Φαινόμενα

Πρωινή καταστροφή
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Ασφυξία προκαλεί η ενημέρωση με πολεμικό ύφος
Η ατμόσφαιρα μοιάζει πολεμική. Αρχίζουν από τα χαράματα οι πληροφορίες για τις «μάχες» σε δεκάδες μέτωπα. Κάθε υπηρεσία και από ένα διαφορετικό, κάθε επιχείρηση, κάθε κλάδος, κάθε εργαζόμενος εντέλει και από ένας οικονομικός Γολγοθάς. Θολώνει ο νους από το θέαμα της κρίσης. Μαυρίζουν οι ψυχές. Φορολογικό, αντικειμενικές αξίες, περικοπές μισθών, η αγορά που στέγνωσε, τα δάνεια που εκκρεμούν, οι απολύσεις εργαζομένων, τα επιδόματα που κόβονται, δικαιώματα που χάνοντα.

Και μέσα στην πανελική αντάρα, με τσακωμούς μεταξύ πρώην και νυν για το ποιος θα τα έκανε καλύτερα και όπου εκπρόσωποι εργαζομένων επιμένουν σε παλαιοσυνδικαλιστικούς αυτοματισμούς και ειδήμονες επί των οικονομικών έχουν το εύκολο έργο να τους στριμώξουν με άλλοθι τα στεγνά ταμεία, χάνεται κάθε έννοια σύνεσης, κάθε δυνατότητα αξιολόγησης των εργασιακών ηθών. Γιατί υπερτονίζονται τα στρεβλωμένα από την άσκηση της πολιτικής του βολέματος και του χαϊδέματος επαγγελματικών κατηγοριών δικαιώματα και παίρνει η μπάλα και εκείνα που μια δημοκρατία οφείλει να σέβεται και να περιφρουρεί.

Χάος και οχλοβοή. Όσο η φαντασμαγορία της καταστροφολογίας αποτελεί τηλεοπτικό αυτοματισμό καθώς θεωρείται σπουδαίο όπλο στον ανταγωνισμό, το τοπίο θα παραμένει θολό, το φιλοθέαμον μουδιασμένο και ο καθένας απομονωμένος στο πρόβλημά του με το πικρό αίσθημα ότι μοναδική διέξοδος είναι η ατομική διαπραγμάτευση ή, επί το λαϊκότερον, «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Ακόμη και οι παρουσιαστές της πρωινής ζώνης έχουν αντιληφθεί την παγίδα του διαρκώς μαυρισμένου τοπίου και μοιάζουν σαν να κάνουν την αυτοκριτική τους, καθώς λένε «πάλι θα μαυρίσει η ψυχή μας σήμερα» ή «αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε με κάτι πιο χαρούμενο και να μην μπούμε αμέσως στο θέμα της οικονομίας» (Καμπουράκης- Οικονομέας, Αναγνωστάκης- Χασαπόπουλος).

Όλα δείχνουν ότι μαζί με τη ζωή μας που πρέπει να την πάρουμε αλλιώς, πρέπει να αλλάξει ρότα και η τηλεοπτική ενημέρωση. Το μοντέλο της έντασης, της καταστροφής, της διαρκούς καταγγελίας κάθε μέτρου απευθυνόταν στις αγορές που αναπτύσσονταν και εκτόνωναν έτσι ενοχές για τη διαρκή σπατάλη δυνάμεων και πόρων. Κάπου εδώ χώρεσε και ευδοκίμησε στην πρωινάδικη ενημέρωση και το ριάλιτι των αποσπασματικών παρεμβάσεων των πολιτικών στις διάφορες πρωινές εκπομπές, για να επιλύσουν on camera ατομικές υποθέσεις.

Και να που επιβεβαιώνεται με τον πιο σκληρό τρόπο ότι ακριβώς αυτού του είδους η «ενημέρωση» υπήρξε η ιδανική πυκνή κουρτίνα που κάλυψε σκανδαλώδεις κυβερνητικές ολιγωρίες. Πληρώνουμε ακριβά ως χώρα την πλάνη. Πόσες ώρες τηλεόρασης, αλήθεια, γέμιζαν με ανθρώπινα δράματα που ζητούσαν τον υπουργό τους!

● Ψυχραιμία. Αυτός οφείλει να είναι ο στόχος κάθε μορφής ενημέρωσης. Γι΄ αυτό και μας άρεσε η συζήτηση που διοργάνωσε το νέο δίδυμο της πρωινής ενημέρωσης στη ΝΕΤ, ο Κώστας Αρβανίτης και η Ρίτσα Μπιζόγλη, όπου με στοιχεία και πίνακες αποδεικνυόταν ότι ούτε είμαστε οι χειρότεροι στην Ευρώπη ούτε η κρίση είναι ακριβώς έτσι όπως εμφανίζεται. Δεν είναι η πρώτη ούτε η μόνη εκπομπή που επέμεινε στο θέμα αυτό. Το ίδιο έχει επισημανθεί και από το δελτίο ειδήσεων του Μega. Ωστόσο, η επιλογή της εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης να αντισταθεί με συστηματική επιμονή και εμπεριστατωμένα στοιχεία στο κύμα της καταστροφολογίας δεν παύει να αποτελεί ένδειξη υγείας. Όπως και το γεγονός ότι σπάει το κλειστοφοβικό κλίμα του διαρκούς αναμασήματος των εσωτερικών προβλημάτων και διευρύνει τη ματιά της σε εκτός της χώρας ζητήματα (π.χ. Παλαιστινιακό), αξιοποιώντας έτσι το ατού της κρατικής τηλεόρασης να διαθέτει δίκτυο ανταποκριτών.


Κι άλλο ριαλιτομόντελινγκ

● Ριάλιτι. Με το τέλος του πρώτου «Νext top model» (φωτογραφία) ετοιμάζεται το δεύτερο. Τι λέτε; Τέτοια ανάγκη οι πασαρέλες για φρέσκο κρέας; Να ανακηρύξουμε το ριαλιτομόντελινγκ νέο πεδίο απορρόφησης της γυναικείας ανεργίας.

● Α, ναι! Μας λείπει και μια διοργάνωση βράβευσης μοντέλων και συναφών με το μόντελιγκ επαγγελμάτων. Να την αναλάβει και αυτήν η ΕΡΤ, αμέσως μετά τα «τηλεοπτικά βραβεία»έτσι κι αλλιώς, ίδια βιομηχανία είναιμια και σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρό της τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι «κατά της μιζέριας».

Άφησε παρακαταθήκη ο άνθρωπος. Αν είναι έτσι, χαλάλι ο 14ος μισθός, τον εκχωρούν οι εργαζόμενοι του τόπου απευθείας στην ΕΡΤ προκειμένου να τους εξασφαλίζει χάζι με τα τζούφια βραβεία.