«Προτιµώ ρόλους που δεν ακολουθούν κανόνες»
Η πρώτη φωτογραφία του Τζέρεµι Αιρονς στο ρόλο του Ροντρίγκο Βοργία, που έγινε ο Πάπας Αλεξανδρος Δ, στη µίνι σειρά «Οι Βοργίες»
«Με σαγηνεύουν οι διφορούµενοι και αινιγµα τικοί χαρακτήρες. Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα κοµµάτια της δουλειάς µου είναι να ανακαλύ ψω γιατί είναι αυτοί που είναι. Τα γυρίσµατα µιας ταινίας µπορεί να είναι αργά και βασανιστικά. Αν λοιπόν ερµηνεύω προσωπικότητες κρυστάλλινες, φοβάµαι πως θα βαρεθώ. Αντιθέτως, οι κακοί είναι εκείνοι που δεν ακολουθούν τους κανόνες της κοινωνίας: η µοίρα τους επιβάλλει να είναι µελαγχολικοί και σε απόγνωση. Αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι το διασκεδαστικό όταν καλείσαι να τους υπο δυθείς», λέει στην κυριακάτικη έκ δοση της ιταλικής «La Repubblica» ο Τζέρεµι Αϊρονς.
Ο ιρλανδός ηθοποιός όµως – που έχει στο βιογραφικό του ένα βραβείο Οσκαρ, ένα Τόνι και δύο Εµµι – δεν αρκείται να βυθιστεί σε µια σκοτεινή προσωπικότητα. Αναζητά την αλήθεια για τον ρόλο τον οποίο ερµηνεύει.
«Διάβασα τα πάντα, όσα έχουν γραφεί για την οικογένεια Βοργία», λέει µε αφορµή τη δουλειά που ετοιµάζει τώρα: τον ρόλο του Ροντρίγκο Βορ γία, που έγινε ο Πάπας Αλέξανδρος Δ στη µίνι σειρά «Οι Βοργίες». «Δεν βρήκα όµως ούτε µία βιογραφία αφιερωµένη αποκλειστικά τον Ροντρίγκο. Φλυαρίες και υποψίες, µα τίποτα αποδεδειγµένο µετά βεβαιότητος».
Αν και το ευρύ κοινό γνώρισε τον γο ητευτικό Τζέρεµι από τη µεγάλη οθόνη, εκείνος δεν ξεχνά ποτέ του το σανίδι. «Η θεατρική µου παιδεία έδωσε σχήµα σε όλα όσα έχω κάνει», λέει. «Εχοντας εργαστεί ως ηθοποιός και ως διευθυντής σκηνής, έχω διαπι στώσει πόσοι ταλαντούχοι άνθρωποι πρέπει να συνεργαστούν για να ανέβει µια παράσταση.
Το γεγονός µάλιστα πως στο θέατρο υπάρχουν πολλοί περίεργοι ρόλοι, µε έχει κάνει να είµαι πολύ πιο προ σεκτικός στην επιλογή των κινηµατογραφικών µου ρόλων. Απολαµβάνω το να παίζω ενώπιον κοινού µε σάρκα και οστά. Είναι ένα στοιχείο που αναπόφευκτα µου λείπει στον κινη µατογράφο».
Για τον Τζέρεµι Αϊρονς εκείνο που µετρά είναι οι καλοί συνεργάτες και η ποιοτική δουλειά. Αρνείται να κάνει διάκριση ανάµεσα στον αµερικανικό και τον ευρωπαϊκό κινηµατογράφο. Ούτε γυρίζει την πλάτη του στις εµπορικές ταινίες. «Δεν αντιµετωπίζω µε σνοµπισµό ούτε τον αµερικανικό κι νηµατογράφο ούτε τις εµπορικές και του συρµού ταινίες. Αν µε ενδιαφέ ρει το σενάριο, ο ρόλος και ο σκηνοθέτης νιώθω ευτυχής όταν µου προτείνουν τη δουλειά. Καλές και κακές ταινίες γίνονται και στην Ευρώπη και στις Ηνωµένες Πολιτείες».














