από το ονειρεμένο ξεκίνημα της Νότιας Αφρικής στο Μουντιάλ 2010.

Με το συμπλήρωμα του 10λέπτου στο δεύτερο ημίχρονο, από το αριστερό πόδι του Τσουμπαλάλα έφυγε η φωτοβολίδα που ξετίναξε τα δίχτυα του Πέρεζ, εκτοξεύοντας ένα ολόκληρο έθνος στον έβδομο ουρανό. Αλλά το όνειρο έμελλε να κρατήσει λίγο. Αφού 24 λεπτά αργότερα ο αμυντικός της Μπαρτσελόνα Μάρκες βρέθηκε μόνος του απέναντι από τον Κούνε, έκανε εξαιρετικό πλασέ και ισοφάρισε.

Το όνομα των αντιπάλων μπορεί να μην είναι τόσο ηχηρό, αλλά όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι της οικοδέσποινας Νότιας Αφρικής με το Μεξικό αποζημιώθηκαν στο έπακρο από το πλούσιο θέαμα που προσέφεραν οι δύο ομάδες.

Οι Μεξικάνοι ήταν… καταιγιστι- κοί στο πρώτο 10λεπτο, όταν και έχασαν κλασικές ευκαιρίες για να βρεθούν μπροστά στο σκορ. Η ομάδα του Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα κατάφερε να ισορροπήσει στη συνέχεια με τον άσο της Εβερτον, τον Πιέναρ, να είναι το πρώτο βιολί. Μάλιστα οι γηπεδούχοι είχαν τις ευκαιρίες να βρεθούν μπροστά στο σκορ πριν από το ημίχρονο. Πάντως, στη γενική εικόνα του πρώτου μέρους οι Μεξικάνοι ήταν καλύτεροι και ασφαλώς αδικούνται από το 0-0, αφού είχαν τις ευκαιρίες, αλλά ήταν φλύαροι και επιπόλαιοι στην τελική προσπάθεια.

Το χαρακτηριστικό του αγώνα δεν ήταν άλλο από τους ήχους που έβγαιναν από τις βουβουζέλες, «σκεπάζοντας» τον αέρα του Γιοχάνεσμπουργκ.

ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ (Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα): Κούνε, Γκάξα, Μοκοένα, Κουμάλο, Τουάλα (46΄ Μασιλέλε), Μοντίσε, Ντιγκακόι, Πίναρ (83΄ Πάρκερ), Λετσολονιάνε, Τσαμπαλάλα, Μφέλα.

ΜΕΞΙΚΟ (Χαβιέ Αγκίρε): Πέρες, Χουάρες, Μάρκες, Ροντρίγκες, Σαλσίδο, Τοράδο, Οσόριο, Αγκιλάρ (55΄ Γκουρδάδο), Ντος Σάντος, Φράνκο (73΄ Ερνάντεθ), Βέλα (69΄ Μπλάνκο).