Αναζητούν κίνητρα για τους δωρητές οργάνων στη Βρετανία
Δημόσια συζήτηση προκειμένου να διερευνήσει το κατά πόσο ο κόσμος θεωρεί σωστό να δίνονται οικονομικά και άλλα κίνητρα, όπως έξοδα ενταφιασμού, στους δωρητές οργάνων ξεκίνησε σήμερα το Συμβούλιο Βιοηθικής «Nuffield» της Βρετανίας.
Δημόσια συζήτηση προκειμένου να διερευνήσει το κατά πόσο ο κόσμος θεωρεί σωστό να δίνονται οικονομικά και άλλα κίνητρα, όπως έξοδα ενταφιασμού, στους δωρητές οργάνων ξεκίνησε σήμερα το Συμβούλιο Βιοηθικής «Nuffield» της Βρετανίας.
Στόχος είναι να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση οργάνων για μεταμοσχεύσεις.
Προς το παρόν η επί πληρωμή προσφορά οργάνων είναι παράνομη στη Βρετανία, όπου περίπου 8.000 άνθρωποι κάθε χρόνο έχουν ανάγκη μεταμόσχευσης.
Η έλλειψη οργάνων ωστόσο οδηγεί πολλούς Βρετανούς να αναζητήσουν θεραπεία σε χώρες του εξωτερικού, ενώ εκατοντάδες είναι αυτοί που καταλήγουν πριν προλάβουν να λάβουν μόσχευμα.
Η Βρετανία έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά στη δωρεά οργάνων, με μόλις 13 δωρητές ανά εκατομμύριο πληθυσμού, σε σύγκριση με τους 35 ανά εκατομμύριο κατοίκων στην Ισπανία, όπου υφίσταται ένα σύστημα «συγκατάθεσης», το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι όλοι οι πολίτες είναι εν δυνάμει δωρητές, εκτός εάν δηλώσουν το αντίθετο.
«Θα μπορούσαμε να αυξήσουμε τον αριθμό των δωρητών προσφέροντας ισχυρότερα κίνητρα, θα ήταν ωστόσο ηθικό κάτι τέτοιο;» θέτει το ερώτημα η πρόεδρος της ειδικής επιτροπής του Συμβουλίου Μεταμοσχεύσεων καθηγήτρια Μέριλιν Στράθερν.
Ως παραδείγματα κινήτρων το Συμβούλιο αναφέρει, εκτός από τα οικονομικά, ευχαριστήριες επιστολές, κούπες, μπλουζάκια ή δωροεπιταγές, ενδεχομένως και τη δυνατότητα χορήγησης προτεραιότητας στις λίστες μεταμοσχεύσεων, σε περίπτωση που ο δωρητής χρειαστεί στο μέλλον.
«Πρέπει όμως να εξετάσουμε κατά πόσο είναι ηθικό να πιέζεις κάποιον να δωρίσει σωματικό υλικό. Η προσφορά οικονομικών ή άλλων κινήτρων μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να αναλάβουν κινδύνους ή να πάνε ενάντια στις πεποιθήσεις τους, κάνοντας κάτι που διαφορετικά δεν θα έκαναν ποτέ», σχολίασε η κα Στράθερν.
Η επιτροπή πρόκειται να εξετάσει το θέμα για τρεις μήνες και στη συνέχεια θα δημοσιοποιήσει τα συμπεράσματά της προς το τέλος του 2011.













