«Παιδί» σου είμαι και σου μοιάζω…

«Ποια ομάδα θέλετε στον τελικό;», ήταν η ερώτηση του δημοσιογράφου προς τον Λουίς Φαν Γκάαλ αμέσως μετά την πρόκριση της Μπάγερν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εις βάρος της Λυών. «Τον Μουρίνιο», απάντησε χωρίς να σκεφτεί ο Ολλανδός και η αίθουσα στο «Ζερλάν» γέμισε παγωμένα χαμόγελα.

Δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που χώρισαν οι δρόμοι τους, αλλά ο Πορτογάλος δεν αναφέρθηκε ποτέ στον δάσκαλό του και στα όσα έμαθε κοντά του. Ποτέ! Και ο Φαν Γκάαλ δεν του το συγχώρησε. Γι΄ αυτό πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση θέλει να δώσει ένα ακόμα καλό μάθημα στον άλλοτε διερμηνέα του το οποίο θα έχει θέμα την αχαριστία.

«Εσύ ποιος είσαι;» ρώτησε ο Φαν Γκάαλ τον Μουρίνιο την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την Μπαρτσελόνα, το καλοκαίρι του 1997. «Ημουν διερμηνέας του σερ Μπομπ (σ.σ.: Ρόμπσον) και βοηθός του. Μου είχε αναθέσει να βρίσκω ταλέντα. Αν δεν με χρειάζεστε, μπορώ να φύγω. Εχω πρόταση από την Μπενφίκα να δουλέψω σαν βοηθός», απάντησε ο νεαρός και αδύνατος Πορτογάλος.

«Αν είναι να πας στην Μπενφίκα, να πας ως πρώτος προπονητής. Αλλιώς κάτσε εδώ», ανταπάντησε ο Φαν Γκάαλ. Και ο Μουρίνιο έμεινε… Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι, λέει ο λαός. Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το «δείξε μου τον δάσκαλό σου…». Ο Μουρίνιο ήταν ένας σεμνός και λιγομίλητος νέος που μεταμορφώθηκε σ΄ αυτό που είναι σήμερα από τον δάσκαλό του Λουίς Φαν Γκάαλ. Τους πρώτους τρεις μήνες τον χρησιμοποιούσε ως διερμηνέα, στη συνέχεια του ανέθετε διάφορους ρόλους, όπως να προπονεί την ομάδα ή να παρακολουθεί και να αναλύει τους αντιπάλους. Διακρίνοντας το πάθος και την εργατικότητά του, ο Φαν Γκάαλ του ανέθεσε για πρώτη φορά να κοουτσάρει την Μπάρτσα σε αγώνα του κυπέλλου Καταλούνια.

«Πιστεύω ότι του έμαθα μερικά πράγματα. Από την πρώτη στιγμή διέκρινα πως αντιλαμβανόταν σωστά το παιχνίδι» θυμάται ο Ολλανδός.

Το σημείο τριβής των δύο ανδρών είναι ο τρόπος που πιστεύουν ότι πρέπει να φτάνει μία ομάδα στον στόχο της.

«Αυτός προπονεί για να νικά. Εγώ προπονώ για να παίζω όμορφο ποδόσφαιρο και να νικώ. Ο τρόπος μου είναι πιο δύσκολος», πετάει το γάντι ο Φαν Γκάαλ. Και βεβαίως ο Μουρίνιο το έπιασε πριν καν πέσει κάτω. «Δεν θυμάμαι ομάδα να έπαιξε σαν τη δική μου απέναντι στην Μπαρτσελόνα στο “Σαν Σίρο” και την Τσέλσι στο “Στάμφορντ Μπριτζ”. Αντίθετα θυμάμαι το γκολ οφ σάιντ που πέτυχε η Μπάγερν εις βάρος της Φιορεντίνα, με το οποίο προκρίθηκε στον τελικό». Ο πόλεμος έχει ήδη αρχίσει!

Στα αποδυτήρια του Ντραγκάο ακούγονταν οι δυνατές φωνές των παικτών του Παναθηναϊκού οι οποίοι πανηγύριζαν για τη μεγάλη νίκη που πέτυχαν επί της Πόρτο, στα προημιτελικά του Κυπέλλου UΕFΑ. Ηταν άνοιξη του 2003 και προπονητής των Δράκων ήταν ο νεαρός Ζοζέ Μουρίνιο ο οποίος διέσχιζε χαμογελαστός τους διαδρόμους του σταδίου κατευθυνόμενος προς την έξοδο. «Γιατί χαμογελάτε; Δεν στενοχωρηθήκατε για την ήττα που πιθανότατα θα σας βγάλει εκτός Ευρώπης;», τον ρώτησε ένα μπουλούκι δημοσιογράφων που ήθελε περισσότερο να τον πικάρει.

Με δυσκολία συγκρατήθηκε να μη γελάσει. «Κύριοι, η Πόρτο θα νικήσει στην Αθήνα και θα προκριθεί» τους είπε. Δύο εβδομάδες αργότερα εκείνο το μπουλούκι τον θυμήθηκε. Αυτός είναι ο Μουρίνιο. Ανθρωπος με απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, διορατικός, πειθαρχημένος, πεισματάρης, με ξεχωριστή κουλτούρα και μεσογειακό ταμπεραμέντο. Με μεγάλο στόμα που του κόστισε πριν από δύο χρόνια τη θέση του προπονητή στη Ρεάλ Μαδρίτης, γιατί δεν μπορούσε να εγγυηθεί πως θα το κρατούσε κλειστό. Πόσο το μετάνιωσε η Ρεάλ, φαίνεται τώρα…

Μίδας
Για να ανέβει στην κορυφή του ποδοσφαίρου δεν χρησιμοποίησε σκάλα, ούτε καν το ασανσέρ. Πιο πιθανό είναι να πήρε… διαστημικό λεωφορείο. Δεκαέξι τίτλοι σε δέκα χρόνια, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα Κύπελλο UΕFΑ, πρωταθλήματα σε Πορτογαλία, Αγγλία, Ιταλία, αήττητος σε εντός έδρας παιχνίδι πρωταθλήματος για οκτώ χρόνια. Και λεφτά. Πολλά λεφτά. Τόσα ώστε ο ίδιος να δηλώνει πως ντρέπεται που κερδίζει τόσα σε περίοδο κρίσης, παρά το γεγονός ότι ζητά να μπαίνει όρος στο συμβόλαιό του να κερδίζει περισσότερα από τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη της ομάδας! Στην Ιντερ παίρνει καθαρά 10 εκατ. ευρώ και στη Ρεάλ Μαδρίτης το ποσό ίσως φτάσει τα 14.

Είναι 47 ετών αλλά η ζωή του είναι τόσο γεμάτη και έντονη που αν αποφάσιζε να τη μεταφέρει σε σελίδες θα έγραφε πολλά βιβλία. Η μεταμόρφωσή του από ένα ήσυχο και λιγομίλητο παιδί, τον Ζε, όπως τον αποκαλούσε η μάνα του Μαρία Ζούλια μέχρι τον Special Οne που στρώνουν χαλιά από χρυσάφι στα πόδια του οι πλουσιότερες ομάδες για να τον αποκτήσουν, πέρασε από πολλά στάδια.

Οι άνθρωποι που τον επηρέασαν ήταν ο πατέρας του Φέλιξ, παλιός τερματοφύλακας και προπονητής στη συνέχεια αρκετών πορτογαλικών ομάδων, ο αείμνηστος σερ Μπόμπι Ρόμπσον και ο αποψινός του αντίπαλος Λουίς Φαν Γκάαλ.

Κόουτς στις αλάνες
Ο Φέλιξ Μουρίνιο θυμάται πως όταν άρχισε την προπονητική του καριέρα, ο Ζοζέ ήταν 13 ή 14 ετών αλλά πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να παρακολουθεί τα παιχνίδια που κοουτσάριζε. Στη διάρκεια εκείνων των αγώνων καθόταν συνήθως πίσω από τους πάγκους των ομάδων και έκανε τον προπονητή στα παιδιά που μάζευαν την μπάλα! Στα 16 του είπε για πρώτη φορά στον πατέρα του ότι ήθελε να γίνει προπονητής και ανέλαβε με δική του πρωτοβουλία να παρακολουθεί τις αντιπάλους της ομάδας του Φέλιξ και να του δίνει πλήρη αναφορά.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν ο Ζοζέ απέτυχε να γίνει σπουδαίος ποδοσφαιριστής, σπούδασε Φυσική Αγωγή και Αθλητικές Επιστήμες και στα 23 του πήρε την απόφαση να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Στα 29 του είχε καταφέρει να βρεθεί στο πλευρό του σερ Μπόμπι Ρόμπσον ως διερμηνέας στη Σπόρτινγκ Λισαβώνας. Γρήγορα ο σπουδαίος άγγλος κατάλαβε πως πίσω από τη μάσκα του διερμηνέα κρυβόταν ένας διαβολικός προπονητής.

Οι επιτυχίες του με την Πόρτο, με την οποία κέρδισε τα πάντα, τον έκαναν γνωστό. Η Τσέλσι, την οποία οδήγησε στον τίτλο ύστερα από 50 χρόνια, τον έκανε διάσημο. Η Ιντερ, η οποία φτάνει στον τελικό της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης ύστερα από 38 χρόνια, τον έκανε μύθο.

Σε περίοδο πένθους πρωτογνώρισα τον Λουίς Φαν Γκάαλ. Ηταν Δεκέμβριος του ΄94, στο περιθώριο ενός αδιάφορου αγώνα των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ της ΑΕΚ και του Αγιαξ στο Ολυμπιακό Στάδιο του Αμστερνταμ. Η αλαζονεία και ο υπέρμετρος εγωισμός που επιδείκνυε απέναντι στην ελληνική ομάδα και σ΄ εμάς τους δημοσιογράφους αποτελούσαν τείχος πίσω από το οποίο έκρυβε τον πόνο του για τον πρόωρο χαμό από καρκίνο της συντρόφου και μητέρας των δύο θυγατέρων του. Ολόκληρος έμοιαζε με ένα τεράστιο σπυρί που αν το έσπαζες θα έτρεχε υπεροψία και απέχθεια για την «αγγαρεία» να παίξει με την ΑΕΚ.

Εκείνη την εποχή ήταν διάσημος μόνο στην πατρίδα του την Ολλανδία, όντας πρωταθλητής με τον Αγιαξ. Εύκολα διέβλεπες την αυτοπεποίθηση που εξέπεμπαν τα μάτια του. Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάιο του ΄95, οδήγησε τους πιτσιρικάδες του Αγιαξ στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και στη συνέχεια σε έναν ακόμα τελικό, αποκλείοντας στον προηγούμενο γύρο τον Παναθηναϊκό.

Σ΄ εκείνο το διάστημα συνάντησα τον μυστηριώδη Ολλανδό τρεις φορές. Και κάθε φορά μου φαινόταν διαφορετικός άνθρωπος. Υπήρξε στιγμή που χαμογέλασε κι εγώ σκέφτηκα πως «δεν μπορεί, με δουλεύει». Η σημερινή σύντροφός του Τρούους, την οποία γνώρισε πριν από 14 χρόνια αλλά την παντρεύτηκε μόλις το 2008, λέει πως διαθέτει ζεστή καρδιά αλλά δεν ξέρει πώς να δείχνει γλυκός απέναντι σε ανθρώπους που ο ίδιος δεν συμπαθεί. Θεωρεί πως τα μεγαλύτερα ελαττώματά του είναι η ειλικρίνεια και η αφέλειά του.

Συγκρούσεις
Ο Φαν Γκάαλ μισεί τους τεμπέληδες και τις βεντέτες, εκτιμά απεριόριστα όσους δουλεύουν σκληρά και εμπιστεύεται τους πιτσιρικάδες. Ολες οι επιτυχίες στην εικοσαετή προπονητική καριέρα του στηρίχτηκαν σε νεαρούς παίκτες, ενώ όταν αναγκάστηκε να συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα, όπως συνέβη στην Εθνική Ολλανδίας τη διετία 2000- 2002 απέτυχε παταγωδώς.

Παροιμιώδης είναι η σύγκρουσή του με το μεγαλύτερο τότε αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, Ριβάλντο, στην Μπαρτσελόνα γιατί ο Βραζιλιάνος αρνιόταν να υπακούσει τις εντολές του προπονητή του. Αθελά του ο «Ρίμπο» είχε πατήσει στο ασανσέρ το κουμπί για το υπόγειο.

Τι σημαίνει να μην υπακούς στους κανόνες του Φαν Γκάαλ το έμαθε από πρώτο χέρι και η πριμαντόνα της επίθεσης της Μπάγερν Λούκα Τόνι, λίγες εβδομάδες μετά την άφιξη του Ολλανδού στο Μόναχο. Πρωταθλητής στη λούφα ο Τόνι, αποκοιμήθηκε στην καντίνα του προπονητικού κέντρου τη δεύτερη ημέρα του Ολλανδού στην Μπάγερν.

Οταν ο Φαν Γκάαλ τον αντιλήφθηκε, τον κατσάδιασε και στη συνέχεια τον έπιασε από το αυτί και απαίτησε να σηκωθεί ενώπιόν του. Ηταν μία από τις «αναλαμπές» του Ολλανδού ως παλαιού καθηγητή Φυσικής Αγωγής και ταυτόχρονα το τέλος του πανύψηλου Ιταλού στην Μπάγερν που δόθηκε δανεικός στη Ρόμα.

Είχε προηγηθεί έντονη αψιμαχία με τη μεγαλύτερη βεντέτα της βαυαρικής ομάδας, τον Φρανκ Ριμπερί, που έκανε νάζια και λευκή απεργία γιατί δεν του επέτρεψε η Μπάγερν το προηγούμενο καλοκαίρι να πάρει μεταγραφή στη Ρεάλ.

Αλώβητος
«Ηρθε το τέλος;» αναρωτιόταν η «Βild» για τον Φαν Γκάαλ αρχές Νοεμβρίου όταν οι αποτυχίες της Μπάγερν διαδέχονταν η μία μετά την άλλη και ακροβατούσε χωρίς προστατευτικό δίχτυ. «Εξάντλησε και τις εννέα ζωές του», σχολίαζε ο Τύπος για τον Ολλανδό όταν βγήκε αλώβητος από εκείνη την κρίση.

Η καριέρα του Φαν Γκάαλ ως προπονητή μοιάζει με μία τεράστια καμπύλη. Αρχισε από τις ακαδημίες του Αγιαξ, έφτασε στην κορυφή με την ολλανδική ομάδα, κατέκτησε τίτλους με την Μπαρτσελόνα αλλά όχι τον μεγαλύτερο, το Τσάμπιονς Λιγκ, για να γυρίσει σχεδόν στο μηδέν και στην Αλκμααρ όπου είχε τερματίσει την καριέρα του ως παίκτης.

Το ground zero, το τσαλάκωμα του εγωισμού του, η γροθιά στην υπεροψία του ήρθε όταν έχασε μέσα από τα χέρια του τον τίτλο στην Ολλανδία ως προπονητής της Αλκμααρ την τελευταία ημέρα των αγώνων, από την τελευταία στη βαθμολογία Εξέλσιορ. «Παραιτούμαι», είπε στους παίκτες.

Η μεγαλύτερη ήττα του ήταν γεγονός. Είχε γίνει στάχτη και οι ποδοσφαιριστές τον έκαναν ξανά φοίνικα χαρίζοντάς του τον τίτλο πέρυσι τον Απρίλιο.

Ο Φαν Γκάαλ μισεί τους τεμπέληδες και τις βεντέτες.
Παροιμιώδης είναι η σύγκρουσή του με τον Ριβάλντο, το μεγαλύτερο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου τότε και σταρ της Μπαρτσελόνα

Αν έπαιζε σε ταινία θα ήταν ο Νονός!

Στη μέχρι τώρα καριέρα του ο Μουρίνιο έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές δολοπλόκος. Λίγες ημέρες μετά τη σύγκρουσή του με τον ρουμάνο Μούτου γιατί δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί με την εθνική του ομάδα λόγω των υποχρεώσεων που είχε με την Τσέλσι, ο επιθετικός βρέθηκε θετικός σε κοκαΐνη. Οδήγησε με τα σχόλιά του τον σπουδαίο σουηδό διαιτητή Αντερς Φρισκ στην απόφαση να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο, ειρωνεύτηκε το Ραμαζάνι όταν ο μουσουλμάνος ποδοσφαιριστής του στην Ιντερ, Μουντάρι, είχε μειωμένη απόδοση προκαλώντας σάλο στην Ιταλία. Δεν δίστασε να κλέψει ακόμα και παίκτη (Ασλεϊ Κόουλ) από την Αρσεναλ όταν ήταν στον πάγκο της Τσέλσι. Αυτός δεν είναι προπονητής, ο «Νονός» είναι.

Οποιος από τους Μουρίνιο ή Φαν Γκάαλ στεφθεί σήμερα πρωταθλητής Ευρώπης θα γίνει ο τρίτος προπονητής μετά τους Οτμαρ Χίτζφελντ και Ερνεστ Χάπελ που θα έχουν κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο με δύο διαφορετικές ομάδες. Προσέξτε πώς αντιμετωπίζει ο Πορτογάλος αυτή την πρόκληση: «Αργά ή γρήγορα θα συμπεριληφθώ σ΄ αυτό το κλειστό κλαμπ γιατί ακόμα είμαι πολύ νέος. Ελπίζω να έχω μπροστά μου άλλα 20 χρόνια καριέρας ως προπονητής. Προτιμώ όμως να βρεθώ σ΄ αυτό το γκρουπ το Σάββατο όχι για μένα αλλά για τους παίκτες, για την ομάδα και τους οπαδούς». Ετσι είναι ο Μουρίνιο. Ο,τι κάνει, το κάνει για τους φουκαράδες τους παίκτες, τους φιλάθλους και τον πρόεδρο…


Η ταυτότητα του Ζοζέ Μουρίνιο

Το πλήρες όνομά του είναι Ζοζέ Μάριο ντος Σάντος Φέλιξ Μουρίνιο Γεννήθηκε πριν από 47 χρόνια στο Σετούμπαλ (Πορτογαλία)

Είναι διπλωματούχος Φυσικής Αγωγής και Αθλητικών Επιστημών Παντρεμένος από το 1989 με τον εφηβικό του έρωτα, την Τάμι, έχει δύο παιδιά: τη 14χρονη Ματίλντε και τον 10χρονο Ζοζέ Τζούνιορ
Στην κορυφή με όπλο την πειθαρχία

Λίγες ημέρες μετά τη συμφωνία με την Μπάγερν ο Φαν Γκάαλ εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Αργότερα έγινε γνωστό πως είχε αποσυρθεί για έναν μήνα σε μοναστήρι, άλλοι λένε για να προσευχηθεί ζητώντας βοήθεια από τον Θεό να πετύχει στο έργο του και άλλοι για να μάθει σε ήρεμο περιβάλλον τη γερμανική γλώσσα ύστερα από απαίτηση του νέου του συλλόγου.

Οι κακεντρεχείς θυμίζουν εκείνη την περίοδο λέγοντας πως «οι προσευχές του έπιασαν τόπο, η Μπάγερν γλίτωσε τα χειρότερα τον Δεκέμβριο όταν κινδύνευε να χάσει τα πάντα και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ».

Ο Στρατηγός της Τουλίπας, όπως αρέσκονται να τον αποκαλούν οι συμπατριώτες του με μία δόση ειρωνείας, θεωρείται προπονητής της παλιάς σχολής. «Ο προπονητής είναι ο βασιλιάς», είναι το μοτό του, το οποίο υιοθέτησε ο καλύτερος μαθητής του Ζοζέ Μουρίνιο.

Στις ασκήσεις τακτικής χωρίζει τον αγωνιστικό χώρο σε 18 μέρη και ορίζει σε κάθε ποδοσφαιριστή τον χώρο κίνησής του. «Κάθε παίκτης πρέπει να γνωρίζει πού πρέπει να βρίσκεται και να υποστηρίζει τους συμπαίκτες του», λέει ο Φαν Γκάαλ και επισημαίνει: «Πρέπει να υπάρχει απόλυτη πειθαρχία και αμοιβαία κατανόηση. Η πειθαρχία είναι η βάση της δημιουργικότητας και της ελαστικότητας».

Η «ελαστικότητα» στη σκέψη είναι ένα στοιχείο που τον χαρακτηρίζει. Τα χρόνια που ήταν στην Μπαρτσελόνα οι ισπανοί παίκτες αρνούνταν να τρέξουν για να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση. Τότε ο Φαν Γκάαλ υιοθέτησε τις προπονήσεις με μπάλες και οι παίκτες έτρεχαν περισσότερο χωρίς να το αντιλαμβάνονται…

«Ο Λουίς κάνει τη ζωή του δύσκολη αλλά έχει τέτοια αυτοπεποίθηση που καταφέρνει να ξεπερνά όλες τις αντιξοότητες», λέει η σύντροφός του Τρούους.


Η ταυτότητα του Λουίς Φαν Γκάαλ

Το πλήρες όνομά του είναι Αλοΐσιους Πάουλους Μαρία Λουίς Φαν Γκάαλ Γεννήθηκε πριν από 58 χρόνια στο Αμστερνταμ (Ολλανδία)

Είναι διπλωματούχος Φυσικής Αγωγής και Αθλητικών Επιστημών Παντρεμένος για δεύτερη φορά με την Τρούους και πατέρας δύο κοριτσιών από τον πρώτο του γάμο