Μια πιο «γερμανική» Ευρώπη

Οι μάσκες έπεσαν. Και από τώρα και στο εξής όλοι θα ζούμε σε μια πιο «γερμανική Ευρώπη», με την οικονομική πολιτική να καθοδηγείται από το Βερολίνο και το αυστηρά «εξαγωγικό» μοντέλο του. Αυτό είναι το μάθημα που προκύπτει από τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι ηγέτες της ζώνης του ευρώ στις Βρυξέλλες το βράδυ της περασμένης Πέμπτης.

«Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποβάλλονται σε μια ουσιαστική αλλαγή αυτή τη στιγμή, με τη Γερμανία να γίνεται όλο και πιο πρόθυμη να πετάξει τα βαρίδια του παρελθόντος για να κάνει τη φωνή της να ακουστεί» επισημαίνει στο Reuters  ο οικονομικός αναλυτής της Royal Bank of Scotland, Timothy Ash.

Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ έκανε δεκτό το σχέδιο διάσωσης χώρας μέλους της ευρωζώνης αφού πρώτα έγιναν δεκτά τα βασικά αιτήματά της, δηλαδή, να δοθεί ρόλος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο(ΔΝΤ) στην ευρωζώνη, μια δέσμευση για πιο αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες στην Ε.Ε. και κανένα δάνειο στην Ελλάδα εκτός κι αν…αρχίζει να βουλιάζει.

«Αυτό στο τέλος θα οδηγήσει στη γερμανική πολιτική και οικονομική ηγεμονία» τονίζει η Ulrike Guerot, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις Εξωτερικές Σχέσεις. «Επί χρόνια διοικούσαμε την Ευρώπη από το παρασκήνιο αλλά δώσαμε την ιδιοκτησία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη Γαλλία και στις μικρότερες χώρες». 

Η ανισότητα ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία δεν ήταν σχεδόν ποτέ τόσο έντονη. Το Παρίσι έκανε τις περισσότερες παραχωρήσεις για να πειστεί η Μέρκελ να συμφωνήσει. Έτσι ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έκανε πίσω ακόμη και στο θέμα του ΔΝΤ, αν και ήταν αντίθετος στο να αποκτήσει κάποιον, οποιονδήποτε ρόλο στην ευρωζώνη, καθώς το θεωρούσε ταπείνωση και επικίνδυνο προηγούμενο να παραχωρήσει έδαφος της ευρωπαϊκής οικογένειας στον, με έδρα στην Ουάσιγκτον, οργανισμό. Το Παρίσι έδωσε σκληρή μάχη για να έχει το ΔΝΤ υποστηρικτικό ρόλο, δήλωσε Γάλλος αξιωματούχος. Μπορεί όμως, από την άλλη πλευρά, να ισχυριστεί ότι εξουδετέρωσε … ήσυχα ένα από τα πλέον ακραία γερμανικά αιτήματα-να αλλάξει η ευρωπαϊκή συνθήκη ώστε να δίνει τη δυνατότητα να αποβάλλεται χώρα μέλος της ευρωζώνης, όταν θα κάνει επανειλημμένα το ίδιο «λάθος».

Γεγονός είναι ότι έγιναν μεγάλες προσπάθειες ώστε οι κόντρες να κρατηθούν στο παρασκήνιο. Δεν στέφθηκαν όμως όλες με επιτυχία. Έτσι, όταν η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ είπε ότι η Γερμανοί θα πρέπει να ενισχύσουν την εσωτερική κατανάλωση αντί να επικεντρώνονται στις εξαγωγές στην ευρωζώνη και διεθνώς, ο Γερμανός ομόλογός της, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ήταν κατηγορηματικός. «Είναι σα να λέμε στην Μπάγερν Μονάχου να μην παίξει τόσο καλά» της είπε. Ούτε η ιδέα ότι τα γερμανικά πλεονέασματα έπαιξαν κάποιο ρόλο στην τελευταία κρίση βρήκε ήσυχους ακροατές στο Βερολίνο. «Οι Γερμανοί είναι σε άρνηση. Πιστεύουν ακόμη ότι οι γερμανικές αξίες της λιτότητας, της συγκράτησης των μισθών και της σκληρής δουλειάς θα έχουν αποτέλεσμα, οικονομικά, δημοσιονομικά και πολιτικά. Αν το αμφισβητήσεις αυτό στη Γερμανία, είσαι νεκρός», σχολίασε η Guerot.