ΑΝΑΛΥΣΗ Κρύωσε η ψυχή μας

Μία από τις πολύ δυσάρεστες παρενέργειες αυτής της κρίσης είναι ότι κρύωσε η ψυχή μας σε σχέση με την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πιο εμπνευσμένος πρόεδρος της Κομισιόν, Ζακ Ντελόρ, είχε πει κάποτε, θέλοντας να προωθήσει την ιδέα της πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης παράλληλα με τη νομισματική, πως κανένας δεν μπορεί να αγαπήσει ένα νόμισμα μόνο. Χρειάζεται να υπάρχει και κάτι από πίσω του.

Παρ΄ ότι η πολιτική και οικονομική ενοποίηση δεν προχώρησε όσο ονειρευόταν ο Ντελόρ, η πλειοψηφία των Ελλήνων παρέμεινε θερμή ως προς την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και του κοινού της νομίσματος. Κάποιοι, ίσως, γιατί επωφελούνταν από τους πόρους των κοινοτικών ταμείων, γεωργικών και διαρθρωτικών. Κάποιοι άλλοι γιατί ήθελαν την πειθαρχία που η Ευρώπη μάς «επέβαλε» όχι μόνο στα οικονομικά μας, αλλά και σε άλλους τομείς, όπως π.χ. την προστασία του περιβάλλοντος. Και τέλος, κάποιοι γιατί απλώς ένιωθαν από ένστικτο ότι είναι καλό να ανήκεις στην πιο πολιτισμένη και ευημερούσα γωνιά του κόσμου, όπου παράλληλα η έννοια του κοινωνικού κράτους εξακολουθεί να έχει κάποιο περιεχόμενο.

Το κλίμα αυτό ασφαλώς έχει αλλάξει το τελευταίο διάστημα. Όσο κι αν αναγνωρίζουν πολλοί από μας- και το αναγνωρίζουν- ότι η ίδια η Ελλάδα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τα προβλήματα που σήμερα αντιμετωπίζει και πως οφείλει να υποστεί θυσίες για να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος, δεν είναι εύκολο να χωνέψουμε τη στάση πολλών εταίρων μας και κοινοτικών αξιωματούχων.

Είναι σαν να άνοιξε ξαφνικά ο ασκός του Αιόλου και να απελευθερώθηκε ένας εχθρικός προς την Ελλάδα άνεμος, που μας θέλει έξω από το ευρώ και ει δυνατόν έξω από την Ένωση. Η κοινή γνώμη των Γερμανών και των Ολλανδών τάσσεται με συντριπτικά ποσοστά υπέρ αυτής της εξέλιξης και βεβαίως δεν είναι αθώα γι΄ αυτό η ηγεσία και τα μέσα ενημέρωσης της Ευρώπης που παρουσιάζουν συλλήβδην τους Έλληνες σαν τους απατεώνες και τους τεμπέληδες της εύφορης ευρωπαϊκής κοιλάδας.

Το χειρότερο βεβαίως ήταν η στάση των κοινοτικών αξιωματούχων οι οποίοι, ύστερα από ένα σκληρό Πρόγραμμα Σταθερότητας και την ανακοίνωση ακόμη μιας σκληρότερης δέσμης μέτρων από τον Πρωθυπουργό, εμφανίσθηκαν πάλι ξινοί, να απαιτούν αμέσως και άλλα μέτρα, χωρίς να αναλαμβάνουν οι ίδιοι καμιά συγκεκριμένη δέσμευση για οικονομική στήριξη της χώρας.

Αυτή δεν είναι επίδειξη αλληλεγγύης προς έναν εταίρο που δοκιμάζεται. Και σίγουρα η ελληνική κοινή γνώμη δεν είναι ευτυχής από την εκδήλωσή της.

Αν τα πράγματα δεν αλλάξουν σύντομα, δυσάρεστα φαινόμενα εθνικισμού θα βρουν πρόσφορο έδαφος.