Γνώμη

Ποδόσφαιρο κωφών…
του , Μανώλη Σαριδάκη

Τα γράφουμε, τα λέμε, τα φωνάζουμε. Φαίνεται όμως ότι έχουμε πέσει πάνω σε κουφούς. Για τον τελικό Κυπέλλου ο λόγος, όπου η αλητεία- για άλλη μια φοράέδρασε ανενόχλητη, απτόητη, ανεξέλεγκτη. Η αλητεία δεν σεβάστηκε ούτε νικητές ούτε ηττημένους. Και το βράδυ συνεχίστηκε στα μπουζούκια, όπου οι Παναθηναϊκοί πήγαν να γλεντήσουν τη μεγάλη τους επιτυχία και μαζί με τα τέλια έπεσαν και μπουνιές! Απαγορεύεται, σου λέει, να γλεντάς. Μόνον ο οδυρμός ταιριάζει σ΄ αυτήν την παντέρμη χώρα.

Σε ποιον κόσμο βιώνουμε και σε ποιον κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας; Με ποιες αρχές; Η τηλεόραση δείχνει αντίστοιχους τελικούς που γίνονται στην Αγγλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Ιταλία.

Και βλέπουμε τι σημαίνει ποδοσφαιρικός πολιτισμός. Αναρωτιόμαστε λοιπόν, γιατί από τους ξένους παίρνουμε όλα τα κακά και κανένα καλό; Υιοθετήσαμε τον χουλιγκανισμό. Τα μαχαιρώματα. Τη βία, το ξύλο, την αγυρτεία. Δεν μπορούσαμε να πάρουμε και τον σεβασμό, την καλή συμπεριφορά προς τον ηττημένο; Την αναγνώριση προς τον νικητή;

Τι είδος ποδοσφαίρου είναι αυτό που βιώνουμε; Με λέιζερ, κροτίδες, βαρελότα, χυδαία συνθήματα. Γιατί όλα αυτά τα αποβράσματα της κοινωνίας πρέπει να έχουν πρώτη θέση και τα παιδιά, τα κοριτσόπουλα, οι οικογένειες, να αποβάλλονται από τα γήπεδα;

Κάθε τόσο εξαγγέλλονται μέτρα. Και όσο περισσότερα μέτρα λαμβάνονται τόσο περισσότερο ξύλο πέφτει. Κάθε μέτρο ισοδυναμεί με δεκάδες σπασμένα κεφάλια, χέρια, πόδια, ανυπολόγιστες καταστροφές. Τέρμα λοιπόν τα μέτρα. Εάν θέλετε να πάρετε και άλλα μέτρα, πηγαίνετε στον ράφτη και αφήστε μας ήσυχους.