Δίκτυο

Ταυτότητα ή πάσο;
Β.Χ.

Την απολεσθείσα «ταυτότητα» της πόλης της Θεσσαλονίκης αναζητούσαν με τη βοήθεια των εκ της κυβερνήσεως, εκ των Αθηνών και εκ της Ευρώπης ορμώμενων «ειδικών» οι εκατοντάδες μετέχοντες σε ομότιτλη ημερίδα το βράδυ του Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη. «Για μας, στο υπουργείο Πολιτισμού η Θεσσαλονίκη είναι το πολιτιστικό δυναμό της Ελλάδας, μια πόλη με διεθνή πολιτιστική εμβέλεια» είπε, μεταξύ αποστροφών της ομιλίας του περί μάχης της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού με τα θηρία του διεθνούς χρηματοοικονομικού συστήματος και ανατροπής της εσχάτως διαμορφωθείσας άποψης για τους «Έλληνες κλέφτες και ψεύτες», ο υπουργός Παύλος Γερουλάνος, αλλά ευφυώς πέταξε το μπαλάκι στους αυτόχθονες διοργανωτές. «Βρείτε μόνοι σας τη διακριτή ταυτότητά σας, επιλέξτε χωρίς συντήρηση, φοβικότητα, απομόνωση» και… όοοταν τελειώσουμε με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές μάχες θα σας βοηθήσουμε», κατέληξε συμπερασματικά. «Είπε τίποτα για κονδύλια;» ρωτούσε ανήσυχος ένας από τους εκατοντάδες εκπροσώπους πολιτιστικού φορέα, που είχε σπεύσει απρόσκλητος- όπως η πλειονότητα των παρισταμένων- προκειμένου να δει και κυρίως να τον δει ο υπουργός. «Όλοι αυτοί εδώ δεν ήρθαν αναζητώντας την ταυτότητα της πόλης αλλά το πάσο για τις “ελευθέρας” διαδρομές τους», σχολίαζε παρατηρητής.


Φουλ συναίσθημα
Μ.Μ.

Aν ήσουν λίγο στις μαύρες σου, αν είχες τσακωθεί με το έτερον ήμισυ, αν είχες χάσει το λάπτοπ, σου είχαν πάρει τις πινακίδες, οι πιθανότητες να έβγαινες από το λάιβ του Ρίτσαρντ Χόλι με πλατύ χαμόγελο είναι ελάχιστες έως μηδαμινές. Εκτός και αν είσαι αυτός που πράγματι εκτιμά το ωραίο τραγούδι, τον σωστό καλλιτέχνη, το πρώτης ποιότητας, α λα Ρόι Όρμπισον, vintage μελό. Άψογος χειριστής μουσικού συναισθήματος (φαν του Έλβις άλλωστε), ο Βρετανός πρώην Ρulp ανεβαίνοντας στη σκηνή του Fuzz θύμισε στους θεατές πως είχε να εμφανιστεί στην Ελλάδα από το 1998 (τότε με τον Τζάρβις) και πως πολύ του αρέσει που τώρα επιστρέφει. Και ενώ άλλαζε κιθάρες τη μία μετά την άλλη (με τις απαραίτητες slide νότες από τον άλλο κιθαρίστα της παρέας), έδωσε μερικά από τα πιο ωραία τραγούδια φορτίζοντας την ατμόσφαιρα με μελωδία μέχρι και με παραμόρφωση στον ήχο. Το κοινό ήταν καθισμένο σε καρέκλες, όπως είχε ζητήσει ο καλλιτέχνης, και συμμετείχε με τις προτιμήσεις του στα τραγούδια. Ο Χόλι έπαιξε και ένα καλό, σφιχτό ανκόρ, κάποιοι τα βρήκαν με το έτερον ήμισυ και άλλοι θυμήθηκαν πού είχαν αφήσει το λάπτοπ. Συμβαίνουν τέτοια πράγματα, σε συναυλίες με συναίσθημα όπως αυτή.


Ο Μihalis στην Ευρώπη
Χ.Π.

Τι σας έλεγα; Ότι η μόδα του αγγλόφωνου τραγουδιού φτάνει στα μέρη μας με φόρα… σφαλιάρας και ότι όποιος δεν κατέχει τη γλώσσα (αγγλική) καλό είναι να κάνει εντατικά μαθήματα γιατί δεν θα βρίσκει πάλκο να παίξει. Κι εκεί που το έλεγα (και αυτοθαυμαζόμουν για το χιούμορ μου), φτάνει mail που λέει ότι «ο δημοφιλέστερος καλλιτέχνης, με τις περισσότερες πωλήσεις» Μιχάλης Χατζηγιάννης, πρόκειται να κυκλοφορήσει σε ολόκληρη την Ευρώπη από τη Universal Γερμανίας το πρώτο του διεθνές CD, το οποίο ηχογράφησε στο εξωτερικό και έχει τον τίτλο: «Μihalis». Το πρώτο του single «Μore than beautiful» παίζεται ήδη στα ελληνικά ραδιόφωνα. Το ότι πρόκειται για την πρώτη επίσημη πανευρωπαϊκή κυκλοφορία καλλιτέχνη- όπως μας πληροφορεί η εταιρεία- που ανήκει στον χώρο της ελληνικής μουσικής μετά τον Ντέμη Ρούσσο, τον Vangelis και τη Μούσχουρη, ψάχτε το λίγο καλύτερα. Μια Καραΐνδρου, μια Σαβίνα Γιαννάτου, μια Φαραντούρη, ένας Τσαμπρόπουλος, είναι μερικά από τα ονόματα που μου έρχονται με την πρώτη στον νου.