Στο ίδιο έργο θεατές

Κάθε τρεις και λίγο το ίδιο επεισόδιο.

Το Δημόσιο δεν πληρώνει τους φαρμακοποιούς και αυτοί κόβουν την πίστωση στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Το ίδιο έργο παίζεται από τις αρχές της εβδομάδας. Στη συνέχεια είθισται το Δημόσιο να δίνει ένα μέρος των οφειλομένων, οι φαρμακοποιοί αρχίζουν να ξαναδίνουν φάρμακα, μέχρι την επόμενη φορά που θα ξανακόψουν τις πιστώσεις. Κι αυτό είναι μόνο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Χάος επικρατεί και με τα χρέη των νοσοκομείων, που τη μια ρυθμίζονται και την άλλη φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, αφού νωρίτερα οι προμηθευτές κόψουν τις προμήθειες και η ζωή συνεχίζεται…

Από την άλλη πλευρά το Δημόσιο δεν επιστρέφει τον ΦΠΑ στις επιχειρήσεις με το επιχείρημα ότι πρέπει να γίνονται έλεγχοι, οι οποίοι δεν γίνονται και οι επιχειρήσεις ξεμένουν από ρευστό σε μια περισσότερο από κρίσιμη περίοδο.

Ναι, έχει δίκιο το κράτος που κυνηγάει τους φοροφυγάδες, αλλά δεν έχουν δίκιο και οι επιχειρήσεις που αγανακτούν με το βερεσέ του Δημοσίου;