Η νόσος του Περονί
?Υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Περονί; Ποιες επιπτώσεις έχει στη στυτική λειτουργία; (Σ.Φ., Αθήνα) Α:Ο ανδρολόγος, διευθυντής του Ουρολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ, κ. Ν. Αντωνίου απαντά ότι στις ηλικίες κάτω των 50 χρόνων η νόσος αυτοϊάται σε ποσοστό 30%. Η θεραπεία αρχικά είναι φαρμακευτική, με το φάρμακο ποτάμπα, βιταμίνη Ε και ταμοξιφένη. Υπάρχουν και άλλες θεραπείες όπως με ιντερφερόνη και κορτιζόνη, οι οποίες όμως δεν αποδίδουν σε μεγάλες ηλικίες.

Ο ανδρολόγος, διευθυντής του Ουρολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ, κ. Ν. Αντωνίου απαντά ότι στις ηλικίες κάτω των 50 χρόνων η νόσος αυτοϊάται σε ποσοστό 30%.
Η θεραπεία αρχικά είναι φαρμακευτική, με το φάρμακο ποτάμπα, βιταμίνη Ε και ταμοξιφένη. Υπάρχουν και άλλες θεραπείες όπως με ιντερφερόνη και κορτιζόνη, οι οποίες όμως δεν αποδίδουν σε μεγάλες ηλικίες. Τελευταία, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι ωφελούν τα φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία.
Εάν η φαρμακευτική αγωγή δεν λύσει το πρόβλημα, θα πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση. Για τη νόσο του Περονί γίνονται πολλά είδη επεμβάσεων. Υπάρχουν οι απλές επεμβάσεις (με πιο γνωστή την εγχείρηση κατά Νέσμπιτ), στις οποίες γίνεται απλώς ευθειασμός του πέους, με τοποθέτηση ραμμάτων στην κάτω επιφάνεια.
Οι επεμβάσεις αυτές δεν έχουν επιπλοκές. Υπάρχουν και οι πιο πολύπλοκες, στις οποίες γίνεται αφαίρεση της πλάκας από το πέος και τοποθέτηση διαφόρων μοσχευμάτων.
Η νόσος του Περονί προκαλεί πόνο κατά τη στύση στην αρχική φάση (της φλεγμονής).













