Ποιος θα «σκοτώσει» τον καπνό;

Επειτα από 6 χρόνια και 121 επεισόδια, ήρθε η ώρα να πέσουν οι τίτλοι του τέλους. Σύντομα, το Ιντερνετ θα γίνει πολύ πιο ήσυχο. Οχι όμως πριν δούμε το φινάλε του «Lost», το «συγκλονιστικό φινάλε» που μας έχουν υποσχεθεί οι δημιουργοί αυτής της τηλεοπτικής σειράς-φαινόμενο από το 2007.

Δυόμισι ώρες θα διαρκέσει το τελευταίο, διπλό επεισόδιο που θα προβληθεί αύριο από το ΑΒC. Θα είναι, άραγε, αντάξιο των προσδοκιών; Θα μπορούσε ποτέ να είναι; Και τελικά, ακόμα και αν- για να το πούμε απλά- μας ξενερώσει, πόση σημασία θα έχει; Το «Lost» (οι «Χαμένοι») έγραψε τηλεοπτική ιστορία- και ιστορία διαδικτυακής συνωμοτικότητας. Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο μοιράστηκαν την αγάπη τους γι΄ αυτό. Αλλοι τόσοι, χάρη σε αυτό ενδιαφέρθηκαν για πράγματα που τους άφηναν αδιάφορους ή τους φαίνονταν υπερβολικά δύσκολα, από τη μυθολογία και τη φιλοσοφία μέχρι την πυρηνική φυσική και την κβαντική μηχανική. Οπως και να πούμε, λοιπόν, «Αλόχα» (η σειρά γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη Χαβάη, μην το ξεχνάμε) στο «Lost», η πραγματική σημασία του χαιρετισμού (το να μοιράζεσαι την αναπνοή της ζωής με χαρά) παραμένει ανέπαφη.

Στο «Jimmy Κimmel Live: Αloha to Lost», το τοκ σόου που θα μεταδώσει το ΑΒC παρουσία πολλών πρωταγωνιστών μετά το τελευταίο επεισόδιο, θα προβληθούν και τρεις εναλλακτικές τελευταίες σκηνές- είναι φανερό πως οι δημιουργοί προσπαθούν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα. Οι ίδιοι ξεκαθάρισαν προ ημερών σε συνέντευξή τους στους «Νew Υork Τimes» πως δεν πρόκειται να απαντήσουν σε ερωτήσεις για το φινάλε ή για την ευρύτερη σημασία της σειράς, ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του, το Ιντερνετ ας πάρει μια τελευταία φορά φωτιά.

Στην ίδια συνέντευξη, πάντως, οι Ντέιμον Λίντλοφ και Κάρλτον Κιουζ θέλησαν να τονίσουν πόσο σημαντική είναι για το «Lost» η έννοια της λύτρωσης, «αυτή η ιδέα ότι όλοι έχουν κάτι από το οποίο χρειάζονται λύτρωση και η ιδέα πως η λύτρωση δεν έρχεται απαραίτητα από κάπου αλλού αλλά εκ των έσω». Σε αυτό προσθέστε την πρόσφατη αναγνώριση από τον Ντέιμον Λίντλοφ ότι «ναι, το “Lost” ήταν ανέκαθεν και θα είναι πάντα… μια ιστορία αγάπης». Προσθέστε την ιδιαίτερη σημασία που μοιάζει να έχει για τους δημιουργούς και για πάρα πολλούς φαν του «Lost» το 77ο επεισόδιο, «Τhe Constant», με τον Ντέσμοντ να βρίσκει τη «σταθερά» του και να εξασφαλίζει την επιβίωσή του χάρη στην Πένι, απόδειξη ότι «κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος». Προσθέστε (προσοχή, Spoilers Αlert!) την επισήμανση που έκανε ο Τζέικομπ στο προτελευταίο επεισόδιο στον Χάρλεϊ, τον Τζακ, την Κέιτ και τον Σόγιερ: «Σας επέλεξα γιατί ήσασταν όλοι προβληματικοί. Ησασταν σαν εμένα, ολομόναχοι. Χρειαζόσασταν αυτό το μέρος (το Νησί) όσο ακριβώς χρειαζόταν και αυτό εσάς».

Σκεφτείτε: θα είχατε μάθει για το πείραμα με τη γάτα του Σρέντινγκερ χωρίς το «Lost»; Για τη σημασία του Ανχ στην αιγυπτιακή μυθολογία; Για τη σχέση της Κβαντικής Μηχανικής με τη θεωρία των Παράλληλων Κόσμων; Πιθανώς ναι, πιθανώς και όχι. Αλλά θα είχατε διασκεδάσει τόσο μαθαίνοντας γι΄ αυτά; Μάλλον όχι. Το «Lost» είναι μια αμερικανική σειρά. Και αμερικανική σειρά σημαίνει ψυχαγωγία, σημαίνει επίσης μεγάλη φαντασία και πολύς επαγγελματισμός και πολλά χρήματα- κάποιοι λένε πως σειρά όπως αυτή δεν πρόκειται να γυριστεί ξανά, τουλάχιστον όχι στο άμεσο μέλλον. Οχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί οι εποχές δεν επιτρέπουν πια μεγάλα μπάτζετ. Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά στον καναπέ και απολαύστε το φινάλε. Και μετά μην ξεχάσετε να αποχαιρετήσετε τα εκατομμύρια συντρόφους σας στο Ιντερνετ.