Κόκκινη κάρτα

Η ομίχλη τυλίγει ξανά την Πλατεία
του Κώστα Κοφινά

Το «χαλί» της Νέας Σμύρνης ευνοεί παίκτες που θέλουν να δημιουργήσουν στον αγωνιστικό χώρο. Οπως είναι ο καλλιτέχνης της μπάλας Τουμέρ Μετίν – κρίμα γιατί ο Τούρκος ήρθε κομματάκι μεγάλος σε ηλικία στον κάμπο. Το σύνολο της ΑΕΛ ανέβηκε στον δεύτερο γύρο και με τον Παπακώστα να μπορεί να χτυπήσει ομάδες αντίστοιχου βεληνεκούς.

Και βέβαια, να σαρώσει τον Πανιώνιο, να πάρει νίκη στη Νέα Σμύνρη έπειτα από δεκαετίες. Είναι όλα αυτά δικαιολογία για την ελλειμματική παρουσία του δήθεν φιλόδοξου Πανιωνίου; Ο βαθμός που πήρε μόλις την περασμένη αγωνιστική στο ΟΑΚΑ έκανε την ομάδα του Παράσχου να νιώσει άνεση και να μην έχει το παραμικρό βαθμολογικό άγχος.

Οι παίκτες έκαναν Πάσχα δίχως στενοχώριες και όταν επέστρεψαν στο χορτάρι, αρκέστηκαν να… θαυμάζουν τους γεμάτους πάθος συναδέλφους τους της Λάρισας. Οι απουσίες βασικών στελεχών έφεραν τον Πανιώνιο να βγάζει μια εικόνα που παρέπεμπε σε σύνολο μικρότερης κατηγορίας.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΧΩΝ
Το καλύτερο για όλους στην Πλατεία θα είναι να ξεκαθαρίσουν τους στόχους για τη νέα σεζόν. Το ομιχλώδες διοικητικό τοπίο πρέπει να ξεδιαλύνει. Πώς πορεύεται ο κ. Τσακίρης, τι θα κάνει ο κ. Κιντής, όλοι οι όροι της συνεργασίας θα βγουν στο φως οσονούπω. Αλλά ο Πανιώνιος με την παράδοση να εξελίσσει ταλέντα και να τα παραχωρεί, οφείλει να δει τι θα κάνει με τα υπάρχοντα «διαμάντια»: τον Τζαβέλλα, τον Ριέρα, τον Τσότσαλιτς (ναι, αρέσει πολύ ο συγκεκριμένος σε δυνατή ΠΑΕ…), τον Κουμορτζί.

Θα στραφεί στην ανίχνευση πιτσιρικάδων; Θα εγκαταστήσει δίκτυο στην Αφρική και την Ασία; Θα φέρει στο γήπεδο τους μετανάστες για να τονωθεί με κάθε τρόπο το ταμείο της ΠΑΕ και να ανέβει ο αριθμός των εισιτηρίων;

Το βασικό είναι να επιλεγεί ξεκάθαρο σχέδιο. Τη μια όμως αλλοδαπός κόουτς στυλ Φερέρα και την επομένη έμπειρος τεχνικός στυλ Παράσχου, μοιάζουν με γραμμές που δεν ενώνονται ποτέ. Το πλάνο παραείναι θολό. Και οι φανατικοί του Πανιωνίου δεν αντέχουν νέα χρονιά σαν τη φετινή. Με άχρωμη παρουσία στο Κύπελλο, με πέντε ήττες στο σπίτι του και γενικά με πορεία που σαφέστατα ισοδυναμεί με βήματα προς τα πίσω…


Χάνεται σαν καπνός από πούρο Αβάνας…

ΗΤΑΝ πολύ ωραίο για να είναι αληθινό.

Σαν τις φωτοβολίες που φεγγοβολούν για λίγο στον ουρανό και μετά επανέρχεται το σκοτάδι. Πόσο άραγε θα άντεχε η λάμψη της Καβάλας; Μόλις το περασμένο καλοκαίρι προέκυψε μια μίνι επανάνασταση στην ωραία πόλη της Μακεδονίας. Ο Ιτάνζ μιλούσε για το… μικρό Μονακό, ο Ορούμα έπαιζε λες και βρήκε το ελιξήριο της νεότητας, ο Ντουγκλάο απέδειξε πως το σκάουτινγκ κάνει καλό στο πορτοφόλι των παραγόντων. Ο Ολυμπιακός υπέφερε και η Καβάλα «υπέγραψε» την απόλυση του Κετσπάγια. Ο ΠΑΟ πέρασε διά πυρός και σιδήρου, ενώ το «μπαμ» της σεζόν ήταν τα δύο γκολ του Σμόλαρεκ στο «Ολυμπιακό Στάδιο».

Και ξαφνικά, πτώση μεγάλη… Οι αλλαγές προπονητών δεν ωφέλησαν και η εικόνα κιτρίνισε σαν τα παλιά φύλλα των εφημερίδων. Ο Παπακώστας έβαλε τις βάσεις και τον έδιωξαν. Ο Γούτης πάλεψε όσο μπορούσε. Ο Ντε Μος, όπως λένε όλοι τώρα, έκανε την ομάδα άνω κάτω. Και ο Τσαλίκης εμφανίστηκε χθες στην Τούμπα μαζί με τον υιό Ψωμιάδη. Γενικώς, διαρχία παντού, οδηγίες από παντού!

Το μισό ρόστερ ξηλώθηκε. Ο ένας μετά τον άλλον οι παίκτες αποχωρούν. Αρκετοί βγάζουν παράπονα προς τα έξω. Ουδείς γνωρίζει τι ξημερώνει την επόμενη ημέρα. Η Καβάλα, η τόσο εντυπωσιακή έκπληξη του φετινού πρωταθλήματος, είναι το κλασικό παράδειγμα ομάδας με ημερομηνία λήξης. Σαν να λέμε σύνολο μιας χρήσης. Με νοοτροπία μισθοφόρων και αβέβαια αποτελέσματα για το μέλλον. Διότι το υγιές χτίσιμο βασίζεται σε οργάνωση και πρόγραμμα. Οσα είδαμε, συνηγορούν σε προσπάθειες εντυπωσιασμού.
Η παρένθεση όλο και μεγαλώνει…

Η ισοπαλία με τον Πανιώνιο, όπως ειπώθηκε, ήταν «μια κακή παρένθεση». Με τον Λεβαδειακό, αλήθεια, τι συνέβη αξιότιμοι κύριοι της ΑΕΚ;

Στον άθλιο αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Λιβαδειάς, η ΑΕΚ έκανε μια ασορτί εμφάνιση. Απαράδεκτη! Να δεχθούμε πως έγιναν ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο ή ότι ο Βαγιέχο, ο «κίπερ» των γηπεδούχων, έδειξε σε κάποιες στιγμές ιπτάμενος; Ναι, αλλά οι παίκτες της ΑΕΚ κάνουν λίγα για να απαιτούν πολλά.

Ο κ. Αδαμίδης δίνει εντός της ημέρας την πρώτη του συνέντευξη Τύπου. Πιθανότατα θα αναλωθεί σε νούμερα οικονομικά και θα περιγράψει τους στόχους για τη νέα σεζόν. Δικηγόρος είναι, καλά θα τα πει και με λόγο «στρογγυλό». Ωστόσο, μια ενδεκάδα που κάποτε εθεωρείτο… ταξιαρχία και σάρωνε παντού, νίκησε μόνο σε τέσσερα από τα εφετινά εκτός έδρας ραντεβού της. Το ποσοστό προκαλεί θλίψη. Πώς να έρθει ο τίτλος που λείπει από τις προθήκες της ΠΑΕ εδώ και 16 χρόνια;

Αν στην ΑΕΚ εκτιμούν ότι σημειώθηκε πρόοδος, καμιά αντίρρηση. Κοροϊδεύουν όμως τον εαυτό τους. Γιατί μόνο αν δεις κατάματα το πρόβλημα θα παλέψεις για την επίλυσή του. Διαφορετικά, θα φυτοζωούν, οι νεαροί θα αποθεώνονται υπερβολικά, το μπάτζετ θα μειώνεται δραματικά, οι βεντέτες θα ξεσπαθώνουν εναντίον του Ντούσκο, γενικά τίποτα δεν θα λειτουργεί σωστά. Ειδικά σε παιχνίδια όπως το χθεσινό στη Λιβαδειά, η ΑΕΚ πρέπει να εμφανίζεται με διαφορετικό προφίλ. Οταν ο ΟΠΑΠ «κλειδώνει» το παιχνίδι, ο Δημητριάδης πρέπει να ξεκλειδώνει τα αποδυτήρια και να πετάγονται διψασμένοι παίκτες. Η ΑΕΚ αντιμετωπίζει πρόβλημα νοοτροπίας. Και αυτό δεν τακτοποιείται με ανέξοδα τρικ του τύπου «έχετε 150 χιλιάρικα ως πριμ νίκης». Τέτοια κολπάκια δεν πιάνουν πάντα…