[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος, για τα κόμματα στα χρόνια της φτώχειας)

Ο κύκλος των δικαιωμάτων, αν δεν χάθηκε παντελώς, σίγουρα τελεί υπό αίρεση και αμφισβήτηση. Η ελληνική κοινωνία από τις βεβαιότητες και τη μακαριότητα του πρόσφατου παρελθόντος περιήλθε, μέσα σε έξι μήνες, στην απόλυτη ανασφάλεια (…).

Η κατάρρευση του οικονομικού μοντέλου δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο το πολιτικό σύστημα. Ηδη η Νέα Δημοκρατία υφίσταται τη μεγαλύτερη φθορά. Η κοινωνία θεωρεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπεύθυνο για το μεγάλο κακό και οι περισσότεροι των οπαδών της αισθάνονται εξουθενωμένοι και ταπεινωμένοι, της γυρίζουν την πλάτη. Η συνοχή της κλονίζεται και πιθανώς να οδηγηθεί σε πολυδιάσπαση.

Το ΠαΣοΚ, παρ΄ ότι το πρώτο διάστημα είχε την ανοχή και την υποστήριξη της κοινής γνώμης, τελεί τώρα υπό πίεση, κυρίως από το τμήμα των λαϊκών παραδοσιακών ψηφοφόρων. Ο κ. Παπανδρέου δεν είναι πια προστατευμένος, κινείται σε ανοιχτή πεδιάδα, έχει απέναντί του ευρύ μέτωπο αμφισβητιών και η θέση του στην πολιτική θα εξαρτηθεί από την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησής του, από τη δυνατότητά της να υπερβεί την κρίση.

Η Αριστερά επίσης κινδυνεύει να αυτοακυρωθεί από την εξωπραγματική διεκδίκησή της, η οποία τείνει να ξεπεραστεί από τις οικονομικές συνθήκες. Οσο δεν περιγράφει εναλλακτική πρόταση και επιμένει στον άγονο διεκδικητισμό από ένα σύστημα που καταρρέει δεν μπορεί παρά να αυτοαναιρεθεί ως εκδοχή του παραλόγου».

(«ΤΟ ΒΗΜΑ»)