[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Το Μπρουνάκι έχει τσίπα…

Κολληµένη στις εξελίξεις της επικαιρότητας (που έχει σαφώς πιο σασπένς και από το «Lost») έπεσα πάνω στο επεισόδιο «Ο Κουµπαρο-Μαντέλης και η µούντζα» (που έριξε στην Εξεταστική Επιτροπή) και καθώς ετοιµαζόµουν να βγάλω τον Μπρούνο για την πρωινή του βόλτα, µε πήρε η ιστορία από τη µούρη κι άφησα το σκυλί να περιµένει στην πόρτα και µόνο όταν ένιωσα την αύρα των φρέσκων µπρουνίσιων ούρων κατάλαβα τι είχε συµβεί. Και δεν είναι τα σφουγγαρόπανα και τα σαπούνια που µε ανησυχούν πια. Σιγά το δύσκολο. Είναι που αισθάνοµαι ότι το σκυλί έχει πάθει ψυχολογικό, λόγω αληθινής, βαθιάς επικοινωνίας µε τη γράφουσα. Με είδε, κατάλαβε και λούφαξε. Κιχ δεν έβγαλε. Η πόρτα (σου λέει) δεν πρόκειται να ανοίξει – γαβγίσω δε γαβγίσω. Η κυρά µου έχει πάρει πάλι αυτό το αποσβολωµένο βλέµµα του θεατή, που δεν σηκώνει βλέφαρο οπότε ας ξελαφρώσω τώρα και βλέπουµε. Και ξαλάφρωσε. Κι εγώ το είδα µετά το ζώο και µαράζωσα, γιατί πήγε να κρυφτεί µε εκείνο το χαµηλωµένο βλέµµα του ενόχου, γιατί τα σκυλιά έχουν τσίπα πάνω τους, και λέω κοίτα τώρα πού φτάσαµε…

Την αισθάνεται την αλλαγή το πουλάκι µου και µε κοιτάζει µε κάτι µάτια να, σαν να µε εκλιπαρεί να συνέλθω. Το προσπαθώ πραγµατικά, κάνω ό,τι κάνουν όλοι. Πολλή δουλειά, πολύ µπλα µπλα, άπειρα mail, καταιγισµός απόψεων, blogs, ειδήσεις. Το αποτέλεσµα; Κάτι από µυρωδιά καµένων εγκεφαλικών κυττάρων που έχουν εξαντληθεί όλη τη µέρα στην ανταλλαγή λαχταριστής, επείγουσας επικαιρότητας. Το στοµάχι όµως βαρύ, σαν να έχει προηγηθεί τσιµπούσι.

Και δεν είναι οι βαλίτσες, οι µίζες, οι «χορηγίες» και τα λαµόγια των κυβερνώντων που προκαλούν τη µεγαλύτερη καούρα. Μακάρι να ήταν αυτό. Είναι αυτή η αλλαγή βλέµµατος που αισθάνεσαι στους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι καθηµερινά. Ανασφάλεια ανάµεικτη µε καχυποψία.

Καµουφλαρισµένη επιθετικότητα, δόλια καλοσύνη, υπολογισµένος αυθορµητισµός. Από το πεζοδρόµιο όλοι και σιγά σιγά. Και τα νότα καλυµµένα (µην τους έρθει η άξαφνη). Η «δουλίτσα», η «θεσούλα», το «µηνιάτικο» και γι’ αυτά (τα τόσο βασικά) µπορεί να µπερδευτούν άνετα οι έννοιες φιλία, αξιοπρέπεια, συναδελφικότητα µε κάτι άλλες που άντε τώρα µην αρχίσω. Καταλάβατε τώρα γιατί είναι το Μπρουνάκι ψυχολόγος; Γιατί ξέρει ότι το reality είναι µέσα στο σπίτι µας, ενώ εγώ η ηλίθια νοµίζω ότι θα πατήσω το κουµπί και θα τα εξαφανίσω όλα.