«Το αµπέλι µε έσωσε από τη χρεοκοπία»

Η ζωή του θυµίζει λίγο εκείνη του Μπένζαµιν Μπάτον – του ανθρώπου που στη ζωή του συνέβαιναν τα πάντα αντίστροφα. Για τον Φράνσις Φορντ Κόπολα πρώτα ήρθαν οι επιτυχίες και η καταξίωση και στη συνέχεια οι πειραµατισµοί, οι «πρώτες φορές», οι αποτυχίες και η απραξία. Ωστόσο ο σκηνοθέτης του «Νονού», στα 71 του χρόνια σήµερα, είναι πιο συνειδητοποιηµένος από ποτέ. Και παραδέχεται πως µπορεί να αντιµετωπίσει τις προκλήσεις στον κινηµατογράφο χάρη στο… κρασί.

«Εδώ και καιρό δεν είναι οι ταινίες που µου εξασφαλίζουν εισόδηµα», παραδέχεται σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της «La Repubblica». «Οι αµπελώνες µε έχουν σώσει πολλές φορές από τη χρεοκοπία στην οποία µε έχει οδηγήσει ο κινηµατογράφος».

Δεν είναι άλλωστε ούτε ο πρώτος, ούτε ο µοναδικός άνθρωπος της σόουµπιζ που επενδύει είτε σε καλλιέργειες, είτε σε εστιατόρια, αντίστοιχο δρόµο έχουν ακολουθήσει πολλοί, από τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ ώς τον Σιλβέστερ Σταλόνε και τον Ρόµπερτ Ντε Νίρο. «Η καλλιτεχνική µου πορεία έχει πολλά σκαµπανεβάσµατα. Το πιο µεγάλο µου κατόρθωµα είναι ο αµπελώνας µου στην Καλιφόρνια. Παράγω 12.000 φιάλες τον χρόνο για το εµπόριο και µε τιµές από 12 έως 40 δολάρια τη µία. Και να σκεφτεί κανείς πως ο µοναδικός στόχος που είχα όταν απέκτησα τη συγκεκριµένη έκταση µαζί µε τη σύζυγό µου Ελεονόρ δεν ήταν να παράγω κρασί για να το πουλάω, αλλά µονάχα για τις ανάγκες της οικογένειας.

Σήµερα όµως τα κέρδη από το κρασί ξεπερνούν κατά πολύ εκείνα µιας ταινίας και µου επιτρέπουν να κάνω ριψοκίνδυνες κινηµατογραφικές επιλογές χωρίς να αντιµετωπίζω οικονοµικά προβλήµατα. Δεν θα µπορούσα ποτέ να συλλάβω µια ταινία που να µην έχει ρίσκο. Ο κινηµατογράφος θέλει τόλµη τόσο ως επένδυση όσο και ως προς τους πειραµατισµούς. Είχα µεγάλες επιτυχίες, αλλά και µεγάλες αποτυχίες. Σήµερα πλέον µπορώ να αδιαφορήσω για τον νόµο του Χόλιγουντ όπου κάθε ταινία όσο κοστίσει τόσα πρέπει να φέρει στο ταµείο», εξηγεί ο Κόπολα. Σχεδόν 40 χρόνια αργότερα, πώς βλέπει σήµερα τον «Νονό», την ταινία που του χάρισε τη διεθνή αναγνώριση; «Είναι µια ταινία που δεν είχα ποτέ σκεφτεί να γυρίσω. Μου άλλαξε τη ζωή. Από τη µια στιγµή στην άλλη, µου έδωσε φήµη, αλλά έκλεψε και το µέλλον µου».