Το Πνεύμα του Τόνου

Θύματα σκοταδισμού
Της Εύας Κοταμανίδου

Γυναίκες! «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού» είτε Μωάμεθ λέγεται αυτός είτε Χριστός. Θύματα εγκλημάτων «τιμής», οικογενειακής βίας, ξυλοδαρμών, βιασμών, λιθοβολισμών… Εγκλήματα ειδεχθή, αποτρόπαια. Ζωές στιγματισμένες από γεννησιμιού τους, είτε λόγω σκοταδιστικών παραδόσεων και θρησκευτικών ανάλογων δοξασιών, είτε απλώς λόγω κτηνώδους απολίτιστης συμπεριφοράς. Γυναίκες στο έλεος των αρσενικών.

Πατεράδες, σύζυγοι, αδελφοί, οι θεματοφύλακες της τιμής και ηθικής της οικογένειας.

Κτήμα τους αδιαμφισβήτητο τα θηλυκά. Αυτά «ετάζουν νεφρούς και καρδίας». Σε παραλύει η είδηση ότι παππούς και πατέρας έθαψαν ζωντανή δεκαεξάχρονη, δεμένη πισθάγκωνα, δίπλα στο κοτέτσι της αυλής. Σου ΄ρχεται να ουρλιάξεις από απελπισία και οργή, στην εικόνα του νεανικού κορμιού να σφαδάζει απεγνωσμένα ενώ δέχεται τα χώματα που το πνίγουν και το αποτελειώνουν. Τόση αγριότητα! Και πόσα και πόσα άλλα εγκλήματα! Εκατοντάδες γυναίκες δολοφονούνται κάθε χρόνο, γιατί θέλουν να «είναι ελεύθερες», γιατί «παραμίλησαν σ΄ αγόρια», γιατί «δυτικοποιήθηκαν υπερβολικά», γιατί «έλειπαν αδικαιολόγητα από το σπίτι», γιατί, γιατί, γιατί… Το 2008 στη Γαλλία μόνο έχασαν τη ζωή τους, λόγω οικογενειακής βίας, 156 γυναίκες. Ανάλογοι αριθμοί και σ΄ άλλες δυτικές «προηγμένες» χώρες, όπου και οι νόμοι τις «προστατεύουν».

Από τους αρσενικούς κτήτορες, δεσπότες ποιος θα τις προστατεύσει; Ποιος, αν όχι η Παιδεία, μπορεί να απαλύνει τα άγρια ένστικτα του αρχέγονου κτήνους εντός του ανθρώπου, ποιος, αν όχι ο Πολιτισμός, μπορεί να τον κάνει να νιώσει αγάπη, τρυφερότητα, κατανόηση γι΄ αυτό το άλλο πλάσμα, τη «σύντροφό» του στη ζωή!