Παζάρι χωρίς πελάτες

Το να προετοιμάζει ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος τη στελέχωση του ρόστερ του πριν από την τυπική ολοκλήρωση της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου υπό κανονικές συνθήκες αποτελεί δείγμα οργάνωσης και συνέπειας. Στη δική μας χώρα όμως είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο κι αυτό γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι θεωρητικά πιο ισχυρές ομάδες είναι πολύ πιο σοβαρά για να πειστούμε ότι βαδίζουν στον συγκεκριμένο δρόμο.

Τις τελευταίες ημέρες και λόγω της ευκαιρίας που δίνει η διακοπή του πρωταθλήματος μας προέκυψαν και πάλι τα μεταγραφικά σενάρια με τους «γνωστούς» πλέον μεταγραφικούς στόχους να δίνουν και να παίρνουν αλλά αυτό το παζάρι προφανώς και στερείται αξιοπιστίας (τουλάχιστον) και αποδίδεται στην κλασική μέθοδο των ατζέντηδων που απλά ρίχνουν το δόλωμα στην αγορά μέσω του Τύπου με σκοπό να τσιμπήσουν τα μεγάλα ψάρια. ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ, οι ατέλειες των συλλόγων μας είναι ορατές σε όλους, γι΄ αυτό και ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να αναζητεί τους παίκτες που θα δώσουν τη λύση στο κέντρο της άμυνάς του ενώ για τον Ολυμπιακό το θέμα εντοπίζεται κυρίως στη μεσαία γραμμή. Οι παικταράδες από το εξωτερικό παρουσιάζονται ότι έχουν τη διάθεση να προτιμήσουν τη δική μας λίγκα και να αφήσουν πίσω τους τα προηγμένα πρωταθλήματα στα οποία αγωνίζονται χωρίς κανένας να μπορεί να μας εξηγήσει τον λόγο.

Οχι ότι δεν μπορούν να έλθουν στην Ελλάδα και καλοί ποδοσφαιριστές από το εξωτερικό και αυτό μπορεί να μας το δείξει η περίπτωση του Τζιμπρίλ Σισέ, όμως για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτούνται αρ κετά εκατομμύρια ευρώ και με βάση τους νέους νόμους για τη φορολογία ακόμη περισσότερα.

Σε όλα αυτά προσθέστε και την παράμετρο ότι στον Παναθηναϊκό θα πρέπει πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσει το θέμα της προεδρίας στην εταιρεία, ενώ στον Ολυμπιακό υπάρχει ακόμη η εκκρεμότητα που αφορά την παρουσία κι άλλων επενδυτών με αφορμή την ολοκλήρωση της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου.

ΜΕ ΒΑΣΗ αυτά τα δεδομένα δεν έχει σοβαρό υπόβαθρο η όλη ιστορία των μεταγραφικών κινήσεων που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται τον τελευταίο καιρό. Το σωστό θα ήταν να υπήρχε ο προγραμματισμός για όλους, όμως το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετική νοοτροπία από την αναζήτηση της τελευταίας στιγμής, αν και στη συγκεκριμένη αγορά οι τιμές δύσκολα πέφτουν όσο περνάει ο χρόνος.

Στη δική μας αγορά τα πρόσωπα που προβλέπεται να πρωταγωνιστήσουν δεν είναι και πολλά, αφού και πάλι το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο αν θα αλλάξει φανέλα ο Νάτσο Σκόκο ή θα γίνει η μετακίνηση του Τζαβέλλα ή του Βιεϊρίνια σε άλλον σύλλογο.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ επίσης και το γεγονός ότι ορισμένοι θα πρέπει να αρχίσουν από το στάδιο της αναζήτησης του προπονητή και στη συνέχεια να ασχοληθούν με το υπόλοιπο οικοδόμημα. Αυτά στην Ελλάδα μπορεί να θεωρούνται κάτι σαν τα «ψιλά γράμματα» στους όρους ενός στεγαστικού δανείου αλλά, όπως συμβαίνει και στις δύο περιπτώσεις, είναι ιδιαίτερα σημαντικά.

Μπορεί ο προπονητής να μην «πουλάει» ιδιαίτερα, όμως από εκεί θα πρέπει να ξεκινούν όλα. Απλά στη χώρα μας οι παράγοντες θεωρούν προσωπική τους υπόθεση την πορεία μίας ομάδας και ο ρόλος του τεχνικού τις περισσότερες φορές έχει να κάνει με τον άνθρωπο που θα του χρεωθούν οι ευθύνες στην περίπτωση αποτυχίας και θα πάει στο σπίτι του.

Βλέπετε να αλλάζει κάτι στο ποδοσφαιρικό μας ριάλιτι;